Η Ασυγχωρητη

A quick joke

2012-01-17T21:19:00.004+02:00

ΟΚ. Τι φωνάζεις του γνωστού σου που εν αστυνομικός τζαι ξέρει να παίζει τζαι μπουζούκι;

-Μπάτσοι, μπουζούκια, δολοφόνοι!

Αχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα...

Ευχαριστώ τους καλαμαράες για το χιούμορ τους.

Ο παραμυθένιος κόσμος του δάσους

2012-01-16T16:50:00.006+02:00

Σήμερα έκατσα μετά από ένα αιώνα να συγυρίσω μια κάσια από παιδικά βιβλία που ήθελα να κρατήσω από το πατρικό μου, εφόσον το παιδικό μου δωμάτιο με τη βιβλιοθήκη μου έχει μετατραπεί σε γυμναστήριο-dressing room, εδώ και λίγα χρόνια.

Βρήκα που λέτε μια σειρά παραμυθιών η οποία ήταν αγαπημένη μου EVER. Ονομάζεται ο Παραμυθένιος Κόσμος του δάσους και αποτελείται από 6 βιβλία.
1. Οι κάτοικοι του δάσους
2. Στη χώρα των νάνων
3. Έρχονται οι γίγαντες
4. Οι Νεράιδες του δάσους
5. Τα μεγάλα ζιζάνια
6. Η παράξενη χώρα

To εξώφυλλο του πρώτου τόμου, "Οι κάτοικοι του δάσους"

Θυμούμαι ότι την εκράτησα με το σκεπτικό ότι θα ήθελα μια μέρα τα δικά μου παιδιά να την έχουν. Πρέπει να είχα διαβάσει πάνω από εκατό φορές το καθένα, χαζεύοντας κάθε φορά για πάααρα πολλή ώρα την κεντρική εικόνα κάθε κεφαλαίου (είναι χαρακτηριστική eightίλλα η εικονογράφηση τέτοιων βιβλίων). Μόνο από εκείνη την εικόνα έπαιρνα έμπνευση για δικές μου ιστορίες και καθόμουν με τις ώρες και εφαντάζουμουν πιθανά σενάρια εξέλιξης των ηρώων και των περιπετειών τους.

Έκατσα και τα εμετροφυλλούσα και εσυγκινήθηκα. Είναι απίστευτο πόσες αναμνήσεις έχω από αυτές τις ιστορίες. Και τις θυμάμαι ό λ ε ς! Δε θα ξεχάσω που έλεγα στον παπά μου ότι το όνειρο μου ήταν να φτιάξω μια πόλη από παγωτό και γλυκά και να κάνω τσουλήθρες σε μπισκοτένιες στέγες, κάτι που έγινε σε μια ιστορία του 2ου βιβλίου. Ή τους κροκόσαυρους από το 6ο βιβλίο, οι οποίοι έμοιαζαν με κροκόδειλους αλλά σε κόκκινο-πορτοκαλί χρώμα, και όταν ήταν ακόμα μικροί, πριν βγάλουν δόντια, σφύριζαν μελωδικά σαν αηδόνια.

Ο συγγραφέας είναι ο Τόνυ Γουλφ και εκδόθηκε από τις εκδόσεις Στρατική. Πραγματικά, αν πουλιέται ακόμη αξίζει τον κόπο να την αποκτήσετε, ακόμη και αν δεν έχετε παιδιά! Στην επόμενη μου επίσκεψη στο βιβλιοπωλείο θα ψάξω να αποκτήσω μιαν ολοκαίνουρια σειρά, έτσι να μας βρίσκεται. Θεωρώ ότι τέτοια παραμύθια είναι ένα από τα ωραιότερα δώρα που μπορείς να κάμεις σε ένα παιδί. Ειδικά στην τωρινή εποχή!

Κάρβουνα παντού

2011-12-14T17:19:00.006+02:00

Στην Κύπρο το σπίτι μας ναν γυαλλί, να τρώμεν που χαμέ ένα πράμα, τζαι η κοινόχρηστοι χώροι σκουπιδότοποι.

Εχτές πάλε εμάζεψα που το κηπούι το πλαϊνό της πολυκατοικίας κάρβουνα της φουκούς κάποιου μεζετζή ένοικου. Έπιασα τη σκούπα, το φτυάρι τζαι εμάζευκα που τα λασάνια κάρβουνα άλλων. Και στημένες λεμονόκουπες.

Πέτε μου πόσο χωρκάτικο είναι να μαζεύκεις κάρβουνα φουκούς άλλων;

Έστειλα τους ούλλους ένα sms και τους παρακάλεσα ευγενικά να μαζεύκουν τα κάρβουνα τους εφόσον τελειώσουν. Ασπούμεν ένεν πολλά γελοίο να λαλείς κάποιου "Σε παρακαλώ σύναε τα κάρβουνα σου;" ΓΙΕ ΜΟΥ ΕΝ ΚΑΡΒΟΥΝΑ ΕΝΤΖΕΝ ΚΟΛΛΕΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ.

Αλλά τζείνο που θέλω να κάμω μιαν μέρα είναι να φατσίσω την πόρτα του χαρρρραμοφφφάη του πουστιοππεζέβεγκου που τα σύρνει, ώσπου να γαιματώσουν οι αρθρώσεις των σιερκών μου τζαι να του τα σιονώσω μες το σπίτι του.

Στο σχολείο εν ο κάλαθος τζαι γυρόν του καμιά δεκαπενταρκά αλουμινόχαρτα τζαι πατημένοι χυμοί.

Πραγματικά γιατί τόσο σαγλιλλίκκι;

Κλάτσες

2011-12-05T20:32:00.005+02:00

Έχω πολλά θέματα που με απασχολούν τον τελευταίο καιρό τζαι λόγω διαφόρων συγκυριών εν είχα ώρα να μοιραστώ το φιλοσοφικό μου οίστρο στο μπλογκ.

Έναν από αυτά είναι το θέμα της κλάτσας.

Ήταν είναι και θα είναι ένα μαρτύριο για μένα να ταιρκάζω τις κλάτσες.

Στάνταρ εν να ππέσουν οι μισές μες τη μια πλύση τζαι η άλλες μες την άλλη τζαι εν να έσιεις παράταιρες σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.

Τζαι ώσπου να συναχτούν μαζί ούλλες;

Μια φορά έφαα τους τόπους να εύρω το ταίρι μιας ριγέ μωβ κλάτσας. Λαλώ δε γίνεται ρε κουμπάρε επλύναμεν ούλλα του ρούχα να μεν την ταιρκάζω. Τίποτε όμως, το ταίρι της κλάτσας της μωβ της ριγέ άφαντο. Ώσπου μιαν ημέραν φκάλλει μου ένα σημαδούιν το πλυντήριο να τσιεκκάρω το φίλτρο. Ναι κύριε μου, ετράβησεν την το φίλτρο του πλυντηρίου. Ούτε η χούβερ όγδοης γενιάς! Μα μιλούμεν για κλάτσαν, όι κανένα σελίνι.

Βάλμου ρε κουμπάρε να σου διπλώσω 6000 βρατζιά τζαι σώβρακα. Βάρμε να σου σιδερώσω πλισέ φούστα.

Μεν με βάλεις να σου διπλώνω κλάτσες!

Τζείνη η κατάσταση όπου γυρεύκω κάτι που μπορεί να μεν υπάρχει (όπως το ταίρι της συγκεκριμένης κλάτσας στη συγκεκριμένη πλύση) είναι από τα χειρότερά μου. Είναι σαν κάτι όνειρα που θωρείς ότι είσαι σχολείο τζαι ξιάννεις τη κασετίνα σου τζαι στρέφεσαι σπίτι να την πιάσεις τζαι πάλε ξιάννεις την τζαι ξαναστρέφεσαι τζαι πάλε εν την πιάνεις. Εφιάλτης κανονικός.

Έχω ένα πανιούιν που σύρνω πάντα μέσα τις κλάτσες που βαρκούμαι να ταιρκάσω τζαι να διπλώσω. Σήμερα που του έσυρα την καινούρια πλύση χαζίριν να μου τες σύρει πίσω. Έφτασεν και αυτό στα όρια του.

Λαλώ του άντρα του διαμερίσματος:

Ασ:-Άτε, ήγκικεν εκείνη η ώρα..ακόμα λίον εν να βουρούν πας τα πόθκια μας να φορηθούν μόνες τους οι κλάτσες, πρέπει να τις διπλώσουμε.
Αν: -Άτε ρε αγάπη διπλώνουμεν τες αύριο.
Ασ: -Ρε μωρό μου αν δεν τες διπλώσουμε τωρά δεν θα τις διπλώσουμε ποττέ. ΤΙ ΩΡΑΙΑ ΠΟΥ ΔΙΠΛΩΝΟΥΜΕ ΚΛΑΤΣΕΣ ΜΑΖΙΙΙ!! ΤΙ ΩΡΑΙΟ ΠΡΑΜΑ ΤΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΤΗΣ ΚΛΑΤΣΑΣ. ΕΣΥ ΕΓΩ ΕΓΩ ΚΑΙ ΕΣΥΥΥ (τραγουδιστά).

Στεκούμαστε πάνω που το πανιούιν.

Κοιτάζουμε ο ένας τον άλλον.

Καθούμαστε τζαι βάλουμεν το πανιούιν μες τη μέση του καναπέ.

Ασ:-Γαμώτο κέρατό μου πρέπει να πιάνουμε παραπάνω χρωματιστές κλάτσες.
Αν:-Ή τις ίδιες μαύρες, την ίδια ακριβώς μάρκα, το ίδιο ακριβώς μέγεθος.
Ασ:-Μα άδε τες τούτες, εν τζαι οι θκυο του νεξτ, η μια εν πιο ξεθωριασμένη που την άλλη. Ούφφου.
Αν:-What the fuck τούτη εν βρεμένη ακόμα.
Ασ:- Καλάν ρε κουμπάρε, είναι δυνατόν να εμείναν μες τα άπλυτα ΟΥΛΛΑ τα ταίρκα των χρωματιστών;

Διπλώνουμε 3-4 ζευγάρια.

Αν:-Ρε αγάπη άτε, πάω να μαζέψω τα χτεσινά ρούχα που την απλώστραν τζαι συνέχισε.
Ασ:-Μα σοβαρομιλάς; ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ μεν με αφήνεις μόνη μου με τις κλάτσες.
Αν:- Εν να τα καταφέρεις. Έχω σου εμπιστοσύνηηηηηη (Ενώ βουρά τζαι φέφκει).

Οκ socks. Ιt's either my way or the dustpin.

Until the next πλύση.

Πάμε να δούμε Ντέξτερ τωρά!

Τα ωραία της δουλειάς

2011-10-14T17:51:00.003+03:00

Πριν ολίγες μέρες, όταν κάναμε εκλογές για το μαθητικό συμβούλιο στην τάξη, έδωσα μερικές συμβουλές στους παίδες μου του στυλ: "Φροντίστε να ψηφίσετε και τον εαυτό σας".

Και παίρνω το πρώτο ψηφοδέλτιο να διαβάσω τις ψήφους:

"Μαρίτσα (ο εαυτός μου)
Μάριος
Αντρούλλα
Κώτσιος"

------------------------------

Σήμερα το διάλειμμα έρκεται μια μαθήτρια τζιαι λαλεί ενός συνάδελφου:

-Κυρίε, πε εφτά.
-Εφτά.
- Η κκελλέ σου παταρία.
-...

------------------------------

Τις προάλλες εγράψαμεν ποίημα βασισμένο στο τραγούδι το Δ. Μητσοτάκη που τραγουδά με τις κόρες του, το "Αν".

Τα πετυχημένα τα οποία χειροκροτήθηκαν:

"Αν, αν ήταν τα φασόλια παστουρμάς,
αν έκοφκεν τους σκόρτους ο παπάς"

"Αν, αν ήταν η μαμά μου Κατγουμάν,
αν είχαν όλοι οι κάττοι μου να φαν"

"Αν, αν είχα δέκα σκύλους ντόπερμαν,
αν έτρωγα μαζί με τον Μπατμάν"

Μάνα μου τα δημιουργικά μου!!

Ήθελα πάρα πολλά να τους πω κάποια φάση "Αν, αν είχε η γιαγιά μου ρουλεμάν" αλλά εσυγκρατήθηκα. Χαχαχα.. Επεράσαμεν πολλά ωραία τούτην την εβδομάδα.

Βρήκα το τέλειο νυφικό!!!

2011-09-28T19:07:00.005+03:00

Είναι και σεμνό, είναι και handmade, είναι και του Yves Saint Laurent!

Ντάξει, παραπέμπει λίγο σε φαλλό αλλά να μεν είμαστε τζαι ιδιότροπες!

Body compppppfffmpfff...

2011-09-27T15:15:00.009+03:00

Έκαμα δύο απόπειρες στη ζωή μου να ακολουθήσω τάξη γυμναστικής.

Η μια ήταν πέρσι το φθινόπωρο. Cardio aerobics λεγόταν αν δεν κάμνω λάθος. Μάλλον γιατί μέχρι το τέλος του μαθήματος πιάνει σε η cardia σου.

Πάντως το προσπάθησα. Όμως προς στο τέλος του έκτου μαθήματος, όπως ανεβοκατέβαινα πας το step, έππεσα σαν έππεσεν η σακκούλα με τις πατάτες η εικοσάκιλη που το φορτηγό του φίλου του Κοκκινοχωριάτη.

Ντανγκ και κάτω.

Μαύρισαν τα πάντα, γύριζαν τα πάντα, αλλά το ρεζίλι είναι πάντα το χειρότερο.

Έφερε μου και ο καλός ο γυμναστής κουφέττα/λεμονάδα/κάτι γλυτζίν όπως συνηθίζεται. Το μόνο που εσκέφτουμουν εκείνη τη στιγμή βέβαια, ήταν πως να αποφύγω να εκτοξεύσω ένα εκρηκτικό εμετό πάνω του, γιατί εθώρουν τον τετραπλό.

Damn it. Η τετάρτη τάξη του δημοτικού all over again, που μου επέταξεν ο συμμαθητής μου τη μάππα του μπάσκετ μες τα μούτρα τζαι εφίρτηκα γιατί ενόμισα ότι εκόπηκεν η γλώσσα μου.

"Μα εν επειδή τα έκαμνες έντονα, επειδή επορώνεσουν να τα κάμεις ούλλα σωστά, γι'αυτόν υπερφόρτωσες το σύστημα σου", είπεν μου μια φίλη. Μα ρε γαμώτο εγώ ξέρω ότι άμα σου λαλεί ο άλλος "lift that leg up UP UP" you are gonna FUCKIN LIFT IT UP. Ειδεμή περπατάς ως το περίπτερο τζαι πίσω. Και όχι ΔΕΝ είμαι τελειομανής. :P

Τέλοσπάντων, αφού αποδέχτηκα το γεγονός ότι αντέχω να κάμνω μόνο δρόμο και ποδήλατο, άφησα το όνειρο της "τάξης" πίσω. Είπε μου και ο άντρας μου ότι απλά "δεν είναι το στυλ της γυμναστικής που σου ταιριάζει" (μάνα μου ρε μωρό μου αγαπώ σε), άτε έκαμνα μόνο λίγη αερόβια και λίγα μηχανήματα.

Μέχρι που η φιλενάδα μου με εκούρτισεν να πάμε body compat φέτος το καλοκαίρι. Ρε καλή μου δεν κάμνω εγώ για έτσι πράματα. Ρε μάνα μου θα με συνάετε με το κουταλάκι. Όι όι, έλα πάμε. Κουρτίζει με και η ξαδέρφη μου που έχει 2 χρόνια που κάμνει, έλα να σφίξεις, έλα να γραμμωθείς. Άτε λαλώ, θα είμαι και ξεκούραστη τωρά που εν δουλεύκω, να δώσουμε μιαν ευκαιρία στον κόσμο να μας θαυμάσει και να γραμμωθούμε κιόλας.

Ε εννοείται ένα μάθημα επήα. Την αποτυχία την παίρνω κατάκαρδα; Λες; Ήταν τζαι μια κοπέλλα δίπλα μας (κκιάορκας σου τζείνην έννεν μάνα που την εγέννησεν;) με μια κορμάρα, που εσυνέχιζεν που προηγούμενη τάξη του body pump. Και η αυτοπεποίθηση έπεσε σε βαθμό υπό το μηδέν.

Παρόλο του ότι επρονόησα και έμαθα τα βασικά moves πριν πάω, πάλε κακκά τα έκαμνα. Ούλλη η τάξη cross δεξί, εγώ αριστερό, ούλλη η τάξη κλωτσιά μπροστά, εγώ κάτσιμο κάτω. Ένιωθα σαν τα μωρά της πρώτης που βάλλουν το σταυρό τους που την ανάποδη. Μάνα μου τζαι η instructor ήταν πολλά βοηθητική, αλλά αφού θωρείς με αγάπη μου, δεν το΄χω. Βάλε με να κάμνω ποδήλατο θκυο ώρες να σου γεμίζω ποτσούθκια ιδρώτα τζαι αντέχω. Μεν με βάλεις να πορτοχορεύκω σαν τη πελλή.

Εκουρτιστήκαν τωρά να πηαίνουν και ζούμπα. Τζαι ξανά μανά. Εν χορός, εν έτσι εν άλλοσπως. Αγαπώ σας κοράσες μου, αλλά i am gonna stick to the usual.

Εν πειράζει ρε, είμαι καλή στο τραούδιν!

Hey teacher

2011-09-21T21:12:00.010+03:00

Στον δάσκαλο

του Κωστή Παλαμά

Σμίλεψε, πάλε, δάσκαλε, ψυχές

Κι ό,τι σ'απόμεινε ακόμη στη ζωή σου,

Μην τ'αρνηθείς. Θυσίασέ το ως τη στερνή πνοή σου.

Χτισ΄το παλάτι, δάσκαλε σοφέ.

Κι αν λίγη δύναμη μες το κορμί σου μένει,

Μην κουρασθείς. Ειν΄η ψυχή σου ατσαλωμένη.

Θέμελα βάλε τώρα βαθειά,

Ο πόλεμος να μην μπορεί να τα γκρεμίσει.

Σκάψε βαθειά. Τι κι αν πολλοί, σ' έχουνε λησμονήσει;

Θα θυμηθούνε κάποτε και αυτοί

Τα βάρη που κρατάς σαν Άτλαντας στην πλάτη

Υπομονή! Κτίζε σοφέ, της κοινωνίας το παλάτι.

Όπου τζαι να πάεις, θα βρεθεί ένας πελλός...

2011-08-30T21:46:00.016+03:00

Έχει καιρό που θέλω να γράψω αυτή την ανάρτηση. Γράφω τη σε φάση που έχω συμφιλιωθεί σε μεγάλο βαθμό με την κατάσταση και έχω σταματήσει να παραπονιέμαι στους φίλους και τους γονείς μου.

Την ανάρτηση αυτή την αφιερώνω στους γείτονες μου.

Όταν είχα πάρει το διαμέρισμά μου, περπατούσα και πετούσα. Ονειρευόμουν τα δροσερά τελοσαυγουστιάτικα βραδάκια στο κρεβάτι, όπου το αερούδιν θα μου πισκάλιζε ελαφρά τον πωπό μου και θα με αποκοίμιζε γλυκά. Έβλεπα εκείνο το δυτικό σαλόνι με τη μεγάλη τζαμόπορτα και το μεγάλο μπαλκόνι και οραματιζόμουν τα όμορφα λουλακιά-κοκκινόχρυσα ηλιοβασιλέματα που θα περνούσα με ένα δροσιστικό σκέττο ελαφρύ φραπέ στο χέρι.

Και ένα ζευγάρι ωτοασπίδες.

Γιατί όταν έκανα την έρευνα αγοράς, δε σκέφτηκα να δω λίγο τι παίζει στα γύρω σπιτάκια. Αλλά τι να κάμει κάποιος; Να κάτσει να μείνει μιαν ημέραν μες το διαμέρισμα έτσι; Οξά να πιάσει σβάρνα τους γειτόνους να κτυπά κουδούνια; "Γεια σας, σκέφτομαι να αγοράσω σπίτι στη γειτονιά σας και ήθελα να σας κόψω αν πάσχετε".

"Όπου τζαι να πάεις θα βρεθεί ένας πελλός" λαλεί μου ο παπάς μου, άμα με πιάνει το παράπονο. Μα ένας, άτε θκυο ρε dad.

Όπως φαίνεται δαμέ δίπλα μας, μεινίσκουν in a packet πολλαπλά σύνδρομα που χρήζουν ιατρικής παρακολούθησης και συνταγολόγησης ισχυρών ηρεμιστικών/αντικαταθλιπτικών/υποθέτων για γάρους.

Κατά καιρούς σκέφτηκα να μετοικήσω στου θκιαόλου τη μάνα, κάπου που έπρεπε να σύρω μόνη μου πάσσαλο της ηλεκτρικής και να ανοίξω αυλάκι και να λούνουμαι με το μαστραππά μες την αυλή ώσπου να με συνδέσουν.

Η οικονομική όμως κρίση (να τη φταίξω και εγώ) και το παρόν δάνειο δεν μας επιτρέπει για ακόμη λίγα χρονάκια να λατσιηστούμε από το δαιμονισμένο αυτό τετράγωνο. Plus, το αγαπώ πολύ τούτο το σπίτι ρε κουμπάρε. Ετραγουδούσαν μου άριες οι αγγέλοι που εμπήκα μέσα για πρώτη φορά. :P Περνούμε μια χαρά με τους υπόλοιπους της πολυκατοικίας. Έχει ωραία θέα. Καθαρίζεται και γρήγορα. Γιατί να σηκωστώ να φύω;

Τώρα το καλοκαίρι που ανοίγουμε παραθυρόφυλλα και παράθυρα η κατάσταση είναι τραγική. Έχουμεν αέρα δροσερό και αντί να τον απολαμβάνουμε κλείνουμε τα παράθυρα και βάζουμε κλιματιστικό ή κοιμόμαστε με ωτοασπίδες. Άτε να θκιαβάζεις εξεταστική με ωτοασπίδες. Να σπάζεις κουγκρί με ωτοασπίδες. Να τζοιμάσαι με ωτοασπίδες ρε γαμώτο; Ποιος θα μου το ελάλεν;

Έχω μάθει το πρόγραμμα του κάθε προβληματικού που μένει δίπλα μας. Έχει μια περίπτωση, 5 χρόνια τώρα, το ακολουθεί τέλεια χωρίς παραστρατήματα. Είναι να θέλεις να τραβάς τα βυζιά σου να ξεριζώνονται σαν κάτι πίνακες τους Νταλί.

Περίπτωση Α: She who must not me named. "Είμαι η Μαίρη Παναγιωταρά, the Lord Voldemort edition. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ στις 6 σηκώνομαι και με τη γαρίλα στο μάτι και το σκατόχνωτο στο στόμα αρχίζω να τσακώνομαι για Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ σκεφτώ με τον άντρα μου. Με φανταστείς πολλήν ώρα. Ως τις 7 παρά που εν να του πω για τη μάνα του τζαι θα ξεκινήσει για τη δουλειά του. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται στις 8-10 το βράδυ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ, την ώρα που ο κόσμος χαλαρώνει που μια κουραστική μέρα, εγώ αθυμούμαι ότι έφαεν την ατζίαν του ψουμιού που ήθελα τζαι πρίουμαι 2 ώρες με τη τσακροχωρκατοφωνάρα μου. Ήντα την άλλη φορά τι μου είπεν. Είπεν μου ότι ο αιγόκερως γράφεται με o-μικρόν στο τέλος. Ο ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ. Ο ΑΧΡΗΣΤΟΣ. Ο ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ. Όταν δε φωνάζω του ηλίθιου, ειδικά τα Σάββατα τζαι Κυριακές κάμνω καψόνια του στερνοπαιδιού μου, στις 7 το πρωί που βάλλω λάστιχο να καθαρίσω τον αέραν που τη βεράντα, το οποίο παιδί μου έχει κληρονομήσει τη τσακροφωνάρα μου και τώρα που μεγάλωσε έμαθε να μου πατά φωνές πίσω μέχρι να ακουστούν οι πάτσοι μου. Μερικές φορές, εφόσον φκει ένας γείτονας από την απέναντι πολυκατοικία και μου φωνάξει 'Φκάλε επιτέλους τη μαύρη τη φάουσα '-'Εν Σάββατο, ως τζαι οι Εβραίοι κάμνουν αργία'-'Αφού λαλείς εν να τον χωρίσεις, χώρισε να πνάσουμε' και άλλα τέτοια κλείνω τα παράθυρα και συνεχίζω να πρίω το σύμπαν με mufled τρόπο".

Περίπτωση Β: The Animal "Γουφ γουφ. Είμαστε δύο σκύλοι που έσιει που τον τζαιρόν που εκτίστην τούτη η πολυκατοικία δαμέ δίπλα, δεν μας έφκαλεν ο μάστρος μας μια φορά έξω για βόλτα. Περνούμεν την ώρα μας εδώ στο ένα επί δύο. Λάσσουμεν άμα περνά πλάσμα, λάσσουμεν άμα περνά κάττα, λάσσουμεν άμα περνά μούγια. Λάσσουμεν άμαν λάσσει άλλος σιήλλος.Λάσσουμεν άμαν άφτει το φως της αυλής του γείτονα. Λάσσουμεν άμα ανάψει την τηλεόραση ο μάστρος. Λάσσουμε άμα σκουπίζει η δίπλα. Λάσσουμεν πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Λάσσουμεν καλοκαίρι και χειμώνα. Άμα έχει φεγγάρι. Άμα πέφτουν τα αστέρια. Και ο μάστρος μας μόνο μια φορά εφκήκεν να μας πει να σταματήσουμε να λάσσουμεν. Όταν εκείνη τη νύχτα εκείνη η κυρία από την πολυκατοικία βγήκε και άρχισε να φωνάζει κάτι όπως 'Οι σιήλλοι σας εν να μιλήσουν αλλό λίον. Δώστε τους σημασία'. Καμιά φορά αυτή η κυρία μας μιλά και μας ρωτά τι κάνουμε, τζαι δε λάσσουμε για λίγη ώρα. Γουφ".

Περίπτωση Γ: The Newcomer. "Είμαι ένα παιδάκι μικρουλάκι, και έχω έρθει με την οικογένειά μου εδώ και 2 μήνες εδώ στο νέο μας σπιτάκι. Τώρα το καλοκαιράκι που είχε χρόνο ο πατερούλης να μας μετακομίσει και ηύραμε σε τιμή ευκαιρίας το σπίτι από ένα κυριούλη που του το έπιασε η τράπεζα. Τι ωραίο που είναι το σπιτάκι μας. Και έξω η αυλή μας. Θέλω να παίζω συνέχεια στην αυλή μας. Και η ώρα έντεκα τη νύχτα, και η ώρα δώδεκα. Και η ώρα μια. Και άμα θυμηθεί η μάμμα μου ότι τα παιδάκια πρέπει να κοιμούνται νωρίς (είμαι μόλις 2 χρονών) εγώ δε θέλω να πάω για ύπνο. Και κλαίω και τσιριλλώ και κλαίω και τσιριλλώ και κλαίω για καμιά ώρα. Μετά έρκεται πάνω ο παπάς και θυμώνει μου. Μετά ακούω τον που παίζει με το psp και κάνουν του του του του ΤΟΥ ΤΟΥ ΤΟΥ ΤΟΥ τα κουμπάκια του και εγώ θέλω να το δωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω. Δε θέλω να κοιμηθώ, θέλω να παίξωωωωωωωωωωωωωωω. Και κλαίω και παουρίζω και φκάλλω κάτι τσιριλλιές που νομίζουν οι γείτονες ότι εν να πάθω τίποτε. Και μετά κοιμούμαι κάποια φάση. Ως την επομένη."

Περίπτωση Δ: Ατίθασα Νιάτα. "Χαλόοοοου. Είμαστε τρεις φίλοι που τρώμε το σταφύλι. Με τες τταππουροκολούες μας, τες λαντούες μας τις ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΕΣ διούμεν το γυρούιν μας δαμέ στη γειτονιά καμιά τριανταρκά φορές, γύρω στις 3-4 το πρώιν που ερκούμαστεν που κάτω. ΑΑΑγκραγκραγκρααααααααα... ΙΙιιιιιιιιιι.... Γιέαααα. Κόφκουμεν τζαι κάτι μιτσιές που το γυμνάσιο χαμηλόκωλες τζαι κάμνουμεν τες να τσιριλλούν. Μα ήντα φτανές. Άραγες σου τζείνες έχουν γονιούς σαν τους δικούς μας; Πολλά κουλ οι γονιοί μας. Τζαι κυρίως, πολλά κουφοί. Βασικά, σαν λαλούν τζαι τα καλαμαρούθκια "δεν υπάρχουν", αλλά στο κυριολεκτικό. Πας την πλακούαν μας, πιάνουμε τζαι τις σφεντόνες καμιά φορά τζαι παίζουμε σημάδι. Βάλουμε σημάθκια τα πιο ψηλά κτίρια τζαμέ γυρών. Προκτές φαίνεσται μου εραϊσαμεν το τζάμι μιας που εφκήκεν έξω τζαι άρκεψε μας του βούρου. Μα ήνταλως κάμνει α. Εν τζαι εσπάσαμεν της το. Σαν να άκουσα φωνή να φκαίνει που το στόμα της μάνας μου τζείντην ημέραν. Αλόπως ερέκτην. "

Άτε να μην αναφερθώ λεπτομερώς στο κηπούιν μας που εν η τουαλέττα όλων των σκύλων σε ακτίνα 2 km. Που συνάω με το φτυάρι δέκα κιλά κοτσιρούθκια κάθε μήνα. Ή που μια γειτόνισσα ξαπολά τα σκουπίθκια της μες τα δικά μας τζαι μάλιστα ανοικτά να τρέχουν τα ζουμιά (καλάν τζείνης επήα τζαι εκτύπησα της την πόρτα τζαι εν το εξανάκαμεν). Τούτα εν συνηθισμένα.

Μερικές φορές σκέφτουμαι ότι επήραν με πρέφαν ότι είμαι δασκάλα τζαι κάμνουν μου αντίποινα που κάθουμαι το καλοκαίρι και τις γιορτές. Άλλες σκέφτουμαι ότι αν ζήσει ένα μελλοντικό παιδί μου εδώ μέσα, εν σαν να το καταδικάζω να ζει σε προβληματική οικογένεια, εφόσον θα βιώνει σε hq quality όλες τις εμπειρίες μίας.

Μέσα που τούτη ούλλη την αρνητικότητα, ακονίζουμεν την υπομονή μας, που εν κάτι θετικό. Αν ήσιεν μαύρη ζώνη στην υπομονή θα την επαίρναμεν με τριακόσια νταν με τον άντρα μου. Τζαι μες σε τούτα ούλλα τα αρνητικά που βιώνουμε καθημερινά σε τούτο το κωλοτετράγωνο, μαθαίνουμε σιγά σιγά, μες τη γαουροσύνη τζαι την αναισθησία του κόσμου, to let them be. Τζαι είμαστε τζαι εμείς πιο ήρεμοι τζαι μπορούμε να χαρούμε την ζωή μας.

Γιατί όπου τζαι να πάεις θα βρεθεί ένας πελλός.

Το ποστ αυτό γράφτηκε χωρίς ωτοασπίδες. Μια φορά τζαι ο Άρης!

Hair crisis

2011-07-26T14:37:00.009+03:00

Έπιαμε το σπαστικό το γέλιο τις προάλλες μες το mall.

Δεν έχω ξαναδεί συγκεντρωμένες κάπου τόσες πολλές ακτένιστες γεναίτζες. Με τζείνο το κοντό μαλλί που έννεν ακριβώς κοντό τζαι θέλει φρούτσες για να σάσει; Γίνεται του κλάμερ (όσο σηκώνει το μήκος) το κάγκελο!

Judas juda-a-a Judas juda-a-a

2011-06-10T06:54:00.003+03:00

Προς στιγμής επήεν να μου χαλάσει την εικόνα του hot Ιούδα ο Κουλίας. Πρέπει να έπαιξα 50 φορές το φιλμάκι τούτες τις μέρες τζαι έτσι το έσωσα! Δεν σκέφτουμαι τον Κουλία πλέον όταν ακούω το Judas.

Ομολογώ ότι ο Jesus στο συγκεκριμένο φιλμάκι είναι η πιο hot εκδοχή που είδα ποττέ. Με εκπλήσσει το γεγονός ότι βρίσκω σέξυ τον πολλαπλό φυτευτό του.

Jesus is my virtue and Judas is the demon I cling to.

Oh oh oh oh oh oh I'm in love with Judas Judas.

(κάμνω το χορευτικό)

Η ποδηλάτισσα

2011-06-01T18:30:00.005+03:00

Μια διασκευή του γνωστού ποιήματος του Οδυσσέα Ελύτη, με αφορμή την αγορά δικού μου ποδηλάτου και την εξόρμηση μου στους δρόμους ως δίτροχο:

Κουχ κουχ (ύφος σοβαρό)

Το δρόμο πλάι στο Ζορπά περπάτησα
που 'κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα.

Βρήκα τις σοκολάτες 'χε στο πανέρι της,
το blackberry που'πεσε απ' το χέρι της.

Βρήκα μία πίσσα και το σάλι της,
τις ρόδες, ένα δόντι , το σαντάλι της.

Βρήκα ένα νύσιην της,
βρήκα σε μιαν άκρη,
μια πέτρα διάφανη που 'μοιαζε με δάκρυ.

Τα μάζεψα ένα ένα και τα
κράτησα κι έλεγα πού 'ναι
πού 'ναι η ποδηλάτισσα.

(Μη κακόν μου)

Η νούμερο ένα συμβουλή για το γάμο

2011-05-31T14:18:00.004+03:00

Επειδή εν η τρίτη φορά που την ακούω τούτο το μήνα:

"Μεν βάλεις χαλεπιανό μες τα λουκούμια γιατί τραβά υγρασία τζαι χαλούν εύκολα".

Ζω για να μαθαίνω.

Το χρονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα σε πιάσει τηλέφωνο ένας Κυπραίος που σε γουστάρει

2011-05-25T18:05:00.007+03:00

Εν μπορείς να πεις, εκατατόπισα σε με τον τίτλο.

Μετά από άπειρες συζητήσεις τους στυλ " τι σημαίνει που η βούκκα του η δεξιά ήταν πιο ξιουρισμένη που την αριστερή", εκαταλήξαμεν με τη φιλενάδα μου:

Ο Κυπραίος που σε γουστάρει, κάμνει 3 με 5 εργάσιμες μέρες για να επικοινωνήσει.

Δηλαδή αν επαράγγειλες που το άσος φόρεμα, τζαι προφτάσει να έρτει πριν σου τηλεφωνήσει (χωρίς να το επιταχύνεις εσύ), εκτός τζαι αν εν στο νοσοκομείο ο συγκεκριμένος τζέντλεμαν, μεν καρτεράς τηλέφωνο.

Τζαι κυρίως μεν προβληματίζεσαι γιατί εν έπιασε.

THE END.

Λάμπεις! Άμπα τζαι είσαι έγκυος;

2011-05-09T18:19:00.006+03:00

Τις τελευταίες 10 μέρες είπαν μου 2-3 διαφορετικά άτομα ότι λάμπω, ότι κάτι άλλαξε πάνω στα μούτρα μου. Η μάμμα μου τζαι μια συνάδελφος μου είπαν μου συγκεκριμένα"Κόρη άμπα τζαι είσαι έγκυος;"

(Εν γίνεται απλά να είμαι όμορφη και ευτυχισμένη α; Όι.)

Χεχε..Μιλούμε για τόση λάμψη άμα μείνεις έγκυος;

Εν είμαι έγκυος btw. Αλλά φαντάζεστε άμα μείνω τζαι έγκυος, εν να κατεβεί η λορεάλ να με πιάσει στις διαφημίσεις της για τα μεικ-απ της.

Φαντάζουμαι εσυνέβηκαν τα πιο κάτω:

α)Έπιανα τα μαλλιά μου κότσο σφικτό πάνω γιατί επείρωσα με αποτέλεσμα να φανούν τα μούτρα μου.

β)Χρησιμοποιώ εδώ και κανένα μήνα το advanced night repair synchronized recovery complex serum (ναι εν ολόκληρο το όνομα του τούτο) της estee lauder. Το οποίο μαμά τζαι δέρνει κάθε κρέμα που έχω χρησιμοποιήσει τα τελευταία 10 χρόνια. Αχ, έφαγα τη ζωή μου για να σε βρω ρε σέρουμ. Γιατί δεν σε είχα ανακαλύψει μερικές εκατοντάδες ευρώ πριν;

γ)Χαζίριν να μεν βάλω την προσωπική ευτυχία και την φυσική μου ομορφιά στους λόγους!

PS. Ξεκινήστε να πατώννεστε αντηλιακά, ειδικά οι παιδονομούντες και οι φίλοι που δουλεύκουν έξω! Άτε να σας δω α! Και στο πρόσωπο είπα! Και στο χέρι του οδηγού!

Θέλω δίδυμα

2011-03-31T18:55:00.004+03:00

Άτε όσοι επρολάβετε είδετε το. Έσιει τζαι άλλα translations αλλά όι τόσο πετυχημένα.

ΜΑΝΑΜΟΥΤΑΖΟΥΖΟΥΝΟΑΣΠΡΟΥΛΛΟΛΟΥΚΟΥΜΑΚΙΑ...

Ήρτεν ο λοαρκασμός του ρεύματος

2011-03-28T20:10:00.006+03:00

Τζαι μαζί ένα μίνι εγκεφαλικό.

600 ευρώ...

ΕΞΑΚΟΣΙΑ ΕΥΡΩ...

ΕΞΑΚΟΣΙΑ ΕΥΡΩΩΩΩΩ;;;

Τηλέφωνο στην αρφή μου (μεινίσκει μόνη της τζαι έσιει θέρμανση της ΑΗΚ σαν εμάς)

-Κόρη, ήρτεν σου το ρεύμα;
-Ναι κόρη εν άκουσες μια τσιριλλιά γύρω στις 5;
-Α εσύ ήσουν; Ενόμιζα εσφάζαν σιήρους.
-Ναι τετρακόσιους σιήρους συγκεκριμένα αδέρφιν. 400 ακατέβατα. Εγώ που εν είμαι κυβερνητική σκέφτουμαι να ξεκινήσω που το δεξί μου νεφρό. Λαλείς να τον δεκτούν ή εν να μου κάμουν κούτζια στην ΑΗΚ; Άρκεψα να σκέφτουμαι τις σόπες του καζιού. Εν να πάω στη γιαγιά να μου δώκει καμιά. Λαλείς να τις επέταξε;

Βρίσκω το λοαρκασμό της ιδίας περιόδου πέρσι. Άμπα τζαι κάμνω λάθος ρε γαμώτο;

375 ευρώ.

Θκιάορκας σου πέρσι ένεν ρεύμα που εκρούζαμεν με την ίδια θέρμανση; Άμπα τζαι άφταμεν ξύλα τη μισή περίοδο;

Το λογαριασμό συνόδευε μια επιστολή (που εστάληκε σε όλους μας) και εξηγεί "Γιατί το ρεύμα είναι ακριβό στην Κύπρο" . Με λίγα λόγια; ΔΕ ΦΤΑΙΜΕ ΕΜΕΙΣ.

Αλλά δικαιούστε δωρεάν λαμπτήρες ξέρετε το;

Α να το θυμίσω δαμέ της γειτόνισσας μου. Μια οικογένεια με συνολικούς μισθούς 2000 ευρώ σε διαμέρισμα με ενοίκιο ή δόση τζαι δύο κοπελλούθκια δικαιούνται 5 λάμπες. Το χρόνο.

ΑΤΕ ΝΑ ΜΕΝ ΜΠΩ ΗΝΤΑΜΠΟΥ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΜΕΤΕ ΤΟΥΣ ΚΩΛΟΛΑΜΠΤΗΡΕΣ ΣΑΣ.

ΑΙΣΧΟΣ αγαπητοί! Αίσχος!

Δε σχολιάζω άλλο (ένεν έτσι που ετιτσιήριζεν τζείνος που έπιασεν η Ελλάδα το ευρωπαϊκό;)

Oh yes! This is a pre-wedding post!: Ο φωτογράφος

2011-03-22T15:54:00.011+02:00

Έεεεελααα..

Όππππαααςςς...

ΚΡΑΚΚΚΚ!!

Μα ήνταμπου επάθαν ούλλοι τζαι γέρνουν;

OΚ. Το ομολογώ. Όσο τζαι να μου αρέσκει ο Έντουαρντ το βαμπίρ (ωωω Έντουαρντ), δεν είμαι του πιο πάνω στυλ. Χωρίς να έχω κανένα πρόβλημα με όσους γουστάρουν να γέρνουν πίσω. Είναι θέμα γούστου.

Οπότε όπως καταλαβαίνετε, βαρκούμαι τζαι θεωρώ το ανώφελο και out of character να γυρίζω τους φωτογράφους για το τέλειο caption. Του πρώτου που είδαμεν λοιπόν, άρεσεν μας η δουλειά του, τζαι εφάνηκεν μας "καλή" η τιμή του.

Λοιπόν σας ερωτώ:

2000 περίπου ευρώ εν εντάξει για:

Ένα "κανονικό άλμπουμ" με φωτογραφίες (250) τυπωμένες σε "κανονικό" φωτογραφικό χαρτί. (Λέω" κανονικό" γιατί δεν μας ενδιαφέρει αυτή η νέα μόδα με τα άλμπουμ των οποίων τις φωτό επεξεργάζονται σε photoshop και βάζουν διάφορα backgrounds (πχ. την πέτρα του Ρωμιού) και τις τυπώνουν σε σκληρό χαρτί. Το οποίο συγκεκριμένα στοιχίζει από 500 μέχρι και 800 ευρώ παραπάνω από την τιμή που προανέφερα.)
Φωτογράφιση στον ονειρικό χώρο της επιλογής μας. Εμείς δεν θα πάμε ούτε στις Σπηλιές, ούτε στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων, ούτε στα Λεύκαρα/Κακοπετριά ούτε στην έπαυλη στο Δάλι να κάμνουμε πως φακκούμε την πόρτα. Εμείς σκεφτήκαμε να κρεμαστούμε ανάποδα που το φαράγγι του Άβακα... Να σας πω ότι σκέφτομαι πολύ σοβαρά να αφαιρέσω αυτό το option και καμιά τριακοσιά ευρώ που το budget, αν όχι περισσότερα. Αρκούν μας οι φωτογραφίες του πάρτυ του γάμου.
Το βίντεο του γάμου γυρισμένο σε high definition (άμπα τζαι εν φαίνουνται οι πόροι μας). Η "συνηθισμένη" ποιότητα δεν είχε μεγάλη διαφορά στην τιμή.
Όλες οι φωτογραφίες του γάμου σε ψηφιακό δίσκο σε high resolution, μετά το τύπωμα των φωτογραφιών της επιλογής μας για το άλμπουμ .

Το λοιπόν. Lets recap. Αν δεν κάμουμε στημένη φωτογράφιση στο Φικάρτου, θα μας έρτει γύρω στα 1700 ευρώ.

Ο Κυνόδοντας πέρκει να εγυρίστηκε με λλιόττερα.

Τελοσπάντων, από ότι μαθαίνω από νιόπαντρους ή to be wed soon εν σχετικά καλή τιμή.

Κορόιδα ούλλοι μας.

Να σας πληροφορήσω ότι ένα ζευγάρι γνωστών μας, ναν καλά τα παιδιά τζαι να έχουν λεφτά να πιερώνουν, έκλεισε φωτογράφο για 6000 ευρώ. Μάλλον θα κρεμαστούν από τους καταρράκτες στα Καληδόνια και θα τους βγάζει ο φωτογράφος από αλεξίπτωτο ενώ θα έχει τυλιγμένο γύρω από το λαιμό του ένα βόα. Τι να πω...

Αππωμάρες υπήρχαν και θα υπάρχουν σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Δαμέ έσιει κόσμο που σιέζει πάνω σε χρυσό καθίκι τζαι σκουπίζεται με επιχρυσωμένο κωλόχαρτο. Για εμάς όμως που δεν είμαστε πολλά αππωμένοι τζαι εν φκάλουμε χρυσές λίρες που τα αυκιά μας, είναι όντως μια-όσο μπορούμε να ορίσουμε- λογική τιμή;

Τη γλώσσα μου έδωσαν... Τι γλώσσα μου έδωσαν;

2011-03-14T20:46:00.008+02:00

Με αφορμή ένα email της φίλτατης Αόρατης Μελάνης με κάποιες απορίες της που αφορούσαν στο πως χρησιμοποιούμε τη γλώσσα στην Κύπρο, γράφω τη σημερινή ανάρτηση. Θα ήθελα να την αφιερώσω σε όλους τους Ελλαδίτες φίλους που με διαβάζουν και θα προσπαθήσω να γράψω σε 100% επίσημη νέα ελληνική, για λόγους συνεννόησης, αν και ξέρω ότι τα κυπριακά πρέπει να τα έχετε μάθει απ’έξω, εφόσον διαβάζετε κυπριακά μπλογκς! :)

Αγαπητοί φίλοι,

Όταν ήμουν στην κρίσιμη ηλικία της κατάκτησης της μητρικής γλώσσας (γύρω στα 3), έμαθα να μιλώ μία γλώσσα. Την κυπριακή. Ξέρετε πότε άρχισα να θεωρώ ότι «μιλάω γλώσσα» και όχι διάλεκτο; Στο πρώτο μάθημα γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο, όπου μάθαμε ότι σύμφωνα με το γνωστό γλωσσολόγο Noam Chomsky και άλλους που ακολούθησαν τη λογική του, τα κυπριακά πληρούν κάποιες προϋποθέσεις, με βάσει τις οποίες πρέπει να θεωρούνται ξεχωριστή γλώσσα από την ελληνική. Ακόμη και τότε, ένας άλλος γλωσσολόγος του Πανεπιστήμιου Κύπρου, ήταν σε επιστημονική ρήξη με την καθηγήτρια μας, η οποία παρεπιπτόντως ήταν Ελλαδίτισσα, για το αν η κυπριακή είναι γλώσσα ή διάλεκτος. Και η συζήτηση συνεχίζεται μέχρι αυτή τη στιγμή που μιλάμε στην Κύπρο, με επιστημονικά κριτήρια και μη, γιατί βέβαια όλοι, γλωσσολόγοι και μη, είναι ειδικοί. Είτε γλώσσα, είτε μπακαλιάρος, το γεγονός είναι ένα: ότι η κυπριακή, όπως θα έχετε παρατηρήσει ήδη, διαφέρει σε φωνολογικό, γραμματικό και συντακτικό επίπεδο με την ελληνική, σε βαθμό που δεν καταλαβαίνετε πάντοτε τι θέλει να ειπεί ο ποιητής/η ποιήτρια.

Θα μου πεις τι γλώσσα, τι διάλεκτος ρε Ασυγχώρητη. Γλωσσολογικά θα κολλάμε τώρα; Και όμως για πολλούς Κύπριους, η χρήση του κατάλληλου γλωσσικού χαρακτηρισμού αποτελεί ιδεολογική τοποθέτηση, αν λάβετε υπόψην την επί χρόνια διαμάχη «αριστεράς» και «δεξιάς» στην Κύπρο για την εθνική ταυτότητα των Κυπρίων. Οπότε μην ξαφνιαστείτε την επόμενη φορά που κάποιος Κύπριος θα υπερασπιστεί σφόδρα την άποψη του για το συγκεκριμένο θέμα.

Λαμβάνοντας υπόψην το πιο πάνω, εννοείται ότι η γλώσσα στην Κύπρο δεν θα ξέφευγε από την ταμπελοποίηση και τις γενικεύσεις. Πχ. Όσο πιο κυπριακά μιλάς, τόσο πιο αριστερίζων είσαι, όσο πιο ελληνικά μιλάς τόσο πιο ελληνολάτρης. Όσο πιο κυπριακά μιλάς, τόσο πιο χωριάτης/βλάχος είσαι, όσο πιο ελληνικά τόσο πιο εξευγενισμένος/μορφωμένος κ.ο.κ. Και είναι φυσικό μέχρι και τη στιγμή που μιλάμε, πολλοί κύπριοι μπλόγκερς, να αποφεύγουν την κυπριακή όπως ο διάολος το λιβάνι, είτε γιατί τη θεωρούν ευτελή και υποβαθμισμένη, είτε γιατί δεν έμαθαν να γράφουν κυπριακά και δεν νιώθουν τόσο άνετα με τη γραπτή έκφανση της ομιλούμενης γλώσσας.

Και ερχόμαστε στο επόμενο σημείο για το οποίο δε γνωρίζουν αρκετοί φίλοι από την Ελλάδα. Μιλάμε κυπριακά αλλά μαθαίνουμε να γράφουμε μόνο ελληνικά! Από τη στιγμή που το παιδί μπαίνει στην εκπαίδευση, μαθαίνει και διδάσκεται τη νέα ελληνική γλώσσα. Τα βιβλία Γλώσσας είναι τα ίδια που διδάσκονται και στα σχολεία της Ελλάδας. Είτε προέρχονται από τον ελλαδικό χώρο, είτε από τον κυπριακό, όλα τα σχολικά εγχειρίδια, σε όλα τα θέματα και σε όλες τις βαθμίδες τις εκπαίδευσης είναι γραμμένα στα ελληνικά. Η ελληνική, μαζί με την τουρκική, σύμφωνα με το σύνταγμα του 1960, είναι η επίσημες γλώσσες του κράτους. Το 99,9% από τις έντυπες μορφές λόγου, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι λογοτέχνες, τα θεατρικά κτλ. χρησιμοποιούν την ελληνική. Η κυπριακή συναντάται επισήμως γραπτά κυρίως σε παραδοσιακά κείμενα, ποιήματα και τραγούδια. Και τα τελευταία χρόνια, «ανεπισήμως» στα sms των κινητών τηλεφώνων μας και βέβαια σε πολλά από τα κυπριακά μπλογκς. Ένα ανάλογο παράδειγμα που μπορώ να σκεφτώ, το οποίο να εφαρμόστηκε στον ελλαδικό χώρο, είναι το σύστημα της καθαρεύουσας. Βέβαια στη συγκεκριμένη περίπτωση κανένας δεν κατείχε ως μητρική γλώσσα τη συγκεκριμένη, αφού ήταν μια φτιαχτή αρχαϊζουσα ελληνική, αλλά επιβαλλόταν στα σχολεία και όλες τις γραπτές εκφάνσεις της γλώσσας στην Ελλάδα για αρκετά χρόνια.

Φαντάζεστε πόσο δυσκολότερο είναι για ένα παιδί που έχει μάθει να μιλάει κυπριακά να γράψει ένα κείμενο στα νέα ελληνικά σε σχέση με ένα παιδί που ότι θα γράψει, το μιλάει ήδη από την κούνια; Δύσκολο, αλλά όχι ακατόρθωτο βέβαια, από ότι διαπιστώνετε. Γιατί 12 χρόνια διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και 4-6 ελληνόφωνο πανεπιστήμιο, ε θα τη μάθεις δε θα τη μάθεις άπταιστα;

Στις τάξεις των σχολείων της Κύπρου υπήρχε και υπάρχει ένα ταμπού με την κυπριακή. Κουράστηκα τόσα χρόνια να ακούω τις ίδιες συζητήσεις για το αν πρέπει να αφήνουμε τους μαθητές ή όχι να μιλούν την κυπριακή και να μην τους διορθώνουμε, αν πρέπει οι εκπαιδευτικοί να μιλάνε μόνο την νέα ελληνική για να συνηθίσουν οι μαθητές την επίσημη γλώσσα στην οποία καλούνται να εκφράζονται γραπτώς. Αφού το αναγκάζεις το παιδί να γράφει αλλιώς από ότι μιλά, τι το παιδεύεις την ώρα που θέλει να σου πει κάτι; Στα δικά μου μαθητικά χρόνια ο δάσκαλος μας διόρθωνε αν λέγαμε «τζαι» αντί «και», αλλά είμαι σίγουρη ότι συμβαίνει και τώρα αυτό. Εσάς θα σας άρεσε να σας διορθώνει ο δάσκαλός σας κάθε τρεις και λίγο καθώς μιλάτε και να σας διακόπτει; Ή να επαναλαμβάνει με «βελτιωμένη μετάφραση» αυτό που είπατε, ενώ ξέρει ότι όλοι κατάλαβαν τι θέλετε να πείτε;

Ουσιαστικά, σήμερα, καταλήξαμε να μιλάμε στη σχολική τάξη (και στα ΜΜΕ) ένα «υβρίδιο» ελληνο-κυπριακής. Το οποίο θεωρώ ως φυσικό αποτέλεσμα της-ας την πω-διγλωσσίας μας. Κάπου έπρεπε να βρούμε μια τομή σε αυτήν την καθημερινή τρέλλα. Εγώ προσωπικά, αφήνω τους μαθητές μου να εκφράζονται προφορικά όπως θέλουν, προσφέροντας το εναλλακτικό λεξιλόγιο-έκφραση, όταν το κρίνω απαραίτητο. Γιατί θεωρώ ότι τα παιδιά, με τόση επαφή με τη μορφή της νέας ελληνικής, ξέρουν πολύ καλά πως να τη μιλήσουν εκτός από το να την γράψουν, αλλά επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν την κυπριακή, γιατί τους είναι απολύτως φυσικό να το κάνουν. Δε θέλουν δεύτερη σκέψη να την εκφράσουν. Άλλωστε, όταν εγώ επιλέγω να μιλήσω όπως μιλάτε στην «αττική ελληνική», και με την κατάλληλη προφορά, οι μαθητές μου με ρωτάνε γιατί «καλαμαρίζω» (μτφρ. μιλάω στη νέα ελληνική), αφού δεν είμαι Ελλαδίτισσα. Και εγώ βέβαια του απαντώ αστειευόμενη ότι εφόσον με καταλαβαίνουν, μπορώ να διαλέγω μια από τις δύο γλώσσες που ξέρω πολύ καλά, για να τους μιλώ! Έτσι άλλωστε έλεγα και στον πατέρα μου, που ήταν εκπαιδευτικός, όταν με διόρθωνε με το «και» για το «τζαι».

Και εδώ θέλω να καταλήξω. Για διάφορους λόγους, που τις περισσότερες φορές είναι πέραν των δυνάμεών μας και καμία σχέση δεν έχουν με τη γλώσσα καθεαυτή, αναγκαζόμαστε από μικροί στην Κύπρο να θέτουμε στον εαυτό μας γλωσσικά διλήμματα. Αν επιλέξουμε την μητρική μας, κατηγορούμαστε ως βλάχοι. Αν επιλέξουμε την ελληνική, κατηγορούμαστε ως ψεύτικοι. Οπότε, την επόμενη φορά που θα ακούσετε την ελληνική με μια κυπριακή χροιά, ή θα δείτε την κυπριακή γραμμένη με αγγλικούς χαρακτήρες, πριν κάνετε μια κακή σκέψη για τον τρόπο που εκφραζόμαστε, σκεφτείτε όσα σας έχω γράψει.:)

Υ.Γ. Τα πιο πάνω ισχύουν βέβαια και για όλους τους συντοπίτες μας, που αναρωτιούνται γιατί ένα μωρό που την Κύπρο κολώννει να μιλήσει στο μικρόφωνο του δημοσιογράφου που "καλαμαρίζει".

Μια του κλέφτη θκυο του κλέφτη (UPDATE)

2011-02-24T14:12:00.002+02:00

"Σηγνώμει κυρία, δεν θα το ξανα κάμω", έγραφε το φωσφοριζέ post-it που ήταν κολλημένο πάνω στο ένα από τα δύο μπλοκ αυτοκόλλητων, μέσα σε μια τσεντούα καταστήματος καλλυντικών, μες το πρώτο συρτάρι της έδρας. Στον πάτο της τσέντας 4 ολοκαίνουριοι μαρκαδόροι, 4 διαφορετικά χρώματα "που τζείνους που γράφουν καλά" και μερικά χρωματιστά μολύβια καλοξυσμένα.

Το τρίτο διάλειμμα ήρταν τζαι οι υπόλοιπες κοράσες μια- μια τζαι εζητήσαν μου συγνώμη.

Τέλος καλό όλα καλά, ευτυχώς!

Όσον αφορά το θέμα της κλεπτομανίας, εδιάβασα κάπου ότι αν είσαι αρκετά άτυχος τζαι έχεις το, μόνο με χάπια μετριάζεται η κατάσταση. Δεν μπορώ να φκάλω που τούτο το περιστατικό αν η μιτσιά είναι κλεπτομανής ή όι. Cross my fingers ότι ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό και δεν θα επαναληφθεί. Εγώ πάντως θα έχω την έννοια της και αν το επαναλάβει, τότε θα ζητήσω βοήθεια από τους ειδικούς.

Κατά τα άλλα σήμερα επεράσαμεν τέλεια. Έκαμεν και καλόν καιρόν!! Ετραγουδήσαμεν τις σήκωσες, επαίξαμεν σιηνούιν, σακουλοδρομίες, αυγουλοδρομίες, εδάκκασα τη γλώσσα μου τρώγοντας ένα πουρέκκι της σάτζιης, τα συνηθισμένα μιας Τσικνοπέμπτης! Εφύαμεν πάντως ούλλοι με χαμόγελα που το σχολείο!

Μια του κλέφτη θκυο του κλέφτη

2011-02-22T17:59:00.010+02:00

Έχω μες την τάξη μια μιτσιά που κλέφκει.

Η οποία δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα συμπεριφοράς τζαι εν καλό μωρό.

Εξαφάνισε τον τελευταίο μήνα τους μαρκαδόρους του πίνακα, κάτι μολύβια και χρώματα συμμαθητών της, τζαι επροχώρησε σε 2 μπλοκ με αυτοκόλλητα που είχα μπημένα μες τον πάτο του συρταριού της έδρας.

Πώς το ξέρω ότι εν τζείνη; Εκτός του ότι κάθε φορά που εξαφανίζεται κάτι τζαι αναφέρω το εν η πρώτη που λαλεί "Μπορεί ναν κάποιος που άλλη τάξη" τζαι δρώνει το μουστακούι της, εχτές έπιασα 2 ολοκαίνουριους μαρκαδόρους, πουτζείνους "που γράφουν καλά", τζαι έβαλα τους πας τη έδρα για δόλωμα. Μετά το πρώτο διάλειμμα βέβαια εξαφανιστήκαν. Έψαξα όλες τις τσέντες το δεύτερο διάλειμμα, τζαι ήβρα μες τη τσέντα της τους 2 μπλε ολοκαίνουριους μαρκαδόρους, τυλιμένους μες το αλουμινόχαρτο του σάντουιτς της.

Δεν μπορείς να πεις, εν δημιουργική.

Άφηκα τους μαρκαδόρους εκεί, τζαι όταν εμπήκαν τα μωρά στην τάξη, υπέδειξα σε όποιον τους ελυμπίστην , όπως τους έπιασε που την έδρα κρυφά, να τους βάλει πίσω. Τζαι έτσι τζαι έγινε.Το διάλειμμα η μιτσιά έβαλε θκυο φίλες της να έρτουν να μου πουν πως τους ήβραν πίσω που την τσέντα μου, πως τάχα εππέσαν μου εμένα.

Κάμνουμε για το θέατρο τούντο τζαιρό, θα τους δώκω όσκαρ αυτοσχεδιασμού. 9 χρονών κοτσίρες.

Τελοσπάντων.

Έκατσα άνοιξα τα βιβλία της παιδαγωγικής τζαι της ψυχολογίας παίδων να ξισκονήσω ποια πρέπει να είναι η αντίδρασή μου απέναντί της τζαι των άλλων. Τα βιβλία λένε ότι η κλεψιά μπορεί να είναι δείγμα κόμπλεξ κατωτερότητας, ότι έχει έλλειψη σημασίας από την οικογένεια και ένα σωρό άλλα. Whatever the reason, ψυχραιμία και ηρεμία.

Οπότε εσκέφτηκα να τους πω το εξής αύριο, πρωι-πρωί:

"Αγαπητοί μου ζούζουνοι και ζουζούνες,

Πρώτα θέλω να σας υπενθυμίσω πόσο πολλά σας αγαπώ όλους, τζαι ότι οι άνθρωποι όλοι, μαζί τζαι εγώ, κάποιες φορές στη ζωή μας κάμνουμε λάθη. Που μικροί, κάμνουμε λάθη τζαι μαθαίνουμε. Τούτο εν σημαίνει ότι σταματούμε να αγαπούμε τζαι να εκτιμούμε ο ένας τον άλλο. Μπορούμε όμως να πληγώσουμε με τα λάθη μας ανθρώπους που αγαπούμε και τον εαυτό μας τζαι για τούτο το λόγο, σταματούμε να τα κάνουμε και επανορθώνουμε.

Έχετε προσέξει τον τελευταίο καιρό ότι στην τάξη μας εξαφανίζονται με ταχύτητα φωτός όλα τα νέα πράματα τα οποία ανήκουν σε εσάς, στο σχολείο και στη δασκάλα σας. Θέλω να σας πληροφορήσω πως τον υπεύθυνο ανακάλυψά τον, τζαι ξέρω τζαι τους φίλους του, που επειδή τον αγαπούν, έκαμαν το λάθος να τον βοηθήσουν.

Επειδή όπως είπα αγαπώ σας, τζαι οι άνθρωποι δικαιούνται να κάμνουν μερικά λάθη τζαι να έχουν την ευκαιρία να μετανιώνουν, θέλω τούτο το παιδάκι που εξέχασεν προς στιγμής ότι το να παίρνει πράγματα που δεν του ανήκουν είναι μέγα λάθος, να επιστρέψει όοοολα τα πράγματα που επήρεν, στο πρώτο συρτάρι της έδρας μου, μέχρι την Παρασκευή το μεσημέρι. Όπως τα έπιασε τζαι δεν επήρα πρέφα, με τον ίδιο τρόπο να τα φέρει. Με αυτό τον τρόπο θα επανορθώσει χωρίς να χρειαστεί να πάρω τους γονείς του, να το πω στην διευθύντρια του σχολείου μας, και το θέμα να πάρει πιο σοβαρές διαστάσεις.

Επίσης, τα 2-3 παιδάκια που ξέρουν από καιρό τι γίνεται, θα έρτουν ένα ένα μέχρι την Παρασκευή τζαι θα μου ζητήσουν συγγνώμη. Θα μου πουν απλά τη λέξη "συγγνώμη" τζαι εγώ θα καταλάβω. Δε θα τους πω τίποτε τζαι δε θα μου πουν τίποτε άλλο τζαι το θέμα θα το βάλω στο πίσω μέρος του μυαλού μου τζαι θα το ξεχάσω και εγώ και αυτοί.

Τζαι μετά που τούτο θα κάμουμε μια καινούρια αρχή όπου κανένας δεν θα πιάνει πράματα που δεν του ανήκουν, έτσι που να πληγώνει τους φίλους του τζαι τη δασκάλα του. Μιαν αρχή όπου θα θυμίζουμε το φίλο μας ότι ένεν σωστό να πιάνει αλλά άμα θέλει να ζητά κάτι. Τζαι που ξέρει, μπορεί να του το δώκουν άμαν το ζητήσει.

Έχετε μέχρι την Παρασκευή. "

OR όπως θα ελάλεν μια παλιά κκελέ-δική μου δασκάλα:

"ΑΛΙΜΟΝΟ ΣΟΥ -PUT ΝΑΜΕ HERE- ΑΝ ΔΕ ΦΕΡΕΙΣ ΟΥΛΛΑ ΤΑ ΚΛΕΨΙΜΙΑ ΩΣ ΑΥΡΙΟ. ΘΑ ΣΕ ΚΑΜΩ ΤΟΥΤΟΥΚΚΙ ΣΤΟ ΧΩΡΚΟ" :P

Πελλανίσκω από χαρά

2011-02-15T16:00:00.002+02:00

Άμα πιάσω τζείντο χαρτούιν του ταχυδρομείου που με ειδοποιεί να πάω να πιάσω το πακεττούιν με τα βιβλία που επαράγγειλα που το άμαζον.
Που τσιλλώ το pre-order για ένα βιβλίο που καρτερώ με ανυπομονησία. πχ. Το Dead Reckoning της Charlaine Harris, το εντέκατον της σειράς!

Working girl

2011-01-13T17:09:00.002+02:00

Σήμερα το πρωί όταν εξύπνησα, ένιωθα πολλά άρρωστη: 20 αψιουρίσματα το δίλεπτο, μαύροι κύκλοι που ούτε με το στόκκο δεν καλύφκουνται, μίξες να μεν προλαβαίνω να τις σκουπίσω, μάτια κατακόκκινα, τα μαλλιά μου σαν το δαίμονα το μαύρο... Ήμουν γενικά μια ζωγραφιά. Τελοσπάντων, εμάζεψα το κουφάρι μου και αντί να κάτσω σπίτι να κάμω καμιά μασκούα να αναπνεύσω, επειδή είμαι μια μαζόχα-μαλάκω, επήα δουλειά.

Στο σύλλογο, ερώτησεν με μια συνάδελφος αν έχω κάτι (μα που το εκατάλαβε ότι κάτι έχω; μήπως επειδή ήμουν σαν το ζόμπι που το εδάκκασεν άλλο ζόμπι;) και της απάντησα το εξής:

-Είμαι δουλειά, υπάρχει λόγος για να είμαι καλά;

Και εγελάσαμε...

Εγελάσαμεν, (εθέλαμε να κλαίμεν;) αλλά πέτε μου τωρά, σοβαρά, ρε παιδιά.

Πέτε μου, εσείς αν είχατε την επιλογή να κάθεστε, θα εδουλεύκετε έτσι και αλλιώς;

Όποτε έχει τζάκποτ στο τζόκερ ή πεθανίσκει κάποιος που καρδιακή προσβολή/εγκεφαλικό λόγω στρες, έχουμε κλασικά τούντη συζήτηση με φίλους. Η φιλενάδα μου που είναι συνάδελφος, υποστηρίζει ότι θα συνεχίσει να δουλεύκει, ακόμα και αν κερδίσει 100 εκατομμύρια. Τζαι εγώ της λέω ότι την αγαπώ αλλά ότι είναι λαφαζάνισσα και αν το εννοεί, πραγματικά άρρωστη τζαι να πάει να κοιταχτεί.

Δουλειά=δουλεία.

Ποιον λογικόν ον δουλεύει, όταν έχει την επιλογή να μην καταπονεί τον εαυτό του σωματικά και ψυχολογικά μέχρι την ηλικία που δεν μπορεί άλλο να το κάμει γιατί σταματά το ο θάνατος;

Εν έσιεις ανάγκη που εργασία αλλά βαρκέσαι αγάπη μου;

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να απασχολείς τον εαυτό σου, ακόμα και στο σπίτι. Έχει μέρες που προτιμώ να καθαρίσω 10 φορές την τουαλέττα με οδοντόβουρτσα και ΦΤΥΜΜΑ, παρά να σηκωστώ που τις 6 τζαι να οδηγώ μέχρι το τζάος για "το μεροκάματο". Τζαι δεν έχει να κάμει μόνο με το ποιόν της δικής μου εργασίας. Δώσμου οποιαδήποτε δουλειά θέλεις. Τα ίδια σκατά είναι, που τη στιγμή που έσιεις ευθύνες τζαι λογοδοτείς σε ένα κάρο ανθρώπους τζαι σπαταλάς ΤΟΣΗ ΠΟΛΛΗΝ ενέργεια που όταν πάεις σπίτι δεν έχεις δύναμη να κλάσεις. ΝΑ ΚΛΑΣΕΙΣ φίλε μου.

Πιστεύκω ότι τούτο το μαζοχιστικό μοτίβο της δουλειάς πρέπει να έχει ρίζες τζαι στο χριστιανικό μας μεγάλωμα. Αν δεν υποφέρουμε, ένα πράμα, δεν αξίζει η τιποτένια ύπαρξή μας.

Η δουλειά σε ολοκληρώνει. Αν ακούσω ξανά τούντην πίππα θα κάμω γαργάρες με φαμόζο. Βάλλω φόκον του σιερκού μου, ότι αν είχαμε την επιλογή, θα απλώναμεν ούλλοι ΕΤΣΙ ζάμπα.

Ο καλός μου πατέρας υποστηρίζει ότι το νεαρό της ηλικίας μου και η "απειρία" μου δεν μου επιτρέπουν να χαλαρώσω και να γίνω και ολίγον μουσιαμμάς στο θέμα της εργασίας μου. Ότι με κόφτει υπερβολικά, ακόμη, να αποδεικνύω ότι είμαι καλή σε τούτο που κάμνω, τζαι ότι κάποια φάση όταν θα μπουν άλλες προτεραιότητες στη ζωή μου (πχ. παιδιά) θα βάλω ένα υγιές όριο στο πόση ενέργεια, σκέψη και χρόνο σπαταλώ. Εγώ πιστεύκω ότι το ίδιο τελειομανννή θα είμαι, αλλά ας έρθει ο χρόνος και η πείρα να με διαψεύσουν. Πλιιιιζ. Ελάτε γλήορα.

Ας είναι μια φάση περαστικήηηη.

Τζαι ναι, η αρρώστια δεν εβοήθησεν ιδιαίτερα τη διάθεση αυτού του ποστ.

Αψιούουουουου.

Και τώρα...

2010-12-14T17:35:00.008+02:00

τι θα παρακολουθούμε Δευτέρες νύχτα, που ετέλειωσε ο πέμπτος κύκλος του Dexter;;;

Μα δε ήντα φατσούα !

Και ο House, και το Big Bang Theοry και το How I Met Your Mother..εκόψαν τους κύκλους στη μέση εν όψει εορτών!

Διαπίστωση γάμου 1

2010-12-13T18:50:00.004+02:00

Σε λίγα χρόνια, θα πρέπει ΜΟΛΙΣ γεννηθεί κάποιος, να κάνει κράτηση για τη δεξίωση του γάμου του.

Έλεος ρε παιθκιά. Μιλούμε είδα κλειστές ημερομηνίες ως το 2014!

Ήθελα να ρωτήσω ποιος τυπώνει ημερολόγια για το 2014, αλλά δεν εμπορούσα να ανοιγοκλείσω τη μασέλα μου για λίγη ώρα.

Ο ταξαίος

2010-12-06T17:16:00.007+02:00

Ταξαίος: ουσιαστικό, παράγωγο της λέξης τάξη: ο συμμαθητής ή ο μαθητής μιας συγκεκριμένης τάξης.

"Κυρία εκούντησεν με ένας ταξαίος σου".

"-Φώναξε το Μάριου! -Μα ποιου; Του ταξαίου μου ή του ταξαίου σου;"

"Να πάω να φωνάξω των ταξαίων μου;"

Μια συνάδελφος είπε μου ότι έχει χρόνια που το ακούει, αλλά το συγκεκριμένο, εγώ τωρά το ακούω.

Τούτες οι γλωσσικές "κρεολικές" εκφράσεις που δημιουργούνται από τη συχνή διαφοροποιημένη/λανθασμένη χρήση μιας λέξης/φράσης είναι μια ευχάριστη ανακάλυψη για μένα κάθε φορά!

Παλιά θυμούμαι, όταν ήμουν εγώ μαθήτρια, ήταν υπερβολική η χρήση του"δικαιούται", το οποίο εχρησιμοποιούσαν τα μωρά, ως έχει, σε ΟΛΑ τα πρόσωπα.

"Κυρία, δικαιούται (εγώ) να πάω τουαλέττα".
"Κυρία, η Μαρία και η Ελένη εν δικαιούται να παίζουν με το λάστιχο".

Θυμάστε ή ξέρετε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις;

Εμπλουτισμός Σχέσεων και Θυμός

2010-11-11T17:44:00.010+02:00

Θα έγραφα χθες ανάρτηση για το αγγούρι που έχει στον κ*λο ο μέσος Κύπριος οδηγός, αλλά είπα τα του άντρα μου και σήμερα στο ποστ του αγαπημένου μου Cake και έφκαλα τα από τα ενδότερα. Ως πάρατζει.

Έτσι θα ασχοληθώ σε αυτή την ανάρτηση με βιβλία που διάβαζα κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ τον τελευταίο καιρό και θα μοιραστώ μαζί σας τι μου έμεινε από αυτά. Ίντερεεεστιιιινγκ.

"Το Εγχειρίδιο Προγράμματος Εμπλουτισμού Σχέσεων" του Berdard Guernery περιήλθεν εις τας χείρας μου πριν 3-4 χρόνια, όταν ο παπάς μου μου έδωκε μια κάσια με βιβλία που του εκάμαν δώρο κατά καιρούς και δεν είχε χώρο να τα βάλει. (Τώρα δεν έχουμε χώρο εμείς να τα βάλουμε και τα διαβάζουμε πέρκει τα δώκουμεν παρακάτω). Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχομαι σε επαφή με τέτοια θεματολογία αλλά είχε καιρό και εφρεσκάρισα μερικά πράγματα.

Αυτά που γράφω παρακάτω δεν σημαίνει ότι τα τηρώ, αλλά πιστεύω ότι γενικά, πριν ανοίξεις το στόμα σου, τουλάχιστον με το δικό σου άνθρωπο, πρέπει να επιλέγεις προσεκτικά τις λέξεις που θα χρησιμοποιήσεις. Θα μου πείτε, άγια ολάν εν να προετοιμάζω έκθεση ιδεών για κάθε κουβέντα που εν να λαλώ. Όχι βέβαια. Αλλά αν συχνά σκέφτεσαι προσεκτικά τι θα πεις, αυτό γίνεται συνήθεια και δεν πιστεύω να έχει κανένα που δε θέλει να περνά καλά στις σχέσεις του.

Στο τέλος του εγχειριδίου έχει ένα ευρετήριο φράσεων για τον εμπλουτισμό των σχέσεων (για να μεν σε εύρουν με την κουννιά πας τη κκελλέ του συντρόφου σου). Ο συγγραφέας τονίζει ότι όταν εκφράζεσαι σε μια διαφωνία με κάποιο:

Πρέπει να είσαι καθαρά υποκειμενικός και να μην κατεβάζεις το βέλτιστον, το πρέπον, το φυσιολογικόν, το αντικειμενικό ως επιχείρημα, γιατί τότε ο συνομιλητής θα αρχίζει να αμύνεται και δε θα κάτσει να ακούσει αυτό που έχεις να του πεις.
Απαγορεύονται οι γενικεύσεις!
Υπογραμμίζεις τα θετικά!

Ππουχχού:

Αντί να πεις "Το σωστό πράγμα που έχεις να κάνεις" να πεις "Θα ήθελα εσύ...Θα ευχόμουνα εσύ... Θα μου άρεσε αν εσύ".

Αντί να πεις "Οδηγείς πολύ απότομα" να πεις "Με πιάνει νευρικότητα με την ταχύτητα. Θα ήταν μεγάλη ανακούφιση για μένα αν ελάττωνες. Θα το εκτιμούσα πραγματικά".

Αντί να πεις "Είσαι ένας αναίσθητος" να πεις "Όσον αφορά εμένα, αυτό μου φαίνεται αναισθησία."

Αντί να πεις "Πηγαίνεις στο ποδόσφαιρο κάθε Σάββατο" να πεις "Νιώθω απογοήτευση και ύστερα θυμώνω μαζί σου όταν πηγαίνεις κάθε Σάββατο ποδόσφαιρο. Το Σάββατο είναι μία από τις λίγες ώρες που μπορούμε να είμαστε μαζί".

Φαίνονται λίγο αστεία, ειδικά άμα τα σκεφτείς σε context "τα χόπππις μου είναι το τζινήιν της τζίκλας" αλλά πιστεύω ότι όλοι μπορούν να τα εφαρμόσουν, εάν έχουν συνέπεια και υπομονή και αν κάποιος τους πει ότι "ξέρεις έχει άλλο τρόπο εκτός από τις ξιτιμασσιές και τις παουρκές στη διαφωνία".

Πριν κανένα μήνα εδιάβαζα ένα άλλο βιβλίο (που το δάνεισα σε μια φίλη και τώρα δε θυμάμαι τίτλο και συγγραφέα, νομίζω λέγεται Ηρεμήστε) για το θέμα του θυμού. Ο συγγραφέας έλεγε με λίγα λόγια ότι για τα συναισθήματά μας είμαστε υπεύθυνοι ΜΟΝΟ εμείς οι ίδιοι. Ετόνιζε ότι πρέπει να ελαχιστοποιήσουμε τα πράγματα που μας νευριάζουν ή απογοητεύουν, γιατί δεν θα σταματήσει η γη επειδή εμείς θέλουμε να γίνεται το δικό μας. Δηλαδή μας λέει με τρόπο "πιέτε ξίδιν" και προχωράτε με τη ζωή σας αντί να ασχολείστε με ένα μαλάκα που σας είπε μαλάκα. Οι λέξεις είναι λέξεις και τίποτε άλλο. Όταν ο άλλος δεν σου απειλεί τη ζωή σου αγνόα τον και προχώρα την. Γίνε ολίγον μουσιαμμάς με λίγα λόγια.

Ένεν αλήθκεια που λαλεί άμαν το σκεφτείς; Εχτές έφκαλα κουρτούλλια που τα νεύρα γιατί ένας μαλάκας με εξιτίμασεν. Σήμερα πάλε ενευρίασα γιατί ένας άλλος μαλάκας έκαμε κάτι άλλο. Τζαι ακόμα τζαι τωρά που το σκέφτουμαι έτσι προκαλεί μου δυσάρεστα συναισθήματα. Τι εκατάλαβα; Αφού εν μαλάκες. Εν να τους αλλάξω εγώ αν τους απαντήσω ή φερθώ ανάλογα;

Τούτος δαμέ ένεν τέλειος;;;;

Εν να σου λύσω τα μούτρα σου αααα!

Αυτάαααα.

Πραγματικά, πόσο δύσκολο είναι...

2010-11-01T16:14:00.003+02:00

να κρατάς τη σωστή λωρίδα σε κυκλικό κόμβο;

Είναι η τρίτη συνεχόμενη Δευτέρα που βρίσκω ττουμπαρισμένους πάνω σε roundabout.

Πιάστην εσωτερική, αγάπη μου χρυσή, αν λοαρκάζεις να δώκεις τον γυρόν του θριάμβου.

Έχω νέα

2010-10-26T18:12:00.002+03:00

Τζαι κανένα μήνα να γράψω από ότι βλέπω.

Μα πως να γράψω αγάπη μου με τόσα ερεθίσματα τούντον Οκτώβρη.

Επεράσαν και τα γενέθλια μου. 29 χρονών εφέτος.

Το λοιπόν. Να ξεκινήσουμε που τα λίον άσιημα.Έχει 2 βδομάδες υποφέρω που ιλίγγους. You know ίλιγγος; Που γυρίζουν τα μυαλά σου τζαι θέλεις να φκάλεις τα άντερα σου; Αυτό! ΚΑΘΕ ΜΕΡΑΑΑΑ! Ευτυχώς σήμερα νιώθω καλύτερα!

Παρόλο όμως το φραπέ του εγκεφάλου, όλα τα άλλα παν ΠΟΛΥ ΚΑΛΑΑΑ.

Στη δουλειά όλα καλά! Πολλή προετοιμασία, διόρθωμα, αλλά φέτος έρκουμαι σπίτι τζαι λαλώ χαλάλιιιιν. Έχω μεγάλη τάξη, εφύγαμεν από το επίπεδο του "χρωματίζω το τετράγωνο κόκκινο"-"τι χρώμα κυρία"-"κόκκινο"-"τι χρώμαααα;"-"κόοκκιινοοο καλέ μουυυ, κόκκινοοοο".

Και το πιο σημαντικό εκράτησα το τελευταίο, όπως την πέτσα του ξεροψημένου κοτόπουλου.

Μέσα σε αυτές τις δυο βδομάδες, έκαμε μου πρόταση γάμου.

(Εδώ παίζει το I do I do I do των ABBA. )

Είχα τζαι τον ίλιγγο να γυρίζει ο νους μου, τωρά περπατώ τζαι στα σύννεφα με ένα χαμόγελο που τη μιάν άκρη ως την άλλη. :)

Τα ποστ για γαμο-προετοιμασίες εν να αρκήσουν λίον! Αλλά φαντάζεστε υστερίες στη γυναικοπαρέα! :D

Ένας χρόνος και κάτι μέρες...

2010-09-20T16:24:00.007+03:00

...Χωρίς τσιγάρο.

Έκανα πέρσι συμφωνία με τον παπά μου, πως αν τα καταφέρω, θα μου δώσει σε ευρώ την αξία των τσιγάρων που θα κάπνιζα για ένα χρόνο.

1500 ευρώ. Σαν το μέλι!

Έκαμα σου τζαι έκπτωση ρε παπά! Εν παραπάνω που εδίουν. :P

Κατά τα άλλα, αν ξανακαπνίσω, το ποσόν πρέπει να επιστραφεί.

Άτε, πέτε μου μπράβο ! :)

Δέκα

2010-09-10T19:42:00.003+03:00

Η Psychia εκάλεσε με σε μπλογκοπαιχνιδάκι.

Δέκα πράγματα που αγαπώ:

Τον ζούζουνο μου, τον παπά, τη μάμμα, την αδερφή μου και τους συγγενείς που εν κοντά μου.
Το σπίτι μου όταν είναι καθαρό και συγυρισμένο.
Την Παρασκευή το απόγευμα, την ώρα που τελειώνω τις δουλειές μου και απλώνω πας τον καναπέ και σκέφτουμαι YES, αύριο εν Σάββατο.
Να τρώω παχυντικά φαγιά (πχ. πατάτες τηγανητές με μπέικον τσιτσιριστό και τυρί λιωμένο πουπάνω, γύρο που να λαθκιάζει την πίττα κ.ά) μια φορά την βδομάδα και να ξέρω ότι εν θα βάλω κιλά αφού την βγάζω με σαλάτες και κοτόπουλο στη σχάρα τις υπόλοιπες μέρες.
Την αίσθηση των φρεσκολουμένων μαλλιών.
Όταν κάμνω ένα αστείο μες την τάξη και γελούν οι μαθητές μου.
Ένα ποτήρι καλό κόκκινο κρασί ή μια παγωμένη κορόνα μετά από μια εξουθενωτική μέρα τζαι μετά να πέφτω σαν τη ρότσα που κατολίσθηση μες το κρεβάτι.
Να μοιράζομαι με τις φιλενάδες μου ένα πιάτο φαί ή ένα γλυκό.
Να παρακολουθώ 3-4 σεζόν σειρών σε σημείο που να με πονεί η κκελλέ μου (τελευταία έκαμα το με το Big Bang Theory).
Τους βρικόλακες.

Είδα ότι εκαλεστήκαν ήδη πολλοί από αυτούς που εσκέφτουμουν, οποτε pardon τις διπλές προσκλήσεις. Κάνω πάσα σε:

Cake, Stardust30, Roam, Eolica, Λενού, Sike, Αχάπαρη, Postbabylon, Διάσπορο, Ουφ!, Τσαρτελλούιν, Νυχτερινό Ποδηλάτη, Invictus, Νeerie, Ρίτσα, Marlen, Μισιαρούιν, Rain Tears, Αόρατη Μελάνη και Ανορθόδοξο.

Άτε παιδιά, όπως λέει και η Psychia, ας ελαφρύνουμε τα πράγματα!

Τρίχες

2010-09-04T09:22:00.003+03:00

Άσπρες.

Κτενιζόμουν τις προάλλες
ανακάλυψα τρεις άλλες.

Την πρώτη φορά που τις είδα να ξεπροβάλλουν ήταν πριν κανένα εξάμηνο.

Εννοείται ότι βιολογικοί παράγοντες σε συνδυασμό με την κοινωνική πίεση για αιώνια νεότητα με ώθησαν σε μια μικρή κρίση πανικού.

Και όπως κάθε ώριμο πλάσμα, πήρα τη μάμα μου τηλέφωνο.

-Μάμμα, έφκαλα άσπρες τρίχεεεες.
-Μα αλήθκεια, οι πρώτες σου άσπρες τρίχες! (με περηφάνεια?!)
-Μάμμα μου, δεν είναι δόντια που έφκαλα!
-Θυμούμαι όταν έφκαλα τις πρώτες μου. Θα ήμουν κοντά στα σαράντα.
-... (ΣΑΡΑΝΤΑ?)
-Είχα απίστευτη φαγούρα στις κουρίες μου τζαι μετά τσουπ εφκήκαν οι πρώτες... Τωρά το μισό μου κεφάλι εν άσπρες.

Και από τότε λέω στον εαυτό μου σαν επαναλαμβανόμενο μάντρα:

"Είναι τρίχες . Δεν είναι τίποτε άλλο παρά τρίχες" .

What is love?

2010-08-23T16:38:00.004+03:00

baby don't hurt me, don't hurt me...

no more...

Πραγματικά , όποτε έχω Kiss στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου I get the chills. Με τη φιλενάδα μου πάντα λέμε την ίδια κουβέντα: "Εν έσιει λάθος το πρόγραμμα του Κiss".

Τις προάλλες έβαλα τόσο δυνατά την ένταση που ενόμισα ότι θα τσακρίσουν τα τζάμια σε κάποια φάση.

Ήρτεν μου στα φανάρια, να κατεβώ κάτω και να χορέψω. Αρκέστηκα στο να σούσω λίον πάνω κάτω το κεφάλι μου.

Η μουσική των 90's, της εφηβείας μου, μου προκαλεί πάντα ενθουσιασμό και παράλληλα μια τρομερή συγκίνηση. Νιώθω προς στιγμής εκείνη τη ξεγνοιασιά που σου προκαλεί η ιδέα ότι το καλοκαίρι δεν θα τελειώσει ποτέ, που σου γεννά ένα όμορφο, σχετικά δροσερό ηλιοβασίλεμα του Οκτώβρη ή το απόγευμα της Παρασκευής, που σου θυμίζει τη θέα της αλουμινένιας πόρτας της κουζίνας του πατρικού σου μετά από το σχολείο.

Food Fight

2010-08-16T20:49:00.004+03:00

Μου το έστειλε ένας φίλος δάσκαλος, με τη προτροπή να το χρησιμοποιήσω στο μάθημα της ιστορίας, όταν κάνω για δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και τα ..επακόλουθα.

Είναι καταπληκτικό!

Timer

2010-08-12T09:38:00.003+03:00

Τι θα γινόταν αν μπορούσε ένα ρολόι να μετρά το χρόνο που απομένει για να βρει ο καθένας εγγυημένα το "άλλο του μισό";

Τι συμβαίνει στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων (εραστών, φίλων, οικογένειας) σε ένα κόσμο που υπάρχει η δυνατότητα να βρεις "το άλλο μισό;"

Θα έκανες σχέση με κάποιο άτομο, "ξέροντας" ότι δεν είναι το άλλο σου μισό;

Τι θα έκανες αν ήξερες ότι σε χωρίζουν 30 χρόνια από τη στιγμή που θα συναντήσεις το άλλο σου μισό;

Θα φόραγες ποτέ ένα τέτοιο ρολόι σε ένα τέτοιο κόσμο;

The movie was cute.

Η Αβάσταχτη Ηλιθιότητα του Είναι

2010-08-07T10:05:00.009+03:00

Ένας θείος μου τις προάλλες μοιράστηκε μαζί μου ενθουσιασμένος τα νέα του. Μου είπε ότι έδωσε συνολικά 160 ευρώ για μια επίσκεψη και κάτι "φυτικά" χάπια που του έδωσε μια "ολιστική" θεραπεύτρια για ένα πρόβλημα που έχει στο στομάχι. Μου είπε μάλιστα ότι ήδη από την πρώτη βδομάδα ένιωθε το στομάχι του καλύτερα.

Κάπου εδώ επιάστην το δικό μου στομάχι.

Ήθελα να του πω πολλά πράγματα όπως:

"'Τζαι εγώ αν εδίουν 160, μόνο που τις τύψεις τζαι το κτιτζιόν θα επιέζουμουν να νιώσω καλύτερα. "

"Συγχαρητήρια. Μόλις ξόδεψες 160 ευρώ για αέρα κουπανιστό."

Αλλά ακόμα και με πιο ήπιες εκφράσεις από τις πιο πάνω, ένιωσα ότι οποιαδήποτε διατύπωσή μου θα τον προσέβαλε, ίσως και να τον επλήγωνε. Οπότε και δεν του είπα τίποτε.

Βέβαια στην πορεία της συζήτησης με τους γύρω του, ανακάλυψα ότι μαζί με τα φυτικά σκευάσματα που του εμπάξιωσεν η "θεραπεύτρια", του απαγόρευσε για τουλάχιστον 2 μήνες το ποτό και μια λίστα από φαγιά.

Τζαι εζώσαν με τα μαύρα τα βαμπίρια τζαι τα θκιαόλια.

Ηθελα πάρα μα πάρα πολλά να του τσιριλλίσω:

"ΜΑ ΚΑΛΑ , ΓΙΑΤΙ ΕΝ ΜΟΥ ΕΔΙΑΣ ΕΜΕΝΑ 160 ΕΥΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΟΤΙ ΕΛΥΣΕΣ ΤΑ ΒΛΑΤΖΙΑ ΣΟΥ ΠΟΥ ΤΑ ΟΥΙΣΚΙΑ ΤΖΑΙ ΤΑ ΣΚΑΤΟΦΑΓΙΑ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙΣ ".

Αλλά δεν του είπα. Και όπως για πολλά άλλα πράγματα, έμεινε μου το παράπονο να το γράφω σε ποστ.

Πριν περίπου 2 μήνες έλεγε μου μια φίλη ότι επήεν σε μια διάλεξη "υγιεινής διατροφής" από ένα εναλλακτικο-γκράντε-τσαρλατάνο (θα την ρωτήσω για το όνομα του γιατί τούτος επήεν τζαι στην Ελίτα ένα φεγγάρι-ω περίεργο). Που λέτε, σταθερά επλήρωνες κατιτίς γιατί και καλά θα έτρωγες (να μην πω τι) ένα δείγμα υγιεινού γεύματος . Μια κυρία που προφανώς πήγε σε τούτον πριν τη διάλεξη, εσηκώστην και είπεν ότι έχει καρκίνο στο στήθος και δεν λογαριάζει να ακολουθήσει την πεπατημένη (χημειοθεραπεία) αλλά μια συγκεκριμένη διατροφή και κάτι βιταμίνες. Η φίλη μου βέβαια μετά από αυτό εσηκώστην και έφυεν. Αλλά πολλοί ήταν εκείνοι που εμείναν. Και πολλοί είναι αυτοί που επιμένουν να ακολουθούν τέτοιους-το ελαφρύτερο που θα μπορούσα να τους χαρακτηρίσω-εγκληματίες και να σπαταλούν λεφτά και φαιά ουσία αλλά το σημαντικότερο να βάζουν σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή.

Τούτα ούλλα εσκέφτουμουν εψές και εθώρουν το ταβάνι, προσπαθώντας να κοιμηθώ.

Ο άνθρωπος σήμερα έχει μια γκάμα από placebo να επιλέξει. Άλλοι στρέφονται σε οργανωμένες θρησκείες, άλλοι σε αστρολόγους, ταρορίχτες-χαρτορίχτρες, καφετζούδες, άλλοι σε "spiritual healers", άλλοι σε ομοιοπαθητικούς και ολιστικούς θεραπευτές και ένα σωρό άλλους "ειδικούς". Κάποτε γίνεται ένας συνδυασμός των πιο πάνω. Όλοι αυτοί είναι πάντοτε πρόθυμοι να περιθάλψουν τον ανθρώπινο πόνο και ανάγκη κάθε μορφής. Οι πλείστοι βέβαια σου την κόφκουν σιοιρινή στη διαδικασία, που λέμε στην κυπριακή. Αν είσαι τυχερός μόνο λεφτά πληρώνεις, κάποιοι όπως την κυρία με τον καρκίνο στο στήθος (που μακάρι ναν καλά) μπορεί να το πληρώσουν και με τη ζωή τους.

Και αρχίζουν τα μεταμεσονύχτια (ρητορικά) ερωτήματα. Είχε και υγρασία εψές.

Θα μπουν ποτέ όρια σε τούτο το τσαρλατανιό που κουβαλά στην ιστορία του το ανθρώπινο είδος;

Πόσο ηλίθιοι μπορούμε να γίνουμε;

Μα πραγματικά ΠΟΣΟ;

Εσύ, πόσο κορόιδο αντέχεις να είσαι;

Ένεν τωρασινό αλλά είναι από τα αγαπημένα μου:

Taare Zameen Par-Like Stars on Earth

2010-07-18T16:42:00.003+03:00

Πραγματικά, πρώτη φορά κλαίω ΤΟΣΟ πολλά σε ταινία. Έκλαια σε κάθε δεύτερη σκηνή ασπούμεν.

Και πάει και δύομιση ώρες, ενόμιζα εν να λύσουν τα μάθκια μου που το κλάψε-σκούπισε-κλάψε-σκούπισε.

Η ταινία περιγράφει τη ζωή του Ishaan, ενός παιδιού που περνά τα χίλια μύρια, μέχρι ο δάσκαλος τέχνης στο νέο του σχολείο, να διαπιστώσει ότι πάσχει από δυσλεξία.

Απίστευτη ταινία. Και τώρα που βλέπω το trailer ξαναγεμώνουν τα μάθκια μου. Μην το χάσετε.

PS. Χαμηλώστε λίγο το ήχο του συγκεκριμένου video γιατί εν υπερβολικά δυνατός.

Τα ζώδια πάνε παραλία!

2010-06-24T14:23:00.005+03:00

Νομίζω το έχω ξανατονίσει σε παλαιότερο ωροσκόπιο. Οι πέτρες (πλανήτες) που διούν γυρόν που ένα αστέρι επηρεάζουν τη ζωή μας όσο την επηρεάζει η μούγια (μύγα) που διά γυρόν που το φαί μας. Τώρα που το σκέφτομαι, η μούγια επηρεάζει περισσότερο τη ζωή μας από τους πλανήτες, ιδιαίτερα αν είναι πιτόμουγια,αφού είναι δυνατόν να επηρεάσει τη συχνότητα των επισκέψεων μας στην τουαλέττα για 2 μέρες.

Αλλά επειδή διαθέτω όλα τα προσόντα ενός αστρολόγου (φαντασία) θα σας παρέχω στοιχεία για τη συμπεριφορά των ζωδίων στις παραλίες.

Αν πέσω μέσα έππεσα. Αν όχι, φταίει ο ωροσκόπος σας, η Σελήνη στον Ταύρο την ώρα που γεννηθήκατε, η Αφροδίτη στο ζυγό το τρίτο τρίμηνο του τρίτου χρόνου ζωής σας , τα τελευταία 3 δίσεκτα έτη και ο ανάδρομος Ερμής. Πάντως σε καμιά περίπτωση δεν φταίμε εμείς!

Κριός: Το παρορμητικό κερατούκλικο του ζωδιακού κύκλου θέλει να μαυρίσει πολύ, πάρα πολύ. Attention freak μου Κριέ μου εσύ. Συχνά μπερδεύει το λάδι μαυρίσματος με το νερό. Αν είχε το καρφούρ οικονομική συσκευασία λαδιού μαυρίσματος θα το αγόραζε με το τρίλιτρο. Οι γυναίκες φορούν μικροσκοπικά μαγιώ, όσο για να κρύβεται η ρώγα και η κωλοτρυπίδα, οι άντρες λανσάρουν τα μικροσκοπικά σωβρακομαγιώ/στενά παντελονάκια που ενισχύουν τον όγκο του equipment τους, αφού πάνω από όλα αγαπημένα μου κριαράκια είσαστε καραψωνάρες. Το μάτι γαρίδα-ραντάρ για να πιάσει τι παίζει. Απαραίτητο συνοδευτικό στο όλο ανσάμπλ μια μπουκαλίτσα νερό (2 ευρώ) γιατί ο καφές κάμνει κυτταρίτιδα και ο χυμός ανακατώνει το άδειο στομάχι. Μετά την παραλία, αν δεν κάνετε σεξ, πολύ πιθανόν να αυτοικανοποιηθείτε καθώς θαυμάζετε το μαύρισμά σας στον καθρέφτη.

Ταύρος: Τα σταθερά κερατούκλικα της Γης πατούν γερά στην άμμο. Τα μαγιώ κινούνται σε πιο γήινους τόνους και είναι χαλαρότερα για άντρες και γυναίκες. Αν είστε άντρας σκοπίμως ξεχνάτε να πάρετε αντηλιακό μαζί σας, αν είστε γυναίκα παίρνετε αντηλιακό με αρκετά υψηλό δείχτη προστασίας αλλά συχνά παίζετε πελλόν και δεν βάζετε μετά την πρώτη βουτιά. Θα σας μαλλώσω! Ο ήλιος δεν είναι φίλος μεταξύ 11 και 4! Τα ταυράκια συνήθως διαβάζουν βιβλία στις παραλίες ή ακούν Σιδηρόπουλο και Αλεξίου στον άστρα. Αν έχουν ωροσκόπο του αέρα μερικές φορές μπορεί να αγοράσουν το OK και το People. Δεν πειράζει, όλοι κάνουμε λάθη. Απαραίτητο συνοδευτικό για τους Ταύρους τα μικρά σνακς και σάντουιτς σε αλουμινόχαρτο από το σπίτι. Σιγά μεν δώκει ο Ταύρος 6 ευρώ για σάντουιτς που το σάνραιζ. Να του κοπούν τα σιέρκα.

Δίδυμοι: Είπαμε και παλιά ότι ο συναισθηματισμός σας χωρεί σε ένα κουταλάκι του γλυκού εν είπαμεν; Αφού σας ενδιαφέρουν περισσότερο τα νέα gadgets από τους ανθρώπους γύρω σας, το πιο σημαντικό πράγμα για σας στην παραλία είναι το ipod σας, αν πιάνει wireless το netbook σας, και αν είναι φορτισμένο το κινητό σας. Πιθανόν να έχετε δική σας βάρκα, για να μην έρχεστε σε επαφή με πολύ κόσμο και να χρειαστεί να μιλήσετε. Αν δεν έχετε τα ακουστικά μες τα αυτιά σας θα κάμνετε water sports γιατί σας ιντρικάρουν ..μα τι άλλο; Οι μηχανές! Οι Δίδυμοι θα οδηγήσουν τρεις ώρες μες τα κατσάβραχα για μια ερημική παραλία αλλά θα φκάλουν 200 φωτό για το facebook. Θα φορούν burberry μαγιώ αλλά εκείνο που δεν φαίνεται ότι είναι burberry γιατί θέλουν να είναι στη μόδα αλλά να μην τους περνούν για ψωνισμένους νεόπλουτους. Είμαι φυσιολάτρης-χίππης αλλά τζαι παιδί της πόλης ...Διχασμένες και πολλαπλές προσωπικότητες γενικώς!

Καρκίνος: Μια λέξη σας λέω: Παρεό. Όσο πιο μεγάλα τόσο πιο Καρκίνος (τουλάχιστον για τη γυναίκα). Καρκινούλες μου, με τα μεγάλα μαύρα σας γυαλιά, τις καπελαδούρες και τα παρεό σας, αναπνέετε κάτω από τόσο ύφασμα; Γιατί αντρέπεστε να δείξετε ζαμπούαν; Μια χαρά είσαστε! Καλά κάνετε και κάθεστε κάτω από τις ομπρέλες, αλλά δεν είναι ανάγκη να γίνει η ώρα 8 τη νύχτα να βουττήσετε. Ο ήλιος ως τις 4 βλάφτει. Οι άντρες καρκίνοι φορούν ως επί το πλείστον φανέλες συγκροτημάτων/με σλόγκαν. Αν έχετε ωροσκόπο του αέρα μέσα μέσα παίζετε και καμιά ρακέτα/βόλευ με τον σειρά που το στρατό. Καρκινάκια μου ευαισθητούλια μου, η παραλία είναι ευκαιρία για χαλάρωση και αποτοξίνωση. Ξεχάστε τα παλιά και χαλαρώστε ακούγοντας τα κύματα! Ένας πολυχυμός με πολλά παγάκια και λίγο αλκοόλ θα σας βοηθήσει να ποτυλικτήτε! Δεν είναι ώρα για ψυχανάλυση. ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ το κλάμα άτε να δω α!

Λέων: Ούφφου, πόσο σας βαρκούμαι τζαι εσάς τζαι τους Κριούς. Εντάξει είσαστε το κέντρο του σύμπαντος 24/7! Όταν σας έπλασε ο θεός πρέπει να είχε διαρκώς έμπνευση μεγάλη έπνευση. Γιάλι γιάλι γιάλι. Λιονταρίνες μου, πιθανόν στο μαγιώ σας να έχετε μαζέψει τις μισές πούλιες και χάντρες της ζάκο και από τις υπερ-υπερμεγέθεις τσάντες σας δεν λείπουν ενυδατικές, αντηλιακά για τα μαλλιά, αντηλιακά για το πρόσωπο, αντηλιακά για τις μασχάλες, το τελευταίο issue της ιταλικής Vogue και το μαγιώ ρεζέρβα γιατί ακούσατε ότι άμα μείνετε αρκετήν ώρα βρεγμένες αναπτύσσετε μήκυτες. Είπαμεν είσαστεν πολλά loud γενικά. Άντρα λέοντα ΞΕΡΩ το ότι κάμνεις γυμνισμό, ακόμα τζαι στην Κύπρο, οπότε το μαγιώ δεν σε ενδιαφέρει ιδιαίτερα πως είναι. Ξέρουμεν επίσης ότι έχουμεν την τιμή να θαυμάσουμε τα υπέροχα κορμιά σας μόνο την μια φορά που θα σηκωστείτε να βουττήσετε. Κατά τα άλλα σαν γνήσιες γάτες αποφεύγετε το νερό. Τωρά που είπα νερό, εν καλό να τρώτε τζαι τίποτε εκτός που να πίνετε νερό. Εν πειράζει αν φκει λίον η κοιλιά σας έξω. Εν φυσιολογικό άμα φάτε κάτι. Αν έχετε ωροσκόπο εκτός που Λέοντα, είσαστε τυχεροί!

Παρθένος: Αν ήταν δυνατόν θα είχατε private παραλία. Στην οποία θα ισιώνατε την άμμο κάθε πρωί να μεν έχει λακκούβες ή βουναλάκια. Και τα κρεβατάκια θα βρίσκονταν σε τέλεια ευθεία. Και το προσωπικό τραπεζάκι σας δεν θα είχε σταξιές από τον υγροποιημένο αέρα του ποτηριού σας, αφού θα τις σφότζιζε στο που φου ο προσωπικός σας μπάτλερ ο οποίος θα ήταν ντυμένος με άσπρα λινά και σιέλ μεταξωτό μαντήλι στο λαιμό. Αλλά επειδή ζούμε σε τούτη τη διάσταση, αναγκαστικά πρέπει να μοιράζεστε την ίδια επιφάνεια χώματος με άλλα ζωντανά όντα. Ώ! Τι φρίκη...Ως συνήθως, δεν σας καταλαβαίνει κανείς. Ποιος θα καταλάβει αλήθεια ποτέ τον/την Παρθένο στη χωρκατοχώρα αυτή; Τη λεπτότητά του/της; Την αγάπη του/της για την τάξη; Την αγάπη του/της για τον Κούντερα που οι ανίδεοι συγχέουν με είδος τυριού; (τούντο του/της εν σπαστικό ένεν;)

Ζυγός: Ωωω! Καλώς τα μάθκια μου τα θκυο. Όχι δεν εννοώ κάτι με αυτό Ζυγούλη μου, μην το αναλύσεις. Ξέρω αγαπημένε μου Ζυγέ (του Αέρα), ότι είναι δύσκολο να διαλέξεις ποιο από τα 40 σου μαγιώ θα βάλεις στην παραλία. Ποιο κοκκαλάκι για τα μαλλιά θα συνδιάζεται άψογα με το επώνυμο φλι-φλο; Ποιο key-chain θα διαλέξεις για να κρεμάσεις πάνω το mini-pod σου; Η ζωή είναι δύσκολη, γεμάτη διχάλια και κάποτε τριχάλια. Να δέσεις το παρεό σταυρωτά να σου καλύφκει το στήθος ή γύρω από τη μέση; Να παραγγείλεις φρέσκο χυμό και να πιερώσεις το ναν αλλόναν- που σε κατηγορούν ότι είσαι σπάταλος- ή να παραγγείλεις φραπέ; Αν παραγγείλεις φραπέ να το παραγγείλεις ελαφρύ γιατί πάντα έξω βάλουν πολύ νέσκαφε ή να το παραγγείλεις κανονικό γιατί εν να το πίνεις πολύν ώραν; Να πατήσεις πρώτα με το δεξί πόδι ή με το αριστερό στη θάλασσα; Μήπως βρωμεί το στόμα σου τζαι δεν σου μιλά η παρέα σου πολλά σήμερα; Μήπως εζαωθόρεν σε ο γείτονας προχτές γιατί εζαοπάρκαρες; Μήπως δεν έπρεπε να ψηφίσεις ναι/όχι στο δημοψήφισμα; Μια ζωή διλήμματα Ζυγέ μου. Πνάσε τζαι εσύ λίον!

Σκορπιός: Πάντως έχω να πω, με το τσιγγέλι να βγάλω στοιχεία από το επτασφράγιστο μυστήριο που λέγεται Σκορπιός. Το λοιπόν, αγαπητοί Σκορπιοί, αν δεν δέρετε/διαπληκτιστείτε με τον υπάλληλο του δήμου που κόφκει τικετούθκια για ομπρέλες-κρεβατάκια, οι μέρες σας στην παραλία σε γενικές γραμμές είναι γεμάτες αισθαντικές εμπειρίες που σας φτιάχνουν. Εφόσον είσαστε το πιο ερωτικό-παθιάρικο ζώδιο του ζωδιακού κύκλου ο νούς σας γυρίζει γύρω από πράγματα που σας προκαλούν αισθαντικά. Η αίσθηση της άμμου στα χέρια σας-->σεξ. Ο ιδρώτας που τρέχει στο μπράτσο του/της-->σεξ. Το ζουμί της ντομάτας μες το τριγωνάκι-σάντουιτς-->σεξ. Η μυρωδιά του ινδοκάρυδου στο αντηλιακό της κοπέλας δίπλα--> σεξ. Ένα είναι σίγουρο. Πως κάποια στιγμή της μέρας θα γαμ***τε. Εκτός αν έχετε ωροσκόπο Ζυγό ή Παρθένο. Αν έχετε ωροσκόπο Λέοντα μάλλον θα αυνανιστείτε. Αν έχετε ωροσκόπο Κριό θα απατήσετε τον/την σύντροφό σας.

Τοξότης: Αν δεν έχετε ξεπεράσει τα 30 και δε βρίσκεστε σε σταθερή σχέση, αρνείστε να βρίσκεστε στον ίδιο χώρο με τις ψωνάρες στις πολυσύχναστες παραλίες. Ακάμας, Πόλη Χρυσοχούς, Λατσίν, κάμπινγκ και τα μυαλά στα κάγκελαααα. Ανεξαρτήτως φύλου, θα πίνετε μπύρες αβέρτα ή κουμανταρία με πάγο που εφέρετε που σπίτι. Ομπρέλες, αντηλιακά, κρεβατάκια για σας είναι άγνωστες λέξεις. Είστε ένα με τη φύση. Μια άγνωστη λέξη θα σας πω όμως, ειδικά σε εσάς τους άντρες Τοξότες: Αποσμητικό. Wherever you are, whatever you do, Αποσμητικόν! Αρκετοί Τοξότες ξέρετε ή μαθαίνετε κιθάρα, οπότε και θα την κουβαλήσετε μαζί σας για να παίξετε τις 3 συγχορδίες που εμάθετε, preferably μινόρε. Επειδή γενικά δεν σας χωρούν οι τόποι θα φύετε που την παραλία τζαι θα πιάτε τα όρη τζαι τα παραρά γιατί εθυμηθήκετε ότι σε ένα κεντρούιν έξω που τη Βάσα εφάτε πάμια γιαχνή και ήταν θεσπέσια. Πάντως ό,τι τζαι να κάμετε Τοξοτούθκια μου περνάτε καλά, εκτός αν γίνετε φέσι τζαι ξερνάτε ούλλη την ώρα, γιατί έχετε και ευαίσθητο στομαχάκι.

Αιγόκερως: Ως γνήσιο θύμα του ζωδιακού, το σίγουρο είναι ότι σχεδόν πάντα εσείς οδηγείτε για την παραλία, αφού οι φίλοι σας ξέρουν ότι είστε ο πιο αξιόπιστος και προσεκτικός (θύμα). Δεν πειράζει. Από κει και πέρα αν η παρέα σας πιάνει το χιούμορ σας, όλα θα παν καλά αγαπημένα μου Αιγοκεράκια. Επειδή είσαστε άνετα τυπάκια, ολίγον σας ενδιαφέρει τι θα φορέσετε και τι θα φάτε. Μην μου αγχώνεστε α! Είστε μια χαρά παιδιά! Τώρα ας κάνουμε το επόμενο βήμα και φέτος να μπούμε στο νερό ε; Δεν είναι τόσο παγωμένο πια! Ούτε θα μπει στον πωπό σας ψαράκι. Και όχι, δεν χρειάζεται να διπλασιάσετε τη δόση σας (σεροξάτ) για μια μέρα στην παραλία! Repetez apres moi: ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!

Υδροχόος: Αν σας μείνει χρόνος με την ενασχόλησή σας με τα κοινά-φιλανθρωπίες (παράταξη/κόμμα) και αν σας έβρουν ποττέ οι φίλοι σας στο τηλέφωνο να σας μιλήσουν, τότε αγαπητοί Υδροχόοι θα πάτε και παραλία. Χεστήκατε και τι μαγιώ θα βάλετε, και σε ποια παραλία θα πάτε και ποιους θα δείτε. Χεστήκατε! Εδώ πεθαίνουν τόσα παιδιά καθημερινά από την πείνα, τόσοι άνθρωποι μένουν άνεργοι, τόσοι πόλεμοι σκοτώνουν καθημερινά άμαχο πληθυσμό, η παραλία μας εμάρανεν! Έχετε κοτζάμ αντικατοχικές/επαναπροσεγγιστικές εκδηλώσεις να οργανώσετε, πού να βουράτε στις θάλασσες να χάνετε την ώρα σας; Έσιει που τον τζαιρόν που έκαμε beach party η παράταξη/κόμμα για να καλωσορίσει τους πρωτοετείς τζαι που το γάμο της ανιψιάς σας στη Λεμεσό να δείτε θάλασσα. Τα παραπάνω δεν ισχύουν για όσους έχουν ωροσκόπο Ζυγό/Καρκίνο/Αιγόκερο/Λέοντα/Κριό/Ταύρο/Τοξότη/Ιχθύ/Δίδυμο etc.

Ιχθύς: Παραλία; ΠΑΡΑΛΙΑ;;; Αν έβρετε ώρα μεταξύ της πρώτης/δεύτερης/τρίτης δουλειάς και του εργαστηρίου θεάτρου/γλυπτικής και του άνοιγματος της γκαλερί της φίλης σας και της εξόδου με τους παρέες σας για μπυρούα στη μπάμπυλον και του μπέιμπι σίτινγκ του γιου του φίλου σας για να φκει με τη γυναίκα του για επέτειο και της αποφοίτησης του γιου της δεύτερης σας ανιψιάς και των εγκαινίων του εναλλακτικού χώρου του παρέα και της επίσκεψης στη κλινική για την πρώην σας που απόκτησε το τρίτο της μωρό και του ραντεβού σας με μια κορούα που το όνομα της τελειώνει σε -ια (Τάνια, Ράνια, Ντάλια) ή ένα κοπέλλι που το όνομα του τελειώνει σε -0 (Πάολο, Μάρκο, Μάριο), -ΑΝΑΠΝΟΗΗΗΗΗ-τότε θα πάτε και παραλία.

Επαναλαμβάνω, τα παραπάνω είναι προϊόν φαντασίας και καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα.

Οι ιδιοτροπίες των ρούχων-Απόσβεση alert

2010-06-21T09:26:00.003+03:00

Εσυζητούσαμεν το με την αδερφή μου εχτές...

Έτυχε μας πάρα πολλές φορές να αγοράσουμε ρούχα-παπούτσια-αξεσουάρ και στο πρώτο φόρημα να ανακαλύψουμε ένα συγκεκριμένο "αΐπιν" που να μας εμποδίζει να θέλουμε να τα ξαναφορήσουμε. Ευτυχώς εν αγοράζουμε πλέον πολλά... Μετά από χρόνια πείρας στο συγκεκριμένο τομέα όμως, here are some tips.

The streched-up cotton case
Ξεκινάς το πρωί τη μέρα σου και φοράς μια βαμβακερή μπλουζούδα/φορεματάκι . Μέχρι το τέλος της μέρας η μπλουζούδα είναι σαν να την έδεισες σε προκρούστρια κλίνη τζαι ετράβας την με αποτέλεσμα να φαίνεται τουλάχιστον 2 φορές πιο μεγάλη από το πρωί. Η μάνα σου σε ρωτά αν σου ελείψαν τα ρούχα και έπιαστην δανεική.
ΑΠΟΣΒΕΣΗ: Χρησιμοποίησε τέτοιες μπλούζες για το γυμναστήριο και άλλες δουλειές βαρέων βαρών του σπιτιού (καθάρισμα). Αν νευρίασες πολύ, το κόττον κάμνει εξαιρετικό ξεσκονόπανο. Αν πρόκειται για φόρεμα, φόρα το στην παραλία. Εγώ πολλά cotton cases έκαμά τα και πιτζάμες.

Τοο much cleavage
Κάποιος θα υποστήριζε ότι unless we can see your nips there is no such thing as too much cleavage. Εμείς τον γράφουμε και προχωρούμε. Συνηθισμένο φαινόμενο το ντεκολτέ μιας μπλούζας-φουστανιού , ενώ ύφασμα-εφαρμογή-μάκρος είναι τ-έ-λ-ε-ι-α, να είναι αβυσσαλέο σε τέτοιο βαθμό που μόνο αν δεν φορέσεις σουτιέν δεν θα φαίνεται το σιδεράκι του. Εν να μου πεις, που το εδοκίμαζες εν το είδες; Είδες το, είδες το, αλλά εσκέφτηκες άμπα τζαι εν το σουτιέν που φταίει/πας τον ενθουσιασμό σου εν το εθεώρησες πρόβλημα που εν λύεται.
ΑΠΟΣΒΕΣΗ: Εσωτερική λεπτή μπλούζα με τιράντες/boob tube (do they still exist?) που να καλύπτει την επίμαχη περιοχή. Αν είναι καλοκαίρι και φκάλλεις πίρουλλον μόνο με την ιδέα, you should have known better. Φκάρτον βύζον έξω τζαι κανεί.

Το σάνταλο που χλιάζει (γλυστράει)
Ηύρες το τέλειο σανταλούδι που θα λύσει στο πόδι σου για το φετινό καλοκαίρι. Είσαι πολύ χαρούμενη με την επιλογή σου και το βγάζεις για βόλτα σε 36-37 βαθμούς στον πεζόδρομο της Λήδρας/Ανεξαρτησίας/Λιμάνι/Φοινικούδες. Πού να ήξερες αγάπη μου ότι εν "το σάνταλο που χλιάζει". Αφού όταν το αγόραζες το κατάστημα είσιεν τα air condition στους 16 βαθμούς. Προσπαθείς να διατηρήσεις την ισορροπία σου και τη ψυχραιμία σου, αλλά τούτο που κάμνεις είναι ένα αλλόκοτο πατινάζ πάνω στον ιδρώτα των ποδιών σου. Λιαξ, έτζισες πας το πεζοδρόμιο τζαι έκαμες τα πόθκια σου ολόμαυραααα. Αμμάναμου παρολίγο να τη φάεις χαμέ.
ΑΠΟΣΒΕΣΗ: Δυστυχώς δεν υπάρχουν και πολλά που μπορείς να κάμεις με το συγκεκριμένο θέμα. Ασπούμεν, κάθεσαι και υπολογίζεις πόσο θα ιδρώσουν οι πατούσες σου στο περιβάλλον που θα βρίσκεσαι και αφήνεις τα υπόλοιπα στην τύχη; Ή μεταθέτεις το πρόβλημα αλλού;(κάμνεις τα δώρο σε κάποιο που αντιπαθείς;).

Το σάνταλο που βάφει
Τούτα δεν είναι σάνταλα..Είναι το χρωματολόγιο της πελέτικο. Φτάνοντας σπίτι, φκάλεις το σάνταλο και το πόδι σου είναι ολοκόκκινο/ολόμαυρο/ολοκαφέ etc.
ΑΠΟΣΒΕΣΗ: Ε άτε λαλείς πόσον τζαιρόν θα φκάλει πογιάν; Κάποια στιγμή θα σταματήσει! Για να ισιώσεις τον κόσμο, τζαι τα νεύρα σου, κάμε παράπονο στο κατάστημα από το οποίο τα αγόρασες και ζήτα αντικατάσταση του συγκεκριμένου μοντέλου με κάτι άλλο. Ειδεμή, φόρα τα μέχρι να ξεβάψουν (It should probably take one or two weeks).

Το ύφασμα που γίνεται μάτσιες (τσαλακώνεται εύκολα)
Κάθεσαι 5 λεπτά μες το αυτοκίνητο τζαι η φούστα σου/φόρεμα σου φαίνεται σιειρόττερη/ο από τα πλιτς του ακκορντεόν. Ναι ναι ξέρω, όσο τζαι να το πατήσεις το λινό, θα κάμει ζάρες. Όμως οι μάτσιες δεν περιορίζονται στα λινά υφάσματα υπόψην! Είναι μερικά υφάσματα που πρέπει να είσαι μονίμως σε οριζόντια θέση και να μεν ταράζεις τα άκρα σου για να μην φαίνονται ασιδέρωτα.
ΑΠΟΣΒΕΣΗ: Περιόρισε και εσύ το ψυχαναγκασμό σου με την τελειότητα. Αφού δεν αποτελούν κίνδυνο για τη ζωή σου (βλέπε πιο πάνω σάνταλο που χλιάζει), φόρα τα τζαι με γεια!

Πάντως...whatever the case may be, όταν το βάλουμε στο ξεχαρβαλωμένο από τον καταναλωτισμό σύστημα μας ότι τούτο είναι τζαι τίποτε άλλο, δηλαδή, είναι ΜΟΝΟ ΡΟΥΧΑ ΜΑΝ, τότε μπορούμε όλοι ήσυχοι να συνεχίσουμε τη ζωή μας, μέσα στα ιδρωμένα μας σάνταλα και τα ξεχειλωμένα μας βαμβακερά φανελάκια.

True Blood: Τζαι ας γενεί το γαίμα μας αυλάτζιν: ΠΑΛΕ

2010-06-08T20:53:00.009+03:00

*Sigh*

Είμαι στο ένατο βιβλίο από τα δέκα της σειράς Southern Vampires Series και περιμένω το δέκατο (και τελευταίο) να έρτει τέλος του Ιούνη. Εν πάνω σε τούτα τα βιβλία που εν βασισμένη η βαμπιροσειρά True Blood, όπως επερίγραψα σε παλαιότερη ανάρτηση.

Τα αρχικά πλάνα ήταν να εφαρμόσω την στρατηγική "τζιέφκω το-τζιέφκω το" πέρκει μου μείνει κανένα βιβλίο για το καλοκαίρι (όποτε λαλώ για το καλοκαίρι έρχεται μου το τραγούδι μια αγάπη γιαααα το καλοκαίιιιρι) , αλλά πάλε εν τα εκατάφερα και από ότι είδα το πάμπλικ έβαλε και ειδικό σταντ με άλλες βαμπιροσειρές. Αν τζαι εν ξέρω πόσο τζαιρόν μπορώ να θκιαβάζω για βαμπίρ τζαι για λυκάνθρωπους και αίμα, δάκρυα και ιδρώτα (και σεξ). Θα πρέπει να έχω και εγώ ένα προσωπικό λίμιτ ένεν;

Πληροφοριακά, η σειρά δεν ακολουθεί πάντοτε κατά γράμμα την πλοκή και τους χαρακτήρες των βιβλίων, αν και περιμένω τον τρίτο κύκλο για να δω πόσο θα ξεφύγει.

Το λοιπόν, η εταιρεία παραγωγής της τηλεοπτικής σειράς εσκέφτηκε να προμοτάρει τον τρίτο κύκλο με μερικά minisodes που αφορούν τους χαρακτήρες της. Επειδή εν θέλω να σας spoilάρω εσάς τους βαμπιροχτυπημένους-και-μη εκεί έξω που δεν έχετε δει (αν είναι δυνατόν) ακόμη True Blood ή δεν έχετε διαβάσει τα βιβλία, σας παραθέτω το πρώτο minisode με τον Έρικ (sigh, lygm) και τη Παμ-βγήκαν 5-6 μέχρι τώρα-, που περιγράφει μια ακρόαση χορευτή-χορεύτριας για το μπαρ Fangtasia του Ερίκατσου, χωρίς να δίνει στοιχεία για την πλοκή της σειράς.

There you gooo.

Πατήστε να σας το ανοίξει σε όλη την οθόνη ή ανοίξετε το στο γιουτουμπ. Εν ξέρω γιατί αλλά εν μου το κάμνει σε πιο μικρό φορματ embed ο βλόγγερ.

Το cd του highway

2010-06-04T16:07:00.005+03:00

To cd του highway περιέχει τραγούδια από τα οποία τα περισσότερα έχω ακούσει αρκετές χιλιάδες φορές. Παρόλα αυτά, όποτε τα ακούω νιώθω εκείνο το γαργαλητό μούδιασμα να ανεβαίνει από το στομάχι πάνω στα δόντια-ούλη μου, τις ρίζες των τριχών της κεφαλής μου να σηκώνονται και το ρίγος να σκαρφαλώνει τους σπονδύλους μου. You know the feeling.

Και ακούγονται άψογα μες το αυτοκίνητο, όταν έχεις να κάμεις μεγάλα ταξίδια (ειδικά αν έχεις καλό στερεοφωνικό).

Ετοιμάζω το φετινό cd λοιπόν, εκείνο που θα παίξει εκατοντάδες φορές στις καλοκαιρινές μας βόλτες.

Το cd που θα νεκατσιάσει ο κάθε συνεπιβάτης μου μέχρι το τέλος Αυγούστου.

Ιδού!

Μερικές από τις επιλογές μου:

Andreas Johnson- Glorious

Berlin -Take my breath away

Roxette- Wish I Could Fly

Enya- Only time

Tokio Hotel- World Behind My Wall

Thom Yorke-Hearing damage

P.S 1. Προσεκτικά στο δρόμο!
P.S 2. Do you know any good highway songs people?

Why men love bitches: Γιατί είναι λάθος να κολλούμε σε τέτοιου είδους στερεότυπα

2010-05-18T15:11:00.012+03:00

Εννοείται ότι το συγκεκριμένο βιβλίο διαφημίζεται ως best seller και έχει γραμμένο το "bitches" με fonts κραγιόν...

Τελοσπάντων, πριν 2 βδομάδες περίπου, καθώς έψαχνα βιβλίο για τη γιορτή της μητέρας, πήρε το βλέμμα μου τον αγγλικό τίτλο στο μεταφρασμένο στα ελληνικά αντίτυπο. Με ελαφρύ γελούδι, αφού η πρώτη αντίδραση στον αγγλικό τίτλο όντως σε κάνει να το πιάσεις στα χέρια σου, διαβάζω:

Από γυναίκα "χαλί να σε πατήσει" ..γυναίκα των ονείρων του. Οδηγός για τη γυναίκα που θέλει να διατηρήσει ακέραιη την προσωπικότητά της σε μια σχέση.

Μάλιστα.

Βλέπω την τιμή και το ρίχνω στο καλάθι. Πήρα και μια μαγειρική για ωμοφαγία (γιατί είναι η μονη που εν εδοκιμάσαμεν με τη μάμμα μου ακόμα). Τώρα να δούμεν...

Το βιβλίο το διάβασα σε 2 μέρες αφού λόγω χιουμοριστικής διάθεσης της Sherry Argov (όχι πολύ πετυχημένης να λέω την αλήθεια) και λίγο πολύ επανάληψης στερεοτύπων για την γυναικεία και αντρική συμπεριφορά, είναι ευκολοδιάβαστο ανάγνωσμα.

Η συγγραφέας βασικά λέει ότι μια γυναίκα που έχει αυτοεκτίμηση και βάζει ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ τον εαυτό της, -αλλά ταυτόχρονα καταφέρνει να διατηρεί μιαν ισορροπημένη και ευγενική διάθεση απέναντι σε κάθε είδος άντρα-(η λεγόμενη bitch), πάντα θα κερδίζει και θα ΔΙΑΤΗΡΕΙ το ενδιαφέρον των ανδρών ( σε αντιδιαστολή με το "καλό κορίτσι"). Μάλιστα, παρουσιάζει 100 "κανόνες γοητείας" για την επιτυχία αυτή.

Τι να σας πω; Ότι αν είναι αυτός ο ορισμός της σκύλας τότε η Κρουέλα είναι κατηγορία από μόνη της πλέον; Ότι ένιωσα να διαβάζω την ανακάλυψη της τασιηνόπιττας με αμφίεση τυρόπιττας; Ότι μετά το Άνδρες από τον Άρη γυναίκες από την Αφροδίτη λίγο πολύ τούτου του στυλ τα βιβλία επαναλαμβάνονται-επαναλαμβάνονται-επαναλαμβάνονται;

Το βιβλίο αυτό που προκάλεσε ανάμικτα συναισθήματα. Καταρχήν εγέλασα, γιατί μετά από χρόνια παθημάτων, ένιωθα ότι ήξερα τουλάχιστον τα βασικά για τα αντρικά στερεότυπα συμπεριφοράς. Αλλά ενιωσα και θυμό. Και εξηγώ γιατί θύμωσα:

Συμφωνώ σε ένα σημείο που τονίζεται σε αυτό το βιβλίο, όταν βγάλεις τις σάλτσες και τα ανέκδοτα παραδείγματα: Είναι πολύ σημαντική η αυτοεκτίμηση σε οποιαδήποτε σχέση ερωτική ή μη. Γιατί όταν διαθέτεις αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση, είναι δύσκολο να δεχθείς να τσαλαπατηθείς από κανένα. Και δε μιλώ για το είδος της φαινομενικής αυτοεκτίμησης- αυτοπεποίθησης που μπροστά που τους άλλους είσαι κουλάντζα και από πίσω κλαις ώρες μες τα μαξιλάρια και στυλλώνεις τις τεκίλες και φωνάζεις οοουυυυ. Μιλώ για εκείνη που θα πληγωθείς, θα κλάψεις και θα το ξεπεράσεις και πάμε για άλλα.

Το θέμα με την αυτοεκτίμηση είναι ότι είναι κάτι που κτίζεται από πολύ μικρή ηλικία και ένα μεγάλο κομμάτι της εξαρτάται που τους γονείς μας,τον κοινωνικό μας περίγυρο καθώς μεγαλώνουμε, το σχολείο και την ευρύτερη κουλτούρα ενός τόπου. Δεν είναι εύκολο για παράδειγμα, μια κοπέλα, η οποία έμαθε από το σπίτι της και από μια συντηρητική κοινωνία, ότι ικανοποίηση νιώθει μόνο όταν προσφέρει στον άντρα, και μιλώ για οποιουδήποτε είδους προσφορά, στα 25 της, μετά από πολλές αποτυχημένες προσπάθειες σχέσης, να ακολουθήσει ένα συνταγολόγιο και να γίνει σούπερ μπιατς γιέα πέιπι.

Οπότε και νευρίασα γιατί εκτός που τις σπουδές που κάνουμε για επαγγελματική αποκατάσταση, προφανώς τέτοιου είδους βιβλία εισηγούνται ότι πρέπει να σπουδάζουμε τζαι τον άντρα ή να συμπεριφερόμαστε ωσάν να ήμασταν άντρες; πχ.
Άννα ποφυσά και παίζει με το κινητό.
Σωτήρης: Τι έχεις ρε μωρό;
Άννα: (με αδιάφορο ύφος) Τίποτε ρε αγάπη.
Σωτήρης: Φαίνεσαι κουρασμένη.
Άννα: (με αδιάφορο και εκνευρισμένο ύφος)Ε είμαι λίον.
Σωτήρης: Όλα καλά στη δουλειά;
Άννα: (απλώνει τα χέρια της πάνω και ποκνιάζεται) Ε ναι.

Δηλαδή όταν η Σέρι μας λέει ότι είναι σημαντικό να μην το παίζει μια γυναίκα αδιάφορη αλλά να ΕΙΝΑΙ αδιάφορη, ουσιαστικά τι μας λαλεί; Γιατί εγώ όταν είμαι αδιάφορη σημαίνει ΔΕΝ ενδιαφέρομαι για τον άλλον, όχι απλά ενδιαφέρομαι περισσότερο για μένα. Είναι λίγο δύσκολο να ξεκινήσεις κάτι με τον άλλο όταν και με το να βάλει βενζίνη και να άψει, πάλι δεν θα τον προσέξεις.

Ε τότε η Σέρι και κάθε Σέρι θα σου πει: δεν εννοώ να είσαι αδιάφορη-αδιάφορη, απλά να βρεις εκείνη τη χρυσή τομή μεταξύ αδιαφορίας και ενδιαφέροντος. Να μη σέρνεσαι στα πατώματα για τον άλλον και ταυτόχρονα να μην τον γράφεις. Να δίνεις λίγο λίγο τον εαυτό σου. Πόσο με ενοχλεί τούτη η ακριβής συνταγολόγηση των πρώτων στιγμών μεταξύ δύο ανθρώπων, ωσάν να είναι ένας αγώνας δρόμου μεταξύ θηλυκού-αρσενικού για το ποιος θα βγει αλώβητος από τον πόλεμο : 3 ραντεβού για φιλί, 1 μήνας τουλάχιστον για κρεβάτι, 3 μέρες για τηλέφωνο, μην δείξεις τις μαγειρικές σου ικανότητες από τα πρώτα ραντεβού, μην φορέσεις ντεκολτέ, κάνε τον να νιώσει νεάντερνταλ δίνοντας του να φτιάξει κάτι, κάνε τον να νιώσει σημαντικός, ωσάν και μόλις εφκήκεν που τον σπήλιο και έχει iq κοκκονόσυκο. Δώστου και ένα ρόπαλο και στείλε τον για κυνήγι. Εννοείται ότι είναι καλό ο άλλος να νιώθει σημαντικός στη σχέση αλλά όχι επειδή τον αφήνεις να αννοίγει τη μπουκάλα της πίκλας και να σάζει μια χαλασμένη πρίζα.

Να μη ξεχάσω ότι η Σέρι πάντα ρίχνει και ένα "Αλλά πάνω από όλα να είσαι ο εαυτός σου".
Εμένα ο εαυτός μου θέλει να σύρει ένα σοβάτισμα του τοίχου του μπαλκονιού, τωρά που τον βλέπω, as soon as possible, πριν πέσει πάνω μας. Τι να κάμω για να μην θίξω τον αντρισμό του άντρα μου; Αν ακολουθήσω τις συμβουλές του βιβλίου πρέπει: Να αφήσω τον τοίχο να πέσει μπας και πάρει το μήνυμα και να μην καλέσω τεχνικό και να ρισκάρω να τον ευνουχίσω! Ε στο φανταστικό σου κόσμο ρε Σέρι μόνο! Μερικά πράγματα είναι ζητήματα πρακτικότητας, ειδικά όταν έρθει και το πρώτο παιδί.

Πράγματα που ακούς συχνά, θα έπρεπε να διαβάζεις σε βιβλία και σε μαθαίνει η ζωή:

Κάτι που μου λέει ο μπαμπάς από 5 χρονών και το ξέρετε και εσείς: "Μπορείς να πεις ότι θέλεις στον άλλο αλλά πρόσεχε τον τρόπο που θα το πεις". Εννοείται ότι το "Ρε άχρηστε βάλε τζαι εσού κανένα πλυντήριο που ενόμισες πως είμαι η δούλα σου" δεν θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα με το "Μωρό μου τα ρούχα είναι έτοιμα για πλυντήριο".
Όταν δείχνεις ότι δε σέβεσαι τον εαυτό σου μην περιμένεις τον άλλο να σε σεβαστεί.
Η επιτυχία στην αγάπη δεν έχει να κάνει με την εμφάνιση αλλά τη συμπεριφορά, λέει η Σέρι. Προσθέτω εγώ: Όχι όμως την προγραμματισμένη συμπεριφορά που έχει ως στόχο μέσω ψυχολογικών παιχνιδιών να τραβά πάνω σου όλα τα αρσενικά-θηλυκά και στο τέλος της μέρας να καταλήγεις πάλι μόνη-ος, αλλά τη γνήσια συμπεριφορά του εαυτού σου που θα τραβήξει πάνω σου τον άνθρωπο που θα σε λατρέψει και από την καλή και από την ανάποδη.
Η επιτυχία στην αγάπη δεν έχει να κάνει με το φύλο και την προσαρμογή της συμπεριφοράς μας σε στερεότυπα, αλλά με τη συναισθηματική αγωγή που παίρνουμε από μικροί, που μας βοηθά να εκφράζουμε, ανεξαρτήτως φύλου, τα συναισθήματά μας με τρόπο που να επιλύουμε τις συγκρούσεις μας στις σχέσεις μας και να ζούμε όσο το δυνατό πιο ευτυχισμένοι μέσα σε αυτές. Αν συμπεριφερόμαστε ο ένας με βάση τα στερεότυπα του άλλου, πώς περιμένουμε να αλλάξουμε ποτέ;

Rainbow in the Dark

2010-05-17T20:48:00.001+03:00

Γεια σου Dio.

Alors on pense?

2010-05-11T17:57:00.002+03:00

O Daniel Cohn Bendit, ευρωβουλευτής.

Πόσο χαμηλά θα πέσουν τα size;

2010-04-10T13:03:00.004+03:00

Τις προάλλες καθώς έκανα ένα ξεκαθάρισμα στις ντουλάπες μου βρήκα μια μπλούζα που έπιασα που το μάνγκο πριν περίπου 8 χρόνια. Μια μαύρη basic μπλούζα size medium. Δοκιμάζοντας την, ανακάλυψα με χαρά ότι ακόμα κάμνει μου και μάλιστα είναι και λίγο μεγάλη μου! Νιώθοντας περήφανη με τον εαυτό μου που με χωρεί η μπλούζα που εφόρουν όταν εφόρες τζιν τζαι έσιηφκες τζαι δεν εφαίνετουν η στρούπα του κώλου σου, αποφάσισα να treat myself με καμιά καινούρια αγορά.

BAD IDEAAAA!

Ήξερα ότι τα sizes ώσπου παν μικραίνουν αλλά πραγματικά η τωρινή κατάσταση είναι δράμα!

Πρώτη φορά χάνω κιλά και ανεβαίνω σάιζ!

Εδοκίμασα γύρω στις 15 διαφορετικές μπλούζες σε 3 διαφορετικά καταστήματα.

Το λοιπόν, ήξερες ότι αν έχεις βυζί, και δεν μιλάμε για υπερπαραγωγές, μιλούμε για ένα απλό εξόγκωμα, δεν μπορείς να φορέσεις πουκάμισο γυναικείο; Δηλαδή για ποιο σκοπό υπάρχουν τα γυναικεία πουκάμισα; Για να τα φορούμεν ανοιχτά τζαι να χαριεντιζούμαστεν;

Α και όσο πιο φτηνή η μπλούζα τόσο πιο λίγο το ύφασμα. Really ΖΑΡΑ, ΧL? Really?

Τελικά, πριν αρκέψω να τραβώ τα βυζιά μου να τα φκάλω, ηύρα ένα φόρεμα που είχε πάρα πολύ ωραία εφαρμογή αλλά ήταν υπερβολικά ακριβό για το εύρος φορήματος του (πάνω από 100 ευρώ για μακό ΣΟΡΙ Α). Τουλάχιστον έκαμε μου κάτι!

Seriously, γεναίτζες του κόσμου ΦΕΡΤΕ ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ. Οι βιομηχανίες ρούχων γυρεύκουν τρόπο να γλυτώνουν ύφασμα τζαι να φκάλουν κέρδος, μικραίνοντας τα σάιζ ΚΑΙ ΑΛΛΟ. Δηλαδή πραγματικά εν να ζήσω να δω size -5??

ΔΕΝ ΠΑΣΤΙΝΗΣΚΩ ΑΛΛΟ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΡΕ??? ΔΕΝ ΠΑΣΤΙΝΗΣΚΩ!

Επικίνδυνες ερμηνείες

2010-04-05T20:22:00.007+03:00

Πήγα πριν το πάσκα να δω την ταινία "Επικίνδυνες Μαγειρικές" με τους Κάτια Ζυγούλη, τον Χωραφά και τον Μαρκουλάκη. Και ναι, για δύο ώρες περίπου ένιωθα να μου τραβούν τα μυαλά που τα ρουθούνια. Εν να μου πεις καλά ήξερες ότι δεν καρτεράς ερμηνεία Ειρήνης Παπά; Εκαρτέρας σενάριο αλά Νονός; Ε εσύ πάλε εν την τραβάς την παρανυχίδα;

Το σενάριο το έχουμε ξαναδεί, ιδιαίτερα στο εξωτερικό (Θυμάστε την ταινία της Σίντι Κρόφορντ με έναν από τους αδελφούς Μπόλτγουιν;). Γνωστό μοντέλο/γυμνάστρια-ης/τραγουδίστρια-ης/πιστατζού-ης αποφασίζει να πρωταγωνιστεί σε ταινία. Και εμείς τα ζώα πάμε να τη δούμε, ίσως γιατί μέσα μας υπάρχει έναν ιχνουλάκι φωτός ότι μπορεί να κάτσει η ερμηνεία;

Ντάξει. Δεν είχα δει το τρέιλερ. Επερίμενα διάφορα.

Που τους τίτλους άρκεψεν η φωνούλα μέσα μου να φωνάζει: LOW BUDGET CRAP, LOW BUDGET CRAP .

Δεν επερίμενα όμως να δω τον βάναυσο φόνο από εκτελεστικό απόσπασμα της έννοιας ερμηνεία. Δηλαδή πραγματικά τωρά καταλαβαίνω γιατί ταιριάζει (προφανώς) τόσο πολλά με το Σάκη η Κάτια. 1000 ώρες acting coach να τους βάλεις, είναι καλοί μόνο στις πόζες και στο αμήχανο-δεν-ξέρω-να-απαντήσω-με-μια-σωστή-πρόταση-χαχανητό. Ντάξει ο Σάκης εν καλός και στο τραγούδι (;), αλλά εν η δουλειά του, υποτίθεται; Το χειρότερο ήταν ότι η ερμηνεία της κοπελιάς έπαιρνε πουκάτω ούλλες τις υπόλοιπες. Μα μιλούμεν ήταν σαν να εθκιάβαζεν που autocue τις ατάκες της για πρώτη φορά! Μα ήντα χρυσό βατόμουρο τζαι μαλακίες, δαμέ εν όλα τα γνωστά φρούτα του δάσους που αντιστοιχούν. Σκέψου όοοολα τα τόπινγκς των τσιζ κέικ των τελευταίων 50 χρόνων στον κόσμο και θα καταλάβεις για τι μέγεθος.

Κύριε Χωραφά και κύριε Μαρκουλάκη, εν επίστευκα ποττέ ότι οι ερωτικές γυμνές σκηνές με την Κάτια ήταν ναν τόσο κίνητρο πλέον για τούντο φιάσκο. Άειστον μπελάς έλεγαν οι διχαλωτές γλώσσες ότι ήταν να φάει πουπάνω του ο Σάκης γιατί εζήλευε για τις ερωτικές σκηνές που γύριζε η γυναίκα του. Μα ποιες σκηνές; Η επανάληψη του Full House εν πιο ερωτική μετά που έτσι ερμηνείες. Άτε να μεν είμαι πολλά αυστηρή. Ο Μαρκουλάκης το έσωσε το δικό του μέρος λιγουλάκι.

Πραγματικά δεν έχω ξαναρουθουνίσει τόσο πολλά σε ταινία. Αν δεν είχαμε χιούμορ τζαι δεν είμασταν μαζοχιστές θα εφεύφκαμεν που τα πρώτα 10 λεπτά. (Νομίζω μερικοί εφυγαν εν τω μεταξύ). Αλλά το φάγαμε όοολο το φαριλακτέ και το ρευτήκαμε.

Λοιπόν συνοψίζοντας:
Σενάριο: Μηδέν
Ερμηνείες: Μηδέν
Ώρα ψησίματος: 2 σχεδόν

Αν θέλετε και εσείς να πείτε: "Ενόμιζα ότι είχα δει τη χειρότερη ταινία αλλά βρήκα ακόμη χειρότερη" go ahead. Τουλάχιστον μεν πάτε σινεμά να φάτε τζαι λεφτά, κατεβάστε την που το ίντερνετ.

Ιδού ένα δείγμα από το αγγούρι:

Make up Hell

2010-03-19T16:35:00.009+02:00

Βάφεσαι πολλά πρωίν τζαι η δεύτερη φουρνιά γαρίλες σου, που εν επρολάβαν να φκουν ακόμα που το χάραμα, εν μπεζ που το κονσίλερ τζαι φυσικά στη φούρια σου να φύεις δεν της προσέχεις. Πριν συνειδητοποιήσεις ότι τις έσιεις, είδαν σε τζαι καμιάν 10αρκά άτομα.
Ξιβάφεσαι τζαι για τις επόμενες 2 ώρες κάμνεις μαύρες γαρίλλες.
Βάλεις μάσκαρα τζαι φακκάς με το βουρτσάκι πουπάνω ή πουκάτω που το βλέφαρο/πας τη μύτη/πας τα φρύδια, τζαι γρίζεσαι. Λαλείς "ΟΙΙΙΙ ΡΕ".
Τη συγκεκριμένη μέρα που εγρίστηκες με τη μάσκαρα δεν έσιεις μπατονέτες για να καθαρίσεις το σημείο. Προσπαθείς με επιδεξιότητα να το χειριστείς και αυτό απλώνει και φαίνεται μίνι μώλωπας. Βάλεις πουπάνω μεικ απ τζαι κάμνεις τα κακκά. Ξιτιμάζεις.
Βάφεσαι τέλεια, ακολουθώντας όλες τις συμβουλές από τις έμπειρες μακιγιέζ, με τα πιο κατάλληλα για το δέρμα σου προϊόντα και παρόλα αυτά, σε μισήν ώρα η μύτη σου γυαλλίζει ωσάν τζαι άλειψες της ελιόλαδο.
Βάλεις eye liner και στο ένα μάτι φκάλεις το λίον πιο έξω από ότι θα επιθυμούσες. Πάεις να φέρεις το άλλο μάτι στο ίδιο μήκος τζαι φκάλεις το πιο έξω. Ώσπου να τα σωζυγιάσεις είσαι σαν την Amy Winehouse.
Πέφτει σου χαμέ το make up/ ρουζ τζαι γίνεται σιήλλια κομμάθκια. Worst case:το make up εν σε υγρή μορφή σε γυάλινο ποτσούδιν τζαι κάμνει ΑΑΑΑΧΡΗΣΤΟΥΣ τους τοίχους και τα πατώματα ΚΑΙ το νέο σου φόρεμα.
Βάλεις μαύρο μολύβι πουμέσα που το μάτι τζαι μετά από λίγο κάμνεις μαύρες γαρίλες (Τελικά εν μεγάλο issue οι γαρίλες).
Κοκκινάδι πας τα δόντια;;; Anyone?
Τελικά το κόκκινο πουτανέ κοκκινάδι που αγόρασες σαν απωθημένο (γιατί αρέσκει σου πας την Gwen Stefani) δεν ήταν από τις καλύτερες σου ιδέες. Δεν το φοράς ποτέ, εκτός από τα καρναβάλια.
Θυμάσαι που κάποτε ήταν μόδα το μαύρο μολύβι στο περίγραμμα των χειλιών σε συνδυασμό με ανοικτόχρωμο κοκκινάδι και λαλείς "Μα ήντα μόδες α".
Βρίσκεις κάτι σκιές μες το συρτάρι που αγόρασες πριν ένα αιώνα τζαι δεν τες εχρησιμοποίησες ούτε μισή φορά. (talk about απόσβεση).
Φυσά πολλά και τα μαλλιά σου κολλούν πας το λιπ γκλος συνέχεια.
Βρίσκεις ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ τον τέλειο τόνο κοκκιναδιού για σένα, τζαι η εταιρία σταματά να τον φκάλλει.
Ενώ είσαι σε διακοπές, αππώνεσαι τζαι μαυρίζεις υπερβολικά τζαι το μεικ απ σου εν θκυο τόνους πιο ανοιχτόν που το δέρμα σου. Στις φωτογραφίες με φλας φκαίνεις λευκή σαν βρικόλακα ή θύμα βρικόλακα που του ερουφήσαν το γαίμαν ή σαν τους μαυρισμένους μπότι μπίλντερς που νομίζεις ότι εκολλήσαν τους άλλην κκελλέ πας το σώμα τους.
Τζείντην μια φορά που ΠΡΕΠΕΙ να πετύχεις το smokey eyes, γιατί θα σε δει ΠΑΡΑ πολλύς κόσμος, φαίνεσαι σαν ρακούν που έκαμε κόκα.
Ένα ορμονικό σπυράκι τεράααστιο στο άνω χείλος/κορυφή της μύτης το οποίο δεν καλύπτεται ούτε με σουβά πελέτικο.
Ιούλιος στην Κύπρο. Make up Hell?

Τα πιο πάνω είναι προϊόν φαντασίας και ουδεμία σχέση έχουν με μένα που ΔΕΝ χρειάζομαι ποτέ make up :P

Ντι Βι Ντι

2010-03-18T16:02:00.002+02:00

Χρειάζομαι Δ-Ι-Α-Κ-Ο-Π-Ε-Σ

2010-03-16T18:06:00.003+02:00

-Και παιδάκια τους κύκλους θα τους χρωματίσουμε κόκκινους.
-Κυρία τι χρώμα θα κάμουμε τους κύκλους;
-Κόκκινους αγάπη μου.
-Να τους κάμουμε κίτρινους;
-Όι αγάπη μου, κόκκινους.
-Κίτρινους;
-Κόκκινους.
-Να τους κάμουμε κόκκινους;
-Ναι αγάπη μου, κόκκινους.

θκιακόσιες φορές τη μέρα.

Βιονικό ξυπνητήρι

2010-02-22T19:18:00.010+02:00

5:15 π.μ

(ξυπνώ)

Μάμμαμου.

Εν Δευτέρα;
Εν Δευτέρα.
Εν Δευτέεεερααααα.
Έσιει φως;
Ακούουνται πουλούθκια;
Όι ακόμα.
Φιουξ.
Πόσην ώραν να έχω άραγε;
Πάνω που μιαν;
Πλιζ πλιζ ναν πάνω που μιαν.
(θωρώ το κινητό).
Όιιιιιιιιιι.

5:22 π.μ

Ελαοτζοιμήθηκα;
Τι ώρα είναι;
(θωρώ το κινητό)
Ούφφου.
Εν εγίνετουν ναν 4;
Να λαλώ έχω ακόμα 2 ώρες;
Εν θέλω να πάω δουλειά.
ΕΝ ΘΕΛΩ.

5:45 π.μ
(θωρώ το κινητό)
Λαλείς να σηκωστώ;

5:50 π.μ
(τυλίουμαι πας την αγάπη σφιχτά)
ΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΔΟΥΛΕΙΑ!
ΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΔΟΥΛΕΙΑ!

5:53 π.μ
ΕΝ ΘΕΛΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!

5:56 π.μ (κλείνω το ξυπνητήρι του κινητού πριν χτυπήσει και σηκώνομαι)

Μάμμα Ασυγχώρητης: "Το καλό της Ασυγχώρητης ήταν πάντα εύκολη στο ξύπνημα της. Εν θυμούμαι ποττέ να της εφώναξα να ξυπνήσει για να πάει σχολείο. Εσηκώνετουν που μόνη της, πολλές φορές πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι".

Εβαρέθηκα λαλώ σου

2010-02-17T19:27:00.004+02:00

να ακούω τα ίδια, ξανά τζαι ξανά τζαι ξανά:

"Ο άντρας άμα δε κάμει τις πελλάρες του δεν είναι έτοιμος για γάμο".

"Η τζοιλιά (της εγκύου) άμαν εν προς τα κάτω εν γιος."

"Οι λέοντες εν πολλά μπόσι."

"Εμείς εν χρησιμοποιούμε φυστικέλαιο στο τηγάνισμα."

"Οι άντρες άμα γεράσουν εν γοητευτικοί". (ναι. ειδικά άμα κλάνουν, ρέουνται τζαι κνίθουν τον τζοίλιο τους τζαι να μεν πω τίποτε άλλο την ίδια ώρα)

"Εν γεναίκα που οδηγά σίουρα". (ή άντρας με κοτσούιν)

"Ακριβώσαν πολλά οι τομάτες ρε".

"Κλέφκουν πτώματα που τους τάφους, σκοτώνουν εν ψυχρώ αθρώπους πόξω πόσσω τους, που πάμεν πλέον;" (πάντως όι στο νταρφούρ)

"Έρκουνται στη χώρα μας, είναι υπόχρεοι να μιλούν τη γλώσσα μας τζαι να σέβουνται τα έθιμα μας τζαι τα πιστεύω μας". (ισχύει και για τους κύπριους μετανάστες άραγε;)

"Στην Ελλάδα καπνίζουν παντού." (τζαι στην κύπρο στις λιτανίες ή άμα έχει εσπερινό)

"Οι Λεμεσιανοί άφτουν τον μες τα κλαπ". (το τσιγάρο όι τον πόρτον α)

"Τόσα χρόνια ετραβούσαν τον καπνό τζαι εν ελαλούσαν τίποτε, μόλις εγίνηκεν νόμος αθυμηθήκαν ότι έχουν δικαιώματα (οι μη καπνιστές)."

"Εν τζαι πιστεύκω στα ζώδια, αλλά θκιάβασε μου το δικό μου έτσι για το χάζι".

"Οι γεναίτζες εν κάμνουν γερές φιλίες, εν αντιθέσει με τους άντρες".

"Οι γεναίτζες εν φοούνται τη δέσμευση, εν αντιθέσει με τους άντρες".

"Οι γεναίτζες-Βάλε μια στερεότυπη γενίκευση-, εν αντιθέσει με τους άντρες".

"Εν με πειράζουν οι γκέι, φτάνει να μεν μου κολλούν" (μεν ανησυχείς, το πιθανόν είναι να μεν σου κολλούν ούτε στρέιτ)

"Οι Κυπραίες θωρούν μόνο τα λεφτά".

"Οι Κυπραίοι θωρούν μόνον την εμφάνιση".

"Οι -βάλε άλλη εθνικότητα/φύλο- θωρούν μόνο τα λεφτά/εμφάνιση".

"Εμένα αν δεν μου κάμει κλικ, εν μπορώ".

"Να κτίσετε τωρά που εν γοράζουνται πιον (τα σπίτια), εν να αναγκαστούν να ρίψουν τις τιμές πας τα οικοδομικά".

"Καλύττερα να βάλεις που την αρκήν τα καλά (υλικά για το σπίτι), παρά να τραβάς μετά" (ναι,τράβα τωρά ένα δάνειο που δεν θα μπορείς να το πληρώνεις)

"Γιατί πότε έκοψεν τους καλαμαράες (για τη Κύπρο);". (εν όσον έκοψεν τους κυπραίους που ήταν 80 άτομα σε μια συγκεκριμένη εκδήλωση;).

"Το κυπριακό ελύθηκεν το 74".

"Γιατί εσού θέλεις τούρκο πρόεδρο;"

Εν μπορώ άλλον! Όπως λαλεί και μια μαθήτρια μου: "ττάνει κια".

House

2010-02-08T19:52:00.003+02:00

Είδα έκτο κύκλο House MD (τον μισό).

Εγέλασα πάρα πολλά και έκλαψα εξίσου. Νομίζω το πρώτο επεισόδιο του 6ου κύκλου μου επροκάλεσε την ίδια ποσότητα δακρύων με αυτή όλων των επεισοδίων του 5ου κύκλου.

Εκαταλήξαμεν με την αγάπη.

Είναι η αγαπημένη μας ξένη σειρά.

Αγαπημένες κουβέντες και διάλογοι που βρήκα εδώ από τους παλιούς κύκλους:

House: Religion is a symptom of irrational belief and groundless hope.

Dr. Taub: She's nuts, but we can't just give her 10 cc's of atheism and send her home.

House: Religion is not the opiate of masses. Religion is the placebo of masses.

House: Religion just killed another person.

House: You talk to God, you're religious. God talks to you, you're psychotic.

House: Isn't it interesting... religious behavior is so close to being crazy that we can't tell them apart.

Dr. Wilson: And that's why religious belief annoys you. Because if the universe operates by abstract rules you can learn them, you can protect yourself. If a Supreme Being exists he can squash you any time he wants.
House: He knows where I am.

Dr. House: Rational arguments don't usually work on religious people. Otherwise there wouldn't be religious people.
Applicant #18: You're an atheist.
Dr. House: Only on Christmas and Easter, the rest of the time it doesn't really matter.
Applicant #18: Where's the fun in that? A finite un-mysterious universe?
Dr. House: It's not about fun, it's about the truth.

Dr. House: You can have all the faith you want in spirits, and the afterlife, and heaven and hell, but when it comes to this world, don't be an idiot. Cause you can tell me you put your faith in God to get you through the day, but when it comes time to cross the street, I know you look both ways.

Dr Cameron: Do you know why people believe in God?
Dr. House: I thought you didn't believe in God.
Dr. Cameron: I don't.
Dr. House: Well then, you'd better be making a very good point.
Dr. Cameron: Do you think they pray to him and praise him because they want him to know how great he is? God already knows that.
Dr. House: Are you ... comparing me to God? I mean, that's great, but just so you know, I've never made a tree.
Dr. Cameron: I thank you because it means something to me. To be grateful for what I receive.
Dr. House: You are the most naive atheist I've ever met... thank God. People pray so that God won't crush them like bugs. I'm not gonna crush you.

[Dr. Wilson is examining Dr. House's leg with the MRI]
Dr. Wilson: [gruff disguised voice] House, this is God.
Dr. House: [in MRI chamber] Look, I'm a little busy right now. Not supposed to talk during these things. Got time Thursday?
Dr. Wilson: Let me check. Oh! I got a plague. What about Friday?
Dr. House: You'll have to check with Cameron.
Dr. Wilson: Oh! Damn it! She always wants to know why bad things happen. Like I'm gonna come up with a new answer this time.
[Cuddy bursts in]
Dr. Cuddy: House...
Dr. House: Quick, God, smite the evil witch! [Wilson wisely says nothing]
Dr. Cuddy: Are you sitting on evidence that your patient was sexually abused by her father?
Dr. House: God, why have you forsaken me?

Καρτεσιανό γινόμενο

2010-01-27T18:26:00.003+02:00

Το καρτεσιανό γινόμενο διδάσκεται σαν έννοια από την Α΄τάξη του δημοτικού (5η ενότητα μαθηματικών).

Παράλληλα με την εβραϊκή μυθολογία πάντοτε! (η Παρθενογένεση, ο Τζιζ-μας , ο Μένταλιστ Μωυσής, ο παρολίγον παιδοκτόνος Αβραάμ, ο προαγωγός-των-κόρων-μου- Λωτ μπλαμπλαμπλαμπλα) Έτσι, για να μην ξεχνάμε την καθημερινή μας πλύση εγκεφάλου.

Βρήκα ένα ωραιότατο παράδειγμα πίνακα καρτεσιανού γινομένου και μάλιστα σε διαθεματική προσέγγιση με το μάθημα των θρησκευτικών!

Οργισμένος καταναλωτής: Η σαλάτα, η τροφική δηλητηρίαση, το κρασί σπιρτοκολώνια και άλλες ιστορίες για αχρείους

2010-01-11T17:59:00.012+02:00

Εν ξέρω αν εν θέμα συνδυασμού ωριμότητας και κοινής λογικής (at laaast here you aaare), πάντως τον τελευταίο χρόνο, όποτε πάω σε γνωστά εστιατόρια και κέντρα ψυχαγωγίας της Κύπρουμαθ, και σε άλλου είδους συναλλαγές, νιώθω σαν το γάρο (όπως τζείνο στα παλιά καρτούν που ο ήρωας γίνεται για μια στιγμή γάρος ή τεράστιο γλυφιτζούρι που γράφει κορόιδο πάνω). Αποφάσισα λοιπόν να γίνω πιο επιλεκτική, και να πηγαίνω σε τόπους που προσφέρουν ΠΟΙΟΤΗΤΑ, αναλόγως της τιμής που ζητούν (ανακάλυψα την τασιηνόπιττα δηλαδή).

Το θέμα με τη σαλάτα

Έχω ένα θέμα με τις σαλάτες, ειδικά τζείνες που χρεώνουν τα φύλλα τους ωσάν τζαι εν χρυσάφι.

Θέλω να ΤΡΩΟΥΝΤΑΙ.

Παραγγέλνω σε καφετέρια της Μακαρίου σαλάτα.
Φέρνουν μου μια σαλάτα του Καίσαρα, ο Γκόρντον να την κάμει τα γέριμα σαλάτα. Έπρεπε να λέγεται σαλάτα του Άστεγου Που την Ήβρε μες τα Ποσκούπιδα.
Αν εξαιρέσεις ότι αν έβρισκες κοτόπουλο εκέρδιζες τζαι στο λόττο, τα σκουλούτζια της ελείπαν.
12 ευρώ λυμένα μαρούλια με 5 κομματούθκια κρουτόν τζαι δείγμα χημείου κοτόπουλο (χωρίς ποτό).
Φωνάζω τον υπεύθυνο και λέω με ευγένεια, καλαμαρίζουσα: "Συγνώμη δεν μπορώ να φάω αυτή τη σαλάτα" (Συγνώμη, πάρτε το χέρι σας από τον κώλο μας), και υποδεικνύω αργά με το πιρούνι την μαυρισμένη λετσιοαηδία που ο σεφ τους ονόμασε μαρούλλι.
Τέσπα, εζητήσαν μου συγνώμη, ωσάν τζαι εν είδαν τα λυμένα πριν τα φέρουν, τζαι είπαν μου να με τζεράσουν κάτι άλλο.
Επαράγγειλα τοστ (ΧΑΤΕ το ψουμί τζαι το τυρί, πόσων ημερών να ήταν;).
Πάντως στο διπλανό τραπέζι η κορού έφαν την τζαι εν είπεν τίποτε.

Ασυγχώρητη Αγουόρντς:

Την τέλεια σαλάτα του Καίσαρα την έφαα σε γνωστό παραλιακό καφέ στη Λεμεσό. Πραγματικά ευχαριστήθηκα τα λεφτά που έδωκα τα γέριμα! Χαλάλιν τους.

Επίσης γνωστό σαλατάδικο στη Λήδρας (άτε, ξέρετε ποιον) προσφέρει κάποιες μέρες με τη σαλάτα που είναι πόλικη, και επιδόρπιο και καφέ από ευγενικότατο προσωπικό.

Το θέμα με την τροφική δηλητηρίαση
Έμαθα τις προάλλες ότι δεν είμαι η μόνη πελάτης του γνωστού άιριsh -τζαι- καλά- pub που έπαθε τροφική δηλητηρίαση που τα κωλοκρέατά τους.

Αααχχχ, λίρες τζαι ευρώ που τους εδώκαμεν τζαι τούτους.

Εν να τους στείλω εισήγηση για το μότο της φετινής χρονιάς: Οverprised, till death do us part.

Το θέμα με το κρασί σπιρτοκολώνια
Προς υπεύθυνους catering Κυπριακών Αερογραμμών:

Ναι εντάξει, είπαμεν να κάμουμεν οικονομία με την κρίση.

Όμως αφού το διάς που το διάς με καμάρι το Cabernet Sauvignon ("Σλααανγκ, έχομεν και κρασίν έχομεν και κόκκινον θέμαααςςςς"), τουλάχιστον θκιάλεξε ένα ΠΟΥ ΝΑ ΠΙΝΕΤΑΙ;

Αφού πίνουμε για να ξιάνουμεν το φαί που μας ταίζετε, ένα ποτηρούιν να το πίνω χωρίς να αννίουν τα ιγμόρια που τη μυρωθκιά σπιρτίλας πλιζ;

Το θέμα με την μπυραρία και τον εξωτερικό χώρο καπνιστών

Πέτε μου σας παρακαλώ.
Γίνεται να έχεις και καλά εξωτερικό χώρο για καπνιστές, ο οποίος:
α)είναι κλειστός με ξύλα γύρω γύρω και από πάνω (δηλαδή δεν είναι ανοιχτός χώρος)
β) επικοινωνεί με παράθυρα και πόρτα με τον υπόλοιπο χώρο του μαγαζιού
τα οποία "Ο Μάστρος δεν μας αφήνει να τα κλείσουμεν" ακόμα και αν μπάζει αέρας που τις σανίδες τζαι παγώνουν τα καννιά του ποθκιού σου.

Χα; Χα; Γίνεται;

Το θέμα με τις εκπτώσεις-Τις ποιες;;;
Ο γνωστός μέγκα μέγκα κολοσσός επιχειρήσεων της Κύπρου να σταματήσει να φκάλει εκπτώσεις με τον εξής τρόπο:
Στεπ ουάν: Χώνω τα φετινά στις αποθήκες.
Στεπ ττου: Φκάλω το στοκ των τελευταίων 10 χρόνων που δεν επουλιέτουν ούτε πριν 10, ούτε πριν 3 χρόνια και σου το πουλώ ποθκιάντραπα ως εκπτωτικό προϊόν.

Το ίδιο ισχύει για τις ισπανικές αλυσίδες ρουχισμού που μας πλασάρουν ξισκονόπανα για βισκόζη 100% και αλλάζουν τις τιμές για να φαίνεται μεγαλύτερη η έκπτωση.

Γνωστό κατάστημα παπουτσιών (Μακαρίου, Λήδρας) να σταματήσει να πλασάρει ως SPRING collection δερμάτινες μπότες με εσωτερικό γουνάκι, για να μην τις έχει στις εκπτώσεις.

Είσαστεν ποθκιάντραποι, αλλά τζαι εμείς χαντοί αν συνεχίζουμεν να αγοράζουμεν που σας.

Έλεος!!! Όχι άλλες εκπτώσεις! Όχι άλλες εκπτώσεις!

To θέμα με την τράπεζα και τους βαθμούς της κάρτας

ΕΝ ΘΕΛΩ 30 ΕΚΠΤΩΤΙΚΑ ΚΟΥΠΟΝΙΑ ΓΙΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΚΥΡΙΕ ΜΟΥ. ΤΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΜΩ ΤΑ 30 ΕΚΠΤΩΤΙΚΑ ΚΟΥΠΟΝΙΑ; ΝΑ ΤΑ ΦΥΤΕΨΩ ΜΕΣ ΤΗ ΓΛΑΣΤΡΑ ΝΑ ΦΚΕΙ ΔΩΡΕΑΝ ΔΙΑΜΟΝΗ ΓΙΑ 3 ΜΕΡΕΣ;;;;. ΟΥΤΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΛΗΡΩΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ ΜΟΥ ΣΕ ΚΛΗΡΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΝ ΕΣΙΕΙ ΤΖΑΑΑΑΝΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΩ ΠΟΤΤΕ. ΘΕΛΩ ΕΞΑΡΓΥΡΩΣΗ ΤΩΝ ΒΑΘΜΩΝ ΣΕ ΔΩΡΑ ΤΗΣ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΕΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕΝ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ.

ΡΟΥΦΑΤΕ ΜΑΣ ΤΟ ΓΑΙΜΑΝ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΚΟΥΣ, ΕΛΕΟΟΟΣ, ΕΝΑ "ΔΩΡΟ" ΜΕΝ ΜΑΣ ΤΟ ΦΚΑΛΕΤΕ ΠΟΥ ΤΗ ΜΟΥΤΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΝ ΠΩ ΠΙΟΝ.

Mourmourmourmour. Όβερ εντ άουτ!

Εγώ ελπίζω να τη βολέψω

2009-11-09T17:40:00.004+02:00

Ο τίτλος του βιβλίου του διάσημου πλέον ιταλού δασκάλου Μαρτσέλο Ντ' Όρτα με εξήντα εκθέσεις παιδιών Δημοτικού, από ένα χωριό της Νάπολης, το Αρζάνο. (Εκδόσεις "γνώση").

Όχι μόνο για εκπαιδευτικούς! Εγγυημένα χαχανητά. Οι εκθέσεις είναι σκέτες χαριτωμενιές, γεμάτες με τις συνήθεις παρανοήσεις των μαθητών αλλά και την ειλικρινή τους διάθεση προς ό,τι συμβαίνει γύρω τους.

Σας παραθέτω δύο που προσωπικά με έκαναν να σπουρτίσω που τα γέλια.

Ποια από τις πολλές παραβολές του Ιησού Χριστού προτιμάτε;

Σε μένα η παραβολή που μου άρεσε περισσότερο ήταν εκείνη του λαζάρου, ο λάζαρος ήτανε ένας φίλος του Χριστού, μερικές φορές είχανε βγει μαζί για ψώνια. Μια μέρα όμως ο λάζαρος είχε μια άσχημη αρρώστια στο δέρμα, και επειδή σε κεινο το χωριό το πιο κοντινό νοσοκομείο βρισκότανε στη Ρώμη, στο μεταξύ πέθανε. Τότε όλη η οικογένεια κλαίγανε, ήτανε πολύ λυπημένοι. Λέγανε κοίτα τι μπελάς μας βρήκε.

Την άλλη μέρα τον βάλανε στον τάφο και τον κλείσανε με μια πέτρα που ούτε ο Χουλκ δεν θα μπορούσε να τη βγάλει. Μια μέρα η γυναίκα του συναντάει το μικρούλη Χριστό και του λέει ο παλιός σου ο φίλος λάζαρος είναι πεθαμένος, αν μπορείς να έρθεις θα μου κάνεις χάρη. Τότε ο Χριστός πηγαίνει ήσυχος ήσυχος στο νεκροταφείο. Όπως τον βλέπουνε όλοι τον παίρνουνε από πίσω, και ο καθένας του έλεγε Χριστέ σε μένα πέθανε ο αδερφός, Χριστέ σε μένα πέθανε η μαμά, Χριστέ σε μένα πέθανε ο αδελφο-ξάδερφος, αλλά ο Χριστός μόνο ένα μπορούσε να γλιτώσει: οι πεθαμένοι ήτανε πάρα πολλοί!

Τότε φώναξε πάρα πολύ δυνατά και έλεγε λάζαρε έλα έξω, και ο λάζαρος ερχότανε. Αλλά φοβόσουνα που τον έβλεπες, ήτανε μια μούμια, προχωρούσε σαν Ζόμπι, όμως ήτανε ζωντανός, και παρόλο που είχε κάτι γάζες στο στόμα χαμογελούσε από ευτυχία. Ο Χριστός τον αγκάλιασε και του είπε: Λάζαρε, γιαφτή τη φορά σε συγχωράω, αλλά την άλλη φορά μην ξαναπεθάνεις. Τότε ο Ιούδας είδε αφτό και πήγε να το προδώσει.

Ποια από τις πολλές παραβολές του Ιησού Χριστού προτιμάτε;

Εγώ προτιμάω το τέλος του κόσμου, γιατί δεν φοβάμαι, επειδή θα είμαι πεθαμένος από ένα αιώνα κιόλας.

Ο Θεός θα ξεχωρίσει τις κατσίκες από τους βοσκούς, ένας δεξιά και ένας αριστερά, στη μέση αυτοί που θα πάνε στο Καθαρτήριο.

Θα είναι πάνω από χίλια δισεκατομμύρια, περισσότεροι και από τους Κινέζους, ανάμεσα σε κατσίκες, βοσκούς και αγελάδες. Αλλά ο Θεός θα έχει τρεις πόρτες. Μια πάρα πολύ μεγάλη (που είναι η Κόλαση), μια μεσαία (που είναι το Καθαρτήριο) και μια πάρα πολύ στενή (που είναι ο Παράδεισος). Μετά ο Θεός θα πει: -Βγάλτε το σκασμό όλοι! και μετά θα τους χωρίσει. Ένας από δω και τον άλλο από κει. Μερικοί που θα θέλουνε να κάνουνε τους πονηρούς θέλουνε να πάνε από δω, αλλά ο Θεός τους βλέπει. Οι κατσίκες θα πούνε ότι δεν έχουνε κάνει τίποτα, αλλά λένε ψέματα. Ο κόσμος θα σκάσει, τα άστρα θα σκάσουν, το Αρζάνο θα γίνει χίλια κομματάκια. Ο δήμαρχος του Αρζάνο και ο δημοτικός σύμβουλος θα πάνε ανάμεσα στις κατσίκες. Θα υπάρχει μεγάλο μπέρδεμα, ο Άρης θα σκάσει, οι ψυχές θα πάνε και θα γυρίσουνε από τη γη για να παρουνε τα κορμιά, ο δήμαρχος και ο δημοτικός σύμβουλος θα πάνε ανάμεσα στις κατσίκες. Οι καλοί θα γελάνε και οι κακοί θα κλαίνε, εκείνοι από το καθαρτήριο λίγο θα γελάνε και λίγο θα κλαίνε. Τα αβάφτιστα μωρά θα γίνουνε πεταλούδες.

Εγώ ελπίζω να τη βολέψω.

True blood...Τζαι ας γενεί το γαίμα μας αυλάτζιν!

2009-09-23T20:21:00.006+03:00

I wanna do bad things with youuu...

Είναι γνωστή, σε όσους με παρακολουθούν, η λατρεία μου για τους σκοτεινούς αιμοβόρους πανσεξουαλικούς βρικόλακες! Λοιπόν βαμπιροεραστές και βαμπιροκολασμένες, πιστοί ακόλουθοι του μύθου των αξιολάτρευτων αιμορουφήχτρων, θα είναι μεγίστηηηηη αμαρτίααανν αν δεν έχετε δει τους δύο κύκλους της σειράς του ΗΒΟ, True Blood.

I wanna do bad things with youuu...

Ξέρω αγαπητή μου βαμπιρούλα, θα πεταχτείς και θα μου πεις, μα ΥΠΑΡΧΕΙ πιο τέλειος βρικόλακας (στη φαντασία μου) εκτός από τον Έντουαρντ Κάλεν από το Twilight Saga;; Υπάρχει πιο ωραία εικόνα οικογένειας από τους αγαπημένους μας χορτοφάγους βρικόλακες, τους Κάλεν;; Υπάρχει πιο ΣΠΑΣΤΙΚΗ θνητή από την Μπέλα Σουάν;

Και σου λέω αγάπη μου! ΥΠΑΡΧΕΙ!

Και το όνομα αυτής Σούκι.

Και το όνομα αυτού Μπιλ/Έρικ (θα δείτε το δίλημμα στις φωτογραφίες που ακολουθούν).

I wanna do bad things with youuu...

Στην σειρά αυτή του ΗΒΟ (κατεβάστε την, μόνο ο αντ1 ελλάδος θα την προβάλει κάποτε φέτος), vampires come out of the closet, εφόσον κυκλοφορεί στην αγορά ένα συνθετικό αίμα (όλων ομάδων Ο, Α , ΑΒ,αρνητικά θετικά ετσέτερα), το λεγόμενο Tru Blood.

Αν σας αρέσει οι βάμπιρες ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να κάνουν σεξ και να φαίνεται, αν θέλετε να δείτε damsels in distress να ξεπαρθενεύουν νωρίτερα από 500000 σελίδες (Ναι Στέφανι Μάγιερ, that is for you dear), αν σας αρέσουν οι σπλάτερ ταινίες, θα απολαύσετε τη σειρά αυτή.

Εγώ εξεπέταξα τους 2 πρώτους κύκλους σε 3 μέρες. Υπόψην, το τελευταίο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου προβλήθηκε πριν μια βδομάδα στην Αμερική, και ο τρίτος κύκλος δεν θα είναι κοντά μας για κανένα χρόνο ακόμη. ΥΠΟΜΟΝΗΝ...

Until then, περιμένουμε τον βάμπιρα Έντουαρντ στις 20 του Νιόβρη.

Σας αφήνω με λίγες φωτό από τη σειρά:

Μια ποτσούδα γαίμαν συνθετικό, Ο αρνητικό.

Η Σούκι και ο Βάμπαιαρ Μπιλ...

Οοοο Μπιλ...

Ωωωωωωωωωω Έρικ.

Υπάρχει ένα δίλημμα, ναι;

and the opening titles:

I wanna do reaaalll bad things with youuu...
Το τραγούδι των τίτλων ειναι το Bad Things του Jace Everett.

Και ύστερα ήρθε η γαστρεντερίτιδα...

2009-09-22T15:40:00.003+03:00

Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.

Γιατί κόψαμε το τσιγάρο.

Και ύστερα ήρθε η γαστρεντερίτιδα.

Και κόψαμε και το φαί και τα γλυκά (εκτός από ρύζι βραστό και μήλο χωρίς φλούδι).

Και η τουαλέτα έγινε προσωρινό προσκεφάλι και καρέκλα τα βράδια(μπλιαχ).

Και φυσικά απαγορεύεται κάθε είδους ΦΥΣΙΚΗ επαφή.

Κλαααααψψψψψ ΛΥΓΜ ΛΥΓΜ.

Φακ φακ φακ φακ...

Μπάι δε γούει, προσέχετε τα κρέατα που τρώτε στα εστιατόρια, όσον είναι δυνατόν, γιατί από ότι φαίνεται πήγα από κοτολέτα. Θα επανέλθω στο θέμα.

Quitting smoking

2009-09-18T19:14:00.004+03:00

Όου φακ.

Έσιει μιαν εβδομάδαν δεν καπνίζω.

Φακ(τς) εντ τιπς:

Είναι το πιο δύσκολο πράμα που εχρειάστηκε να σταματήσω να κάμνω στη ζωή μου (μαζί με το ράφτινγκ και τα άλλα εχτρεμ σπορτς :P). Φορ ρίαλ.
Τις πρώτες 2 μέρες νιώθεις την εξάρτηση (νιώθεις σκατά). Μια κάμερα παρακαλώ και παίρνω όσκαρ σε ρόλο ναρκομανή.
Δυσκολεύεσαι να συγκεντρωθείς (έγραψα βιλίο αντί βιβλίο στον πίνακα. Ευτυχώς τα μωρά δεν ξέρουν ακόμα να διαβάζουν ).
Οι πίσσες νικοτίνης πρέπει να μασιούνται με υπομονή γαδάρου για να μεν σε κάφκουν στο λαιμό τζαι να θέλεις να στρέψεις. ΥΠΟΜΟΝΗΝ- ΚΥΡΙΟΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΙΣΣΑΣ- ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΡΧΙΚΑ ΕΝΑΣ ΚΑΠΝΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΞΕΡΟΜΑΣΑ ΤΗΝ ΠΙΣΣΑΝ ΜΕ ΤΑΧΥΤΗΤΑ 50 χιλιομέτρων την ώραν. Τεσπα, συνηθίζεις μετά που τις πρώτες 15 πίσσες και βοηθούν κάπως.
Οι ππάτσιες (τσιροτάκια) νικοτίνης άμαν έχει 35 βαθμούς με υγρασία ξεκολλούν. Αν δεν ξεκολλήσουν, εγγυημένη μίνι τετράγωνη αποτρίχωση (αν έχετε τρίχες στις περιοχές που πατσιαρίσκεστε). Προτιμήστε πίσσες.
Τα mood swings μπορούν να αποβούν δολοφονικά (μωρό μου κρύψε τα κουζινομάχαιρα).

Τα θετικά:

Κόφκεται από τις πρώτες μέρες ο τσιγαρόβηχας.
Ανακτάς τις αισθήσεις της γεύσης και της όσφρησης. Σοβαρά. I didn't know broccoli tasted like THAT.
Κόβεις τη σαλάτα πιο γρήγορα (προσεχτικά με τα δάχτυλα), και γενικά κάνεις με περισσότερο πάθος τις δουλειές του σπιτιού. Για να μεν σκοτώσεις κάποιον.
Δεν έχει το στόμα σου γεύση τασάκι.
Ο εγκέφαλος σου οξυγονώνεται περισσότερο.
Εφόσον έχεις περισσότερο χρόνο στα χέρια σου (κυριολεκτικά), ασχολείσαι με δημιουργικές εργασίες (ζωγραφική, punching pillows etc)

And of course μειώνεις τις πιθανότητες να πεθάνεις έναν οδυνηρό θάνατο.

Άτε πέρκει αντέξω!

Εύχομαι σε όσους έχουν πάρει την ίδια απόφαση καλή δύναμη! Άτε παιδιά ένα λιγότερο κακό για την υγεία μας.

Καλοκαιρινές διακοπές φορ έβαρ μαν!

2009-08-31T16:44:00.011+03:00

Έχουμεν και λέμε...

Παλιά Επίδαυρος απογευματάκι, απολαύσαμεν θέα και μια βάφλα με νουτέλλα και καρύδια.

Στο Νααααύπλιο... (δαμέ, γύρω στις δύο, μες τον λαλλαόπηρον, ήπιαμεν ένα pint Amstel ΤΣΑΚΡΗΝ με τον φάδερ ημών..ωωωχχ)

Παλαιός Παντελεήμονας Πλαταμώνα, πλατεία, κάτω από τα κλήματα ήπιαμεν κόκκινο κρασί ημίγλυκον...

Παλαιού συνέχεια-μέσα από τις κεραμοσκεπές των πετρόκτιστων να προβάλει η θάλασσααα...

Παλαιού συνέχεια-Πλατεία, στα δεξιά εκκλησιά και ελληνική σημαία (στάντααααρ)...

Παλαιός Παντελεήμονας (ναι εν η τελευταία φωτό τούτη)... νομίζω εν τσαρτελλούθκια τζείνα τα λουλουδάκια;

Ο ομορφούλης "καταρράχτης" του Ενιπέα στο Λιτόχωρο (κατουροπηγούλα με πράσινα βουρβουλονεράκια)

Άμορφη Θεσσαλονίκη, Νυφίτσα του Θερμαϊκού, που λέει ο θείος Τζίμης, μετά από καλοκαιρινό απογευματινό μπουρίνι (μόλις επήα εννοείται έβρεξεν!). Τέλεια έννεν;

Πάττιχος κυπριακός, παγωτό Πυργά τζαι στο βάθος βάθος δούκισσα, στο σπίτι αγαπημένης εκ Λεμεσού φιλενάδας.

And last but not least.. ΤΡΙΓΩΝΑΑΑΑΑ ΠΑΝΟΡΑΜΑΤΟΣ. Μιάμμι μιάμμι μιάμμι ΜΙΑΜΜΜ!Αλλά τούτα εφάμεν τα Πρωταρά. Καμία σύγκριση με τζείνο που έφαα στη Ναυαρίνου φυσικά. Ήτο αδύνατο να το φκάλω φωτογραφία αφού παρολίγο να φάω και τα δαχτύλια μου τρώγοντας το.

Αξέχαστα Highlights χωρίς φωτογραφίες:

Το ιερόν φρέδον (freddo) που το τιμήσαμε δεόντως εφέτος.
Το νερό της παραλίας στους Νέους Πόρους Πιερίας που δεν έλεγε να ζεσταθεί και με έκαμε να λαχανιάζω και να ρουθουνίζω σαν τον Scrat με το βελανίδι που το Ice Age.
Οι μεγάλοι περίπατοι σε χωματσιές, χογλακόροτσους, άσφαλτο, άμμο, ανηφόρες και κατηφόρες με τα flip flop μου τα οποία δεν λένε να λύσουν.

Ναι ναι, ήταν υπέροχες αυτές οι διακοπές.

Αγαπητά μου τέκνα, σήμερον, την τελευταία μέρα του Αυγούστου, νομίζω μπορώ να πω ότι ετέλειωσεν ο γυρός, οι εκδρομές, τα ταξίδια (έχουμεν ακόμα μια βδομάδα τζαι κάτι σαββατοκυρίακα του Σεπτέμβρη βέβαια). Oh well, until next summer.. Πάω να κάμω laminate κάτι εικόνες για την πινακίδα της τάξης... Ούφφου, σνιφ.

This one goes out to all the lovers

2009-07-14T13:23:00.005+03:00

Αισθησιακή φωνή εκφωνητή/τριας σε μεταμεσονύχτια ραδιοφωνική εκπομπή:

"Σε όλα τα ρομαντικά μωρά εκεί έξω, που συγκινούνται (ακόμη) από τον ιδιοφυή συνδυασμό φωνημάτων, λέξεων και προτάσεων, this one is for you!

Σήμερα θα ασχοληθούμε ολίγον με ποίηση.

Ερωτική ποίηση.

Ερωτική αραβική ποίηση."

O Nizar Qabbani, από τη Συρία, είναι ένας από τους διασημότερους "ερωτικούς" ποιητές της αραβικής σύγχρονης ποίησης. Σπούδασε νομική και εργάστηκε ως διπλωμάτης της χώρας τους στο Λίβανο, την Τουρκία, την Ισπανία,τη Βρεττανία και την Κίνα.

Η πρώτη του ποιητική συλλογή βγήκε το 1942, όταν αυτός ήταν ακόμη 19 ετών. Στα πρώτα του έργα ασχολήθηκε πολύ με την ερωτική του έλξη προς τη γυναίκα. Μέσα από μεταγενέστερα έργα του διακρίνεται η έντονη κριτική του διάθεση απέναντι στη σωβινιστική συμπεριφορά των αντρών απέναντι στις γυναίκες, όπως και η επιθυμία του για ξεσηκωμό τους και διεκδίκηση της θέσης τους στην κοινωνία. Αν και όπως πολλοί άραβες σύγχρονοι του, είχε επηρεαστεί/εμπνευστεί στο γράψιμο του από θέματα πολιτικής (όπως το Παλαιστινιακό), ο Qabbani φαίνεται πάντοτε να επιστρέφει στο ερωτικό στοιχείο.

Μερικά δείγματα στα αγγλικά:

Love Compared

I do not resemble your other lovers, my lady
should another give you a cloud
I give you rain
Should he give you a lantern, I
will give you the moon
Should he give you a branch
I will give you the trees
And if another gives you a ship
I shall give you the journey.

When I Love

When I love
I feel that I am the king of time
I possess the earth and everything on it
and ride into the sun upon my horse.

When I love
I become liquid light
invisible to the eye
and the poems in my notebooks
become fields of mimosa and poppy.

When I love
the water gushes from my fingers
grass grows on my tongue
when I love
I become time outside all time.

When I love a woman
all the trees
run barefoot toward me...

My Lover Asks Me

My lover asks me:
"What is the difference between me and the sky?"
The difference, my love,
Is that when you laugh,
I forget about the sky.

Every Time I Kiss You

Every time I kiss you
After a long separation
I feel
I am putting a hurried love letter
In a red mailbox.

Μπορείτε να βρείτε πολλά δείγματα σύγχρονης αλλά και κλασικής αραβικής ποίησης εδώ.

Enjoy ;)

Το μαγαζάκι των αυτοκτονιών

2009-07-11T10:41:00.009+03:00

"Αποτύχατε στη ζωή σας; Με εμάς θα έχετε ένα πετυχημένο θάνατο!"

Αυτό είναι το σλόγκαν της οικογένειας Τιβάς, που εδώ και δέκα γενιές διατηρεί στη συνοικεία των λησμονημένων θρησκειών ένα μαγαζάκι που παρέχει στους αυτόχειρες διάφορους τρόπους για να θέσουν τέρμα στη ζωή τους (από μήλα εμποτισμένα με κυάνιο μέχρι δηλητηρίαση από άγγιγμα χρυσού βατράχου). Ο Μισίμα και η Λουκρές με τα δυο παιδιά του Βίνσεντ και Μέριλιν ζουν την καθημερινότητά τους μέσα στην απόλυτη απαισιοδοξία και κλίμα θανάτου.

Μέχρι τη στιγμή που γεννιέται ο Άλαν.

Ο Άλαν είναι καταδικασμένος με ένα φρικτό ελάττωμα: Είναι χαρούμενος και γελαστός και ήρθε για να φέρει τα πάνω κάτω στον κατάμαυρο κόσμο των Τιβάς...

Μια απολαυστική ιστορία με μπόλικο μαύρο χιούμορ και περιγραφές που θυμίζουν σουρεάλ γαλλικό σινεμά, από τον Jean Teule (εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί).

Ένα μικρό απόσπασμα:

"Στην πραγματικότητα, για να πω την αλήθεια, κύριε αντιπρόσωπε, εμείς δεν επιθυμούσαμε τρίτο παιδί. Γεννήθηκε επειδή δοκιμάσαμε ένα τρύπιο προφυλακτικό, ξέρετε, από εκείνα τα οποία πουλάμε στους ανθρώπους που θέλουν να πεθάνουν από σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα".

Η Λουκρές κουνάει το κεφάλι φουρκισμένη με το χτύπημα της μοίρας.

"Πρέπει να παραδεχτείτε ότι, για μία φορά που δοκιμάσαμε και εμείς κάποιο από τα προϊόντα μας, δεν σταθήκαμε και πολύ τυχεροί".

"Α, μα τα προφυλακτικά της εταιρίας Σκοτίστηκα για το Θάνατο έχουν εγγυημένες οπές. Θα έπρεπε να μας είχατε εμπιστοσύνη", αποκρίνεται ο αντιπρόσωπος.

"Τέλος πάντων..." λέει αναστενάζοντας η μητέρα του Άλαν, ο οποίος εμφανίζεται ξαφνικά στο μαγαζί.

"Καλημέεεεερα μαμά! Καλημέεεερα μπαμπά!" συνεχίζει ενώ πλησιάζει αυθόρμητα τον αντιπρόσωπο και τον φιλάει ευγενικά στα μάγουλα. "Είδατε, βρέχει, τι ωραία. Έχουμε ανάγκη το νερό ε;"

"Όλα καλά στο σχολείο;" τον ρωτάει η μητέρα του.

"Πολύ καλά. Θτο μάθημα τηθ μουθικηθ τραγούδηθα και όλη η τάκθη γελούσε μαζί μου."

"Ορίστε. Τι σας έλεγα;" αναφωνεί η κυρία Τιβάς, επικαλούμενη τη μαρτυρία του συνομιλητή της.

Η παραδοξότητα της έννοιας της ανεκτικότητας

2009-07-05T10:29:00.004+03:00

Είπαν:

“Tolerance implies a gratuitous assumption of the inferiority of other faiths to one's own”
Mahatma Gandhi

“Tolerance implies no lack of commitment to one's own beliefs. Rather it condemns the oppression or persecution of others.”
John Kennedy

“Those wearing tolerance for a label call other views intolerable.”
Phyllis McGinley

“We tend to idealize tolerance, then wonder why we find ourselves infested with losers and nut cases.”
Patrick Nielsen Hayden

“Tolerance is another word for indifference.”

William Somerset Maugham

Είχα αναφέρει σε παλαιότερη ανάρτηση ότι θα ετοίμαζα κάτι για την έννοια της ανεκτικότητας ή ανοχής (αναφέρομαι σε αυτές ως ταυτόσημες έννοιες).

Θα ήθελα να ξεκινήσω τη σκέψη μου με τον προβληματισμό του David Heyd γύρω από την αντιμετώπιση του δυτικού κόσμου απέναντι στις διαφορετικές προς την ηγεμονία του φωνές. Ο Heyd, στην εισαγωγή του βιβλίου του“Toleration, an elusive virtue” περιγράφει την εξής εικόνα:

Ο Δυτικός Άνθρωπος, πλέει μεταξύ μιας Σκύλλας, μιας ελάχιστης, όπως την αποκαλεί, αφοσίωσης στην άμυνα υπέρ των ηθικών αξιών, και μιας Χάρυβδης, μιας αδιαφοροποίητης αποδοχής ενός φιλελεύθερου πλουραλισμού. Μια εικόνα όπου παρουσιάζεται η πορεία της δυτικής φιλελεύθερης σκέψης, που παλεύει να μην κατηγορηθεί ως άδικη και ρατσιστική και καταλήγει αρκετές φορές σε ένα σχετικισμό όπου “anything goes”.

Και αυτό τι σχέση έχει με την ανεκτικότητα;

Δυστυχώς, η δυτική φιλελεύθερη σκέψη χρησιμοποιεί εσφαλμένα πολλές φορές ως δεκανίκι, έννοιες όπως αυτή της ανεκτικότητας, ανασύροντας το ποιόν της από την σύλληψη της κατά τη διάρκεια του πολέμου των θρησκειών, τρεις με τέσσερις αιώνες πριν, σε ένα περιβάλλον που δεν φαίνεται να ταιριάζει με την παραδοσιακή της έννοια.

The history behind “traditional” tolerance:

Η ανεκτικότητα ως έννοια συναντάται για πρώτη φορά, τόσο ως πολιτική πρακτική, όσο και ως προσωπική αξία, σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι προσπαθούσαν να αφανίσουν οποιαδήποτε πεποίθηση (μαζί με το υποκείμενο της) ήταν αντίθετη απέναντι στην «αλήθεια» ενός δόγματος. Εκ γενέσεως της δηλαδή, η παραδοσιακή ανεκτικότητα, όπως την υπεράσπισαν παλαιότεροι φιλελεύθεροι φιλόσοφοι όπως ο Λοκ, προϋπέθετε την αποδοχή ενός «ελαττωματικού» ανθρώπου, του οποίου η ζωή θα περιλαμβάνει πάντοτε το κακό, και τον οποίο άνθρωπο έπρεπε να οδηγήσουμε στην αλήθεια, στο σωστό δρόμο.

Ο Πλαγγέσης αναφέρει ότι στο σημείο αυτό ακριβώς παρουσιάζεται ένα πρώτο πρόβλημα της ανεκτικότητας: η ηγεμονία ενός δόγματος, είτε αυτό είναι θρησκεία, είτε κουλτούρα, και η ύπαρξη διαφορετικών προς αυτήν πεποιθήσεων που ορίζονται ως «αποκλίσεις»-σήμερα μειονότητες-τις οποίες σαν «καλοί» άνθρωποι καλούμαστε να ανεχόμαστε. Με αυτό τον τρόπο η παραδοσιακή ανεκτικότητα προϋποθέτει ότι κάποιοι γνωρίζουν το καλό και κάποιοι άλλοι-που ας ευχηθούμε κάποτε θα το ανακαλύψουν- το αγνοούν, είτε κάνουν το κακό. Ο διαχωρισμός σε καλούς και κακούς έχει ήδη επιτευχθεί, όπως και η ενίσχυση της αυταρέσκειας της ηγεμονούσας κουλτούρας, ότι διαθέτει την αξία της ανεκτικότητας απέναντι τους. Η ανεκτικότητα δηλαδή, πέρα από πολιτική υποχρέωση, χρίζεται ως προσωπική αξία, όπου όταν υπάρχει, επαινείται από την κοινωνία. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι παρόλα αυτά, στη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο, μέσα στο κλίμα των διωγμών στο όνομα μιας θρησκείας και της υπέρτατης αλήθειας, η ανεκτικότητα ήταν ένα σημαντικό βήμα παρά η έλλειψη της και η μισαλλοδοξία. Τι γίνεται όμως, όταν με την ίδιο τρόπο προσπαθείς να αντιμετωπίσεις παρόμοια προβλήματα στη σημερινή εποχή, όπου η διαφορετικότητα όχι μόνο θεωρείται κάτι το απόλυτα φυσιολογικό, αλλά προστατεύεται από νόμους και πολιτικές κυβερνήσεων και θεωρείται δικαίωμα του κάθε ανθρώπου;

Η ανεκτικότητα σήμερα και πως μπορεί να απειλήσει αντί να προστατεύσει τη διαφορετικότητα:

Σήμερα, σε φιλελεύθερες συζητήσεις για τη διαφορετικότητα, ο σεβασμός στην πολυφωνία με το πέπλο της ανεκτικότητας είναι ακόμη δημοφιλής. Για παράδειγμα, ο πολιτικός φιλελευθερισμός επιμένει στην ανάγκη για καλλιέργεια μιας συνεργατικής και «λογικής» πολιτότητας, απαιτώντας ένα μεγαλύτερο βαθμό ανεκτικότητας διαφορετικών πολιτιστικών αξιών στο δημόσιο τομέα , λέει ο Li Hi. Αγνοείται φυσικά το γεγονός του ότι οι διαφορετικές πολιτιστικές αξίες μπορεί να μην αντιλαμβάνονται τη «λογική» όπως την αντιλαμβάνεται μια επικρατούσα ιδεολογία (και τι έκπληξη, στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ο πολιτικός φιλελευθερισμός). Αντανακλώντας τη δυτική ηγεμονία, καταπατά τις έννοιες της ισότητας των ανθρώπων εφόσον προϋποθέτει τη γνώση του «λογικού» ή του «ορθού», αποκλείοντας με αυτό τον τρόπο οποιαδήποτε διαφορετική θεώρηση του. Εμείς παπάδες, εμείς τατάδες.

Ακριβώς σε αυτό το σημείο φαίνεται η μεγάλη αδυναμία της έννοιας της ανεκτικότητας, ως προς το ότι ορίζει αυθεντίες. Υπάρχει η έμφυτη κριτική της διάθεση προς το υποκείμενο ή την πεποίθηση που ανέχεται, αλλά όχι αυτοκριτική για τις ίδιες τις πεποιθήσεις αυτού που ανέχεται. Με πιο απλά λόγια, δεν τίθεται θέμα αλλαγής της πεποιθήσεως αυτού που ανέχεται, αλλά μάλλον του ανεχόμενου, ο οποίος είναι πάλι ο «κακός» της υπόθεσης. Μέσα σε αυτό το κλίμα, η διαφορετική φωνή μπορεί μεν να ακούγεται, αλλά «φωνή βοώντος εν τη ερήμω»..σε τελική ανάλυση δεν της δίνεται και ιδιαίτερη σημασία. Μιλάμε στον τοίχο και περιμένουμε απάντηση ένα πράμα.

Επιπλέον, η ανεκτικότητα χωρίς κριτική αλληλεπίδραση μπορεί να οδηγήσει στα ακραία είδη σχετικισμού, όπου ενώ η ΜΗ ανεκτικότητα είναι απαραιτήτως αναγκαία, είναι απούσα (όπως σε περιπτώσεις διαφύλαξης βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.)
Πχ. 1.Είμαι ένα κορίτσι μετανάστης από την Αφρική στη Μεγάλη Βρεττανία.
Η θρησκεία μου λέει ότι απαιτείται κλειτοριδεκτομή στα 14 μου.
Η κυβέρνηση της χώρας μου λέει πως ανέχεται «την κουλτούρα μου» και κάθεται με σταυρωμένα χέρια, γιατί φοβάται ότι με το να με προστατέψει από τον ακρωτηριασμό μιας απάνθρωπης συνήθειας, θα δημιουργήσει εσωτερικά προβλήματα από φανατικούς οπαδούς της πίστης μου.
Όλοι είναι happy και κρύβονται από τις συνειδήσεις τους.
Πχ.2.Δεν είναι δυνατόν να χαρακτηρίζει κάποιος τη συγκράτηση των νεοναζιστών από το να σκοτώνουν τους Τούρκους μετανάστες στη Γερμανία ως ένδειξη ανεκτικότητας σε μια πράξη που είναι πέρα για πέρα μη-ανεκτική. Και όμως οι ίδιοι οι νεοναζί αυτό πιστεύουν.

Παραδείγματα όπως το πιο πάνω συμβαίνουν επειδή στην προσπάθεια μας πολλές φορές «να υπομένουμε αυτό που δεν ανεχόμαστε επειδή δεν πρέπει για διάφορους λόγους να του εναντιωθούμε» (είτε θίγεται προσωπικό μας συμφέρον, είτε μπορούμε να καταλήξουμε στη φυλακή), σύμφωνα με τον Fletcher (as quoted in Gray), πέφτουμε στο σφάλμα της μη-διαφοροποίησης (indifference). “We simply do not give a shit man”... Είναι πολύ βολικό να λες ότι ανέχεσαι κάτι για το οποίο δεν σoυ καίγεται καρφί, ιδιαίτερα όταν πρέπει πραγματικά να ενδιαφερθείς.

Ένα καλό παράδειγμα αυθεντίας και μη-διαφοροποίησης που προκύπτουν από τέτοιου είδους ανεκτικότητα αποτελεί αυτό της αντιμετώπισης της ομοφυλοφιλίας. Σε πολλές περιπτώσεις, οι ετεροφυλόφιλοι ανέχονται τους ομοφυλόφιλους, ωσάν η προτίμησή τους να αποτελεί την ανωμαλία μιας κατά τα άλλα «φυσιολογικής» ετεροσεξουαλικής πράξης. Στη συνέχεια εφόσον νιώσουν καλά με τον εαυτό τους που δεν είναι ρατσιστές, αγνοούν ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι και αυτοί άνθρωποι πέραν του κρεβατιού, και συνεχίζουν τη ζωή τους μέσα σε ένα «φυσιολογικό» ετεροφυλοφιλικό περιβάλλον, όπου οι πάντες και τα πάντα χωρίζονται σε ζεύγη αρσενικών και θηλυκών. Το μεγαλύτερο λάθος με το συγκεκριμένο θέμα βέβαια είναι ότι η ανεκτικότητα στο θέμα της ομοφυλοφιλίας συνεχίζεται να συζητείται με όρους ηθικής ενώ αποτελεί καθαρά θέμα προτίμησης. Είναι σαν να ανέχομαι το ότι η θεία μου τρώει πάντοτε πίτσα για πρόγευμα. Σε μια τέτοια περίπτωση, η έννοια της ανεκτικότητας δεν έπρεπε καν να χρησιμοποιείται, εφόσον πραγματικά δεν με νοιάζει αν η θεία μου τρώει πίτσα για πρόγευμα. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι αυτή η συνήθεια κάνει τη θεία μου επιρρεπή στο θέμα της δικής της υγείας. Αυτό όμως δεν εμπίπτει στην έννοια της ανεκτικότητας αλλά του προσωπικού μου ενδιαφέροντος για τη θεία μου. Το σφάλμα γίνεται ίσως στην προσπάθεια της φιλελεύθερης σκέψης να καλύψει την ηθική ουδετερότητα για την οποία συχνά κατηγορείται ότι την οδήγησε σε ακραίο σχετικισμό. Βέβαια, χώνοντας την ηθική εκεί που δεν ταιριάζει, μερικοί άνθρωποι, που μέχρι τότε δεν θεωρούσαν τον εαυτό τους ως μέρος μιας πολιτιστικής μειονότητας, όπως λέει ο Gray, ενθαρρύνονται να θεωρούνται ως μειονότητα, «με τέτοιο τρόπο που η σεξουαλική τους προτίμηση μετατρέπεται σε τρόπο ζωής ο οποίος χρειάζεται προστασία μαζί με τις άλλες μειονότητες» ενώ δεν χρειάζεται να συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Ε και;

Η φιλελεύθερη σκέψη και ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιεί την ανεκτικότητα, μου θυμίζουν τις αποκαλυπτόμενες αλήθειες των μονοθειστικών θρησκειών. Όπως καμιά τέτοια δογματική πίστη δεν αφήνει περιθώρια για την ύπαρξη ενός θρησκευτικού πλουραλισμού, έτσι και οποιαδήποτε απόκλιση, είναι φυσικό να ορίζεται από το δόγμα της εποχής ως μειονότητα η οποία χρήζει προστασίας από την πλειονότητα. Και τσουπ εκεί που δεν υπήρχε θέμα, ο διαχωρισμός καλά κρατεί, και οι αφεντάδες παντός είδους και ποιότητος τρίβουν τα χέρια τους, παρακολουθώντας με τα σάλια να τρέχουν τα αμνοερίφια να σφάζονται για τ’αφέντη το φαί. Το διαίρει και βασίλευε σε όλο του το μεγαλείο.

Τελικά, όπως το αντιλαμβάνομαι, η ανεκτικότητα ως έννοια μπορεί «άφοβα» να χρησιμοποιείται μόνο με αρνητικό πρόσημο (intolerance, no tolerance), στη σφαίρα κυρίως των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών. Δηλαδή:
Δεν ανέχομαι να με/σε δέρνουν.
Δεν ανέχομαι να με/σε βασανίζουν κ.ο.κ.
Και το παράδοξο ακριβώς είναι ότι δεν φαίνεται να μένουν και πολλά πράγματα που «μπορούμε» να λέμε ότι ανεχόμαστε πλέον χωρίς να μας λέει κάποιος «Doh».

Or are there?

Ευχαριστώ:
1) Την φίλη που μου παρείχε την βοηθητική βιβλιογραφία. Χρωστώ σου μεξικάνικο τζαι μαργαρίτες λεμόνι μόλις επιστρέψεις.
2) Τον φίλο που μου παρείχε την ηθική υποστήριξη (κλωτσιά στα όπισθεν) να κάτσω επιτέλους να τελειώσω το κείμενο. Χρωστάς μου 2 καφέδες τζαι ένα πακέτο silk cut. :P

Gray, G. (1995). Enlightenment’s Wake: Politics and culture at the close of the modern age. Routledge. London.
Heyd, D. editor (1996). Toleration: An Elusive Virtue. Princeton University Press. Princeton.
Li hi, H. (2005). Response to Presidential Address- Political Liberalism for Justice and Cultural Diversity: Promise and Predicament. Philosophical Studies in Education, 36, 23-33.
Πλαγγέσης Γ. (1998). John Locke: Epistola de Tolerantia-Επιστολή για την ανεξιθρησκεία. Εκδόσεις Ζήδρος. Θεσσαλονίκη.

Don't stop till you eat some sand

2009-07-03T11:44:00.003+03:00

Αφιερωμένο στην αγαπημένη μου ξαδέρφη που μου έσυρε άμμο μες το στόμα πριν μια εβδομάδα, επειδή είπα MONON καμιά πενηνταριά φορές το "don't stop till you get enough" την ημέρα που επέθανε ο Michael.

Τζαι ναι έκαμα τζαι τη γνωστή φιγούρα δεξί χέρι πάνω κάτω διαγωνίως με παράλληλο "I broke my hip joints" move.

Keeping it old school. Michael?

Genesis revisited

2009-06-22T08:48:00.008+03:00

Εν αρχήν εποίησεν ο θεός τον ουρανόν και την γην και πολύ αργότερα το ύδωρ και τον καφέν.

Και έπεσεν ένας κόμματος της γαιός καταμεσής ερήμου και θαλάσσης και υψίστης υγρασίας και εποιήθην η Κύπρος.

Και είπεν ο θεός γεννηθήτω φως ολόχρονον, απέριττον και ακατανόητον και ξεραθήτω τα πάντα.

Και είδεν ο θεός ότι καλόν εποίησεν και ήπιεν μιαν πόκαν και ένα τσιάρον.

Και είπεν ο θεός, εξαγαγέτω από των βακτηρίων, ζώντα πετεινά και ερπετά και δεινόσαυροι.

Και είδεν ο θεός ότι οι δεινόσαυροι θα έρχοντο έτσι και αλλιώς χιλιάδες έτη μετά εις την πολιτικήν σκηνήν της νήσου, και κατάστρεψεν αυτούς διά ρότσας φλεγόμενης, εκ των ουρανών εκπεψάμενης, to be just.

Και είπεν ο θεός εξαγαγέτω μαϊμούνες από τας σπηλιάς και τα δέντρα και εξελιχθήτω.

Και έδωσεν ο θεός μαϊμούναις εξελιχθήσαις έναν σπίρτον και έναν ξύλον.

Και οι μαϊμούνες εφακκούσαν ρότσες μεταξύν των, ετιτσιρίζαν και επειράζαν τον κώλο ο ένας του άλλου.

Και ο θεός εθυμώθην με την ανωριμότηταν του νέου είδους και απεσύρθην εις τα ενδότερά του διά παρέας Υιού και Αγίου Πνεύματος και άφησεν τας εξελιχθήσας μαϊμούνας να γενούν βορά του καυτερού ηλίου και των αγρίων θηρίων.

Και εξελίχθησαν οι μαϊμούνες και απέκτησαν μαύρισμα και six packs και κώλους ρότσα και αναπαρήγοντο.

Και ο θεός είδεν την καλοπέρασήν των και έστειλεν αυτοίς αφροδισιακά και άλλα νοσήματα.

Αλλά οι μαϊμούνες ατού. Εξελίσσοντο και αναπαρήγοντο και εποίησαν ισχυρόν κυβερνητικόν μηχανισμόν και υλοκεντρικόν εκπαιδευτικόν σύστημα.

Και έστειλεν ο θεός τον Υιόν αυτού να τσεκάρει την κατάστασην.

Και οι μαϊμούνες έδωσαν αυτώ θέσην κυβερνητικήν με καλόν ωράριον και άδειαν 2 μηνών μετά απολαβών και 12 ανοματούς παρέας να τον φωνάζουν "Δάσκαλε".

Και άρεσεν του Υιού τα μάλα και είπεν τω πατρί: "If you can't destroy them, join them".

Και ο θεός εθυμώθην και η γη εσίσθην και το μαγιώ εσκίστην.

Και εγύρισεν ο Υιός αυτού άρον άρον (τον σταυρόν) back to basics.

Και είδεν ο θεός ότι μάταιαι αι προσπάθειαι να ελέγξει τας μαϊμούνας και άφησεν αυτοίς εφάπαξ μέγα και κατεδίκασεν αυτούς εις το έλεος του διορισμού και της μεταθέσεως.

+++Τελείωσοοοοοον και φέεετοοοοοος+++Αααααμάααν+++

Music Therapy

2009-06-17T17:49:00.007+03:00

If u can't make them understand, share some music with them!

Ok. Δεν σε κόφτει ο σιήλλος σου που λάσσει ούλλη μέρα τζαι ούλλη νύχτα επειδή τον έσιεις πεταμένο, νηστικό τζαι απεριποίητο.

Ok. Δεν σε κόφτει να τσιριλλάς τζαι να σιήζεται ο κώλος σου οικογενειακώς που το χάραμα και μες τα μαύρα μεσάνυχτα τζαι να με ξισπορκάζεις.

Ok. Δεν σε κόφτει 5 ώρες κάθε νύχτα να οδηγάς τη σκατομοτόρα σου μέσα σε 2 τετράγωνα μαζί με τους παρέες σου τζαι να με αφήνεις άυπνη με το μοτίβο ΓΡΑΝ ΓΡΑΝ ΓΡΑΑΑΑΑΑΑΝΓΚ , ΓΡΑΝ ΓΡΑΝ ΓΡΑΝ ΓΡΑΑΑΑΑΑΑΝΓΚ.

Ok.

Οπότε και εγώ θα φκάλω ΞΑΝΑ τα ηχεία του στέρεο πας τη βεράντα τζαι θα σου βάλω να ακούεις τέρμα Rammstein τζαι τα μπεστ οφ των Dream Theater αφού σου άρεσε τόσο πολλά την τελευταία φορά!

Ανυπομονώ να μοιραστώ μαζί σου το νέο μου playlist! It's called "Best of Death and Doom ever".

Memoires of a rokkou

2009-06-10T17:27:00.007+03:00

Θα παν οι Λίνκιν Παρκ στην Αθήνα.
Θα πάει και ο Κάρλος Σαντάνα.

Θα πάω και εγώ στη βεράντα να τταππώσω τα στέρεο με τις ηλεκτρικές και θα κάμω συναυλία. (Ήντα μόνο οι σιήλλοι τζαι οι συναγερμοί;)

Θυμήθηκα που ήμουν λύκειο και ήρταν οι Τρύπες στο Σκαλί.

Ναι ναι, ήσουν και εσύ εκεί.

Εφορούσαμε μαύρα, εστεγνώναμε τα μαλλιά μας φυσικά και εβάλαμε μάσκαρα μόνο τα Σάββατα, επιένναμε Σαβίνο στη Λάρνακα και ακούαμεν Best of Dire Straits και Depeche Mode, επίναμε marlboro κόκκινα και μπύρες, εγράφαμεν πας τις καρέκλες του σχολείου "Hello, hello hello, how low?".

Meeeemoriiieeeeeessss...

Why, oh WHY NOVEMBER?

2009-06-07T14:26:00.003+03:00

φώναξα σκίζοντας τα μαγιώ και τις πετσέτες και τις πυτζάμες...

Αυτοσχέδιες κατασκευές

2009-06-05T18:44:00.004+03:00

'Οι ρα! Όι!

2009-06-04T18:59:00.004+03:00

Ο γιατρός είπεν να μεν κρατώ τίποτε μέσα μου Διάσπορε!

What I would like to say instead of nodding my head in an agreeable manner:

ΟΙ ΡΑ ΣΚΑΤΕΝΗ ΕΝ ΣΟΥ ΚΑΜΝΩ ΧΑΡΗ! ΑΧΑΡΙΣΤΗ ΠΕΖΕΒΕΝΓΚΙΣΣΑ! ΠΕ ΜΟΥ ΘΩΡΕΙΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟ "ΘΥΜΑ" ΠΟΥΠΟΤΕ;;;ΤΗΝ ΩΡΑΝ ΤΖΑΙ ΤΗ ΣΤΙΜΗΝ ΠΟΥ ΣΕ ΗΒΡΑ ΜΕΣ ΤΑ ΠΟΘΚΙΑ ΜΟΥ! ΜΑ ΗΝΤΑ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΗ ΕΙΣΑΙ Α! ΣΠΑΣΤΙΚΗ Ε ΣΠΑΣΤΙΚΗ! EN EΣΙΕΙΣ ΑΛΛΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑΝ ΝΑ ΚΑΜΝΕΙΣ ΡΑ ΣΚΑΡΚΑ; ΕΤΣΙ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΚΩ ΜΙΑ ΝΑ ΣΕ ΦΥΤΕΨΩ ΡΑ ΤΣΙΛΛΑΡΚΑ ΤΗΣ ΤΖΙΚΛΑΣ! ΜΑΛΑΚΩ Ε ΜΑΛΑΚΩ! ΟΥΣΤΑΠΟΔΩΜΩΡΗ. ΣΤΑΔΓΙΑΛΑ.

Ωχχ..

A request

2009-06-01T17:16:00.005+03:00

Ε γείτο με το καινούριο Μερσεντές.

ΣΒΗΣΤΟΝ ΤΟΝ Γ*ΜΗΜΕΝΟΝ ΤΟ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ ΣΟΥ! ΕΝ ΜΑΣ ΑΦΗΚΕΣ ΕΣΙΕΙ ΘΚΥΟ ΕΦΤΟΜΑΕΣ ΝΑ ΗΣΥΧΑΣΟΥΜΕ ΜΕ ΜΕΣΟΜΕΡΙ ΜΕ ΝΥΧΤΑ!

ΤΟΥ ΤΟΥ ΤΟΥ ΤΖΑΙ ΤΟΥ ΤΟΥ ΤΟΥ ΟΠΟΤΕ ΚΛΑΝΕΙ ΚΑΤΤΟΣ ΤΖΑΙ ΦΥΣΑ ΑΕΡΑΣ ΠΑΝΩ ΠΟΥ ΕΝΑ ΜΠΟΦΟΡ Γ*ΜΩ ΤΟ ΚΕΡΑΤΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΒΑΛΕΣ Γ*ΜΩ!

Ούφφου. Καλό μήνα ρε παιθκιά.

Όλοι έχουμε το φύλακα άγγελό μας, δυστυχώς λίγοι τον ψυχίατρό μας

2009-05-26T16:04:00.006+03:00

Τι μάθαμε σήμερα στην Ελίτα μας:

Ο αρχάγγελος Μιχαήλ εξαφανίζεται σε περιόδους κρίσεως. (Εξού και η οικονομική κρίση).
Ο αρχάγγελος Μιχαήλ είναι πιο σημαντικός στην Κύπρο από τον Γαβριήλ.
Τα σεραφείμ έχουν σχέση με την έκχυση των γνωσεων ως φως.
Ο Εωσφόρος έχει θετική ενέργεια, εφόσον ακόμα και αυτός είναι μέσα στα σχέδια του θεού.
Στην εκκλησιά μπορείς να ακούσεις τον αρχάγγελο Μιχαήλ να φτερουγίζει. (Μάλλον κάποιος έκλασε).
Η αγγελοφάνεια δεν είναι επιλεκτική, είναι θέμα οράσεως. (στραομάρα)
Οι άγγελοι μπορούν να σε αγγίσουν και να το νιώσεις.
Ο Εωσφόρος έχει αρνητικούς κραδασμούς και μπορεί να μεταμφιεστεί σε άγγελο.
Δεν υπάρχει χειρότερο αμάρτημα από την αλαζονεία (από τη μαλακία;)
Πρέπει να προσέχουμε γιατί μπορεί να μην βλέπουμε αγγέλους αλλά άλλα πράματα. (Άμα πίνετε τα χάπια σας δεν θα βλέπετε τίποτα).
Δεν έχουμε εμπειρίες μόνο για να τις έχουμε. (wtf)
Ο άνθρωπος πρέπει να πιστεί ότι είναι το ατελότερο από τα δημιουργήματα του θεού. (τα κόμπλεξ που λέγαμε).
Οι αγγέλοι υπάρχουν για αυτούς που έχουν τα αισθητήρια όργανα. (αγγελοραντάρ)
Άγιος οντολογικά είναι μόνο ο θεός. Οι άγιοι υπόκεινται σε αλλοίωση, οντολογικά (φκάλε νόημα).
Ο Χριστός είναι και άγγελος.
Ο αρχάγγελος δεν έδωσε τον κρίνο στην παναγία. Δεν έχουμε μαρτυρία. (ΕΛΑ ΡΕ)
Οι άγγελοι δεν έχουν φτερά.
Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν αγγέλους. Τον Ερμή, ο οποίος είναι ο αρχάγγελος Ραφαήλ.
Ο αρχάγγελος Ραφαήλ είναι συνδεδεμένος με το δέντρο της ζωής. (όχι την ταινία)
Ο Αρχάγγελος Ραφαήλ είναι ο άγγελος της προστασίας και της δύναμης. Έχει γαλάζιο φως και σύμβολο αγάπης.
Ο αρχάγγελος Γαβριήλ μεταφέρει τις ψυχές και προστατεύει τη γυναίκα, τις έγκυες, είναι συνδεδεμενος με το φεγγάρι, το νερό. (το φραπέ)
Τα σεραφείμ είναι καθαρτική φωτιά. (laxatives)
Ο αρχάγγελος Μιχαήλ έριξε τον Εωσφόρο στη γη μαζί με τη στρατιά του.

Αυτά από 10 λεπτά παρακολούθησης.

Μαθήματα ζωής.

Σκόρπιες σκέψεις Made for Greece

2009-05-24T20:36:00.013+03:00

-Η μπουρδελοποίηση και μπουρδοποίηση (και άλλη) του πολιτικού λόγου εν όψει ευροεκλογών στη ΜΑΜΜΑ Ελλάντα έχουν πάρει απερίγραπτες διαστάσεις. Οι πολιτικές τηλεοπτικές διαφημίσεις είναι ότι καλύτερο έχω δει σε κωμωδία τα τελευταία χρόνια. Ρε μα μιλούμεν έχουμεν τζαι εμείς κάτι περιπτωσάρες, αλλά τζαμέ απογειώθηκεν η μαλακία. Περιπαίξιμον καθαρόν, καμία τοποθέτηση για θέματα ευρωπαϊκής ένωσης, και λένε μετά στον κόσμο "ψηφίστε μας, μην πάτε στις παραλίες για τριήμερο". (Στην Κύπρο εκτός από τον γνωστόν μας Αριστίνδην που στολίζει τα μέγκα-πίκετς των αυτοκινητοδρόμων δεν το πολυκοίταξα το θέμα. Πάντως αγόρασα μαγιώ για καλό και για κακό).

-Τα "σπάσανε" στο κέντρο της Αθήνας οι μουσουλμάνοι. Πέταξε το κοράνι ο μπάτσος; Το έκαψε; Δεν κατάλαβα ακόμα. (Καλά τίποτα καλό δεν θα δούμε από μπάτσο;;;) Αν το έκαμε μεγάλο λάθος αλλά.. αφορμή βοήθα. Θυμάστε τα κόμικς του Δανού για τον Μωάμεθ; Θυμάστε στην Ολλανδία που πέρασε απόφαση για ποινικοποίηση της "προσβολής θρησκεύματος"; Τέτοια θα έχουν και στην Ελλάντα; (τώρα απαιτούν να κτίσει το κράτος τζαμιά), και καλώς τα μας και μας σε λίγα χρόνια στο πιάτο με χαλλούμιν, με συνοδευτικό τη μισαλλοδοξία που έπεται από τους ντόπιους προς όλους τους αλλόθρησκους-αλλοεθνείς-αλλο-βάλεκατι. Έτσι είναι, εσύ καλέ μου χριστιανέ μπορεί να μην είσαι φανατικός, μπορεί να κατηγορείς τζαι την εκκλησία μέσα-μέσα, μπορεί να μεν σε κόφτει αν σου βρίζουν τα θεία σου (πολλά), άμαν αφήνεις όμως παραθυρούθκια στο κράτος για κάθε πελλόν Αλλάχ ουάχμπαρ, πρόσεχε τα τζάμια σου.

-Ένας Αρκάς είναι ότι πρέπει αυτές τις μέρες. Τυχαία (τυχαία;) εθκιάβαζα τον μετά που διαφήμιση του Καρατζαφέρη, ο οποίος αγαπά πολλά την Κύπρον και τη Βάσια Λόη.

Είναι ένα απόσπασμα από το "η Ζωή Μετά", το τεύχος 5: "Σκέπτομαι και ας μην υπάρχω".

Α: Άγγελος
Ν: Ο νεκρός που έχει τον άγγελο για φύλακα στον παράδεισο.
Ν2: Ένας νεκρός λοχαγός

Ο άγγελος και ο νεκρός περπατάνε στον παράδεισο:

Ν: Πες μου άγγελε γιατί ο θεός αφήνει να γίνονται πόλεμοι;

Α: Τι θες να κάνει ο θεός όταν οι άνθρωποι είναι ανόητοι; (Δείχνει ένα άλλο νεκρό). Να κοίτα αυτόν.

Ν2: Λοχαγός του πέμπτου συντάγματος ιππικού, πεσών στο πεδίον της δόξας σαν ήρωας!

Α: Άκου βλακείες. Ήρωας και κουραφέξαλα!...

Ν2: Α ναι; Δηλαδή εσύ πως θα αποκαλούσες κάποιον, που πιστός στις αξίες και στα ιδανικά του έθνους του πολέμησε με απαράμιλλο θάρρος και αυτοθυσία τον εχθρό και στο τέλος πέθανε για την τιμή και την ελευθερία της πατρίδος του;

Α: Νεκρό!

Χααα...

Και ένα διαχρονικό Πανούση για το τέλος

Waves...

2009-05-18T10:08:00.005+03:00

Ο Clark Little έχει αφιερώσει τη ζωή του φωτογραφίζοντας τα κύματα.
Ευχαριστώ το φίλο που μου τις έστειλε. ;)
Πάρτε μια βαθιά ανάσα και ..βουτήξτε.

Ο αδερφός του Spiderman στη Eurovision

2009-05-15T10:49:00.001+03:00

WHAT THE F*CK?

Η φετινή Eurovision

2009-05-14T11:51:00.002+03:00

Enough said! :P

Προσοχή, η πολλή ευγένια σκοτώνει...

2009-05-11T15:41:00.008+03:00

"Χαλαρά ασυγχώρητη, ΧΑΛΑΡΑ, ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ, τζαι τζείνο που σκέφτεσαι να το λαλείς", μου υπενθυμίζει ο νευρολόγος πριν φύω σήμερα από το ιατρείο του.

Από την περασμένη βδομάδα έζησα στιγμές μεγάλης αγωνίας και τρόμου και δεν μιλάω καθόλου υπερβολικά. Πριν λίγα βράδια, κάπου στις 2μιση ώρες που ήμουν μες τον μαγνητικό έκαμα σκέψεις που εν έκαμα ποττέ στη ζωή μου, άσε που πιστεύω ότι έπαθα κλειστοφοβία τζαμέ που εν είχα.

Ούφφου. Τραυματική εμπειρία, ειδικά άμαν νομίζεις ότι έπαθες εγκεφαλικό. Να μες σας τα πολυλογώ, ΕΥΤΥΧΩΣ, δεν έπαθα εγκεφαλικό ούτε έχω τις 25 αρρώστιες για τις οποίες έκαμα αναλύσεις. Ήταν ένα αγγειάκι στο κεφάλι που έκανε ΚΛΑΚ (ετσάκρισα που λαλούμεν), σε συνδυασμό με αυχενική μουμπλεμουμπλεαλγεία που οφείλεται σε ΕΝΤΑΣΗ, ΠΟΛΛΗΝ ΕΝΤΑΣΗ. Δεν συγκρατώ εύκολα ονόματα ανθρώπων ή αρρώστιων.

Συμβουλή: άμαν έσιετε κάτι να πείτε, ΜΗΝ το κρατάτε μέσα σας. Η τυπικότητα και η ευγένια έχει τα όρια της. Και ο καθένας τα προσωπικά του όρια τελικά.

Γι αυτό την επόμενη φορά, έχω την έτοιμη την απάντηση σε όποιο με εκνευρίζει: "ΝΑ ΣΟΥ ΣΙΕΣΩ (χέσω) ". Εεεε εν τζαι εν να πεθάνουμε θέμας!

Κκιάορκας σου, τόσους αναίσθητους έχουμε με την οικογένεια, εν εγίνετουν να πάρω τζαι εγώ ΤΣΑΣ που τη βλάγγαν τους;

Όλα όσα νομίζετε ότι ξέρετε, είναι λάθος...

2009-05-05T15:08:00.005+03:00

Αυτή είναι η φράση που ακολουθεί τον τίτλο "Το βιβλίο της ολικής άγνοιας", των Τζον Λόυντ και Τζον Μίτσινσον, τηλεοπτικό παραγωγό σε τηλεοπτικές σειρές όπως το Black Adder και σεναριογράφο του βρεττανικού τηλεπαιχνιδιού του BBC "Quite interesting", αντίστοιχα. Ο Λόυντ γράφει στην εισαγωγή ότι "το βιβλίο απευθύνεται σε εκείνους που ξέρουν ότι δεν ξέρουν πολλά". Αποτελεί μια χιουμοριστική παρουσίαση διαφόρων γνωστικών παρανοήσεων που μας συνοδεύουν πολλές φορές για μια ζωή, μέσα από 211 ερωτήσεις.

Για να πάρετε μια γεύση σας βάζω μερικά αποσπάσματα. Περισσότερες λεπτομέρειες για κάθε ερώτηση στο βιβλίο (Εκδόσεις Πατάκη).

Ποιο είναι το πιο άνυδρο μέρος στον κόσμο;
Η Ανταρκτική, όπου σε μερικές περιοχές της έχει να βρέξει 2 εκατομμύρια χρόνια. Παρόλα αυτά έχει την πρωτιά όσον αφορά αποθέματα νερού (σε μορφή πάγου) και τη σφοδρότητα των ανέμων. Η πιο άνυδρη έρημος δε, δεν είναι η Σαχάρα, αλλά η έρημος Ατακάμα στη Χιλή, η οποία είναι 250 φορές πιο άνυδρη από την πρώτη.

Ποιος έχει μνήμη τριών δευτερολέπτων;
Πάντως όχι το χρυσόψαρο. Έρευνες στο Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Πλίμουθ που έγιναν το 2003, έδειξαν ότι το χρυσόψαρο έχει μνήμη που διαρκεί τουλάχιστον τρεις μήνες, και ότι μπορεί να ξεχωρίζει διαφορετικά σχήματα, χρώματα και ήχους. Σκεφτείτε το την επόμενη φορά που θα το περιπαίξετε μες τη γυάλλα.

Ποιο είναι το πιο επικίνδυνο ζώο που έζησε ποτέ;
Το θηλυκό κουνούπι. Οι μισοί άνθρωποι που έχουν πεθάνει μέχρι σήμερα, περίπου 45 δισεκατομμύρια, έπεσαν θύματα θηλυκών κουνουπιών (τα αρσενικά τσιμπάνε φυτά), εφόσον μεταφέρουν πάνω από 100 δυνάμει θανατηφόρες αρρώστιες (ελονοσία, εγκεφαλίτιδα και άλλα ωραία). Υπάρχουν 2500 γνωστά είδη κουνουπιών από τα οποία τα 40 είναι ικανά να μεταδώσουν ελονοσία.

Από που κατάγεται ο Μάρκο Πόλο;
Από την Κροατία. Χαα..

Ποιος είναι ο εφευρέτης του τηλεφώνου;
Πάντως όχι ο Μπελ. Ο Αντόνιο Μεούτσι παρουσίασε το 1860 για πρώτη φορά το μοντέλο μιας ηλεκτρικής συσκευής που ονόμασε τηλετρόφωνο. Το 1871 υπέβαλε αίτηση για να του χορηγηθεί προσωρινό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, πέντε χρόνια πριν από την κατοχύρωση της πατέντας από τον Γκράχαμ Μπελ. Ο Μεούτσι, λόγω σοβαρών εγκαυμάτων που έπαθε σε ένα ατύχημα αναγκάστηκε να μείνει καθηλωμένος στο κρεβάτι. Ξέροντας λίγα αγγλικά και ζώντας με επίδομα ανεργίας δεν κατάφερε να καταβάλει τα 10 δολάρια που απαιτούνταν για την ανανέωση της ευρεσιτεχνίας του το 1874. There you go.

Ποιος εφηύρε τη σαμπάνια;
Οι Άγγλοι. Χαχ.

Τι είναι πιο πιθανό; Να πεθάνει κανείς από αστεροειδή ή από κεραυνό;
Yeap, οι πιθανότητες να πάς από αστεροειδή είναι διπλάσιες.

Πόσοι άνθρωποι πέθανα στη Μεγάλη Πυρκαγιά του Λονδίνου;
Πέντε!

Ποιος είναι ο αριθμός του θηρίου;
616.

Από ποιον πήρε το όνομά της η Αμερική;
Όχι από τον Αμέριγκο Βεσπούτσι. Από τον Ρίτσαρντ Άμερυκ.

Πόσες είναι οι πολιτείες της Αμερικής;
46. Η Βιρτζίνια, το Κεντάκυ, η Πενσυλβάνια και η Μασαχουσέτη είναι επίσημα Κοινοπολιτείες.

Πόσες λέξεις έχουν οι Εσκιμώοι για το χιόνι;
Όχι παραπάνω από τέσσερις. (ναι ακούσαμεν ότι έχουν 50).

Τι χρησιμοποιούμε για να γράψουμε στον μαυροπίνακα;
Γύψο. Ναι η κιμωλία είναι γύψος. (Ευτυχώς εκάμαν τους ασπροπίνακες και εισπνέω νέφτιν που μαρκαδόρο τωρά. )

Τι κάνει τη σαμπάνια να αφρίζει;
Όχι το διοξείδιο του άνθρακα, αλλά η βρωμιά του ποτηριού. (Δική μου παρέμβαση μετά από εκπομπή που είδα στο Discovery: Το ίδιο ισχύει και για το νερό που κοχλάζει, αν ήταν εντελώς καθαρός ο βραστήρας και το νερό, εν θα έβγαζε φουσκάλες. Άμα βάλεις αποστειρωμένο νερό να βράσει σε αποστειρωμένο ποτήρι στο microwave δεν αφρίζει. Αφού το βράσεις, όταν του προσθέσεις κάτι που έχει έστω και ελάχιστη βρωμιά εκρήγνυται spontaneously. Freaky. Dont try this at home. ).

Ποιος συνέλαβε τη θεωρία της σχετικότητας πρώτος;
Ο Γαλιλαίος, φαίνεται μέσα στο βιβλίο του Διάλογος σχετικός με τα δύο κύρια συστατικά του κόσμου.

Και τελευταίο:
Τι χρώμα έχει ο εγκεφαλός μας;
Ενόσω είμαστε σε ζωή Ροζ. Εφόσον πεθάνουμε παίρνει το γκρι.

Α και το αλκοόλ δεν σκοτώνει τα εγκεφαλικά κύτταρα, αν και παρεμποδίζει σημαντικά τους λειτουργικούς μηχανισμούς του εγκεφάλου. Ο πονοκέφαλος την επομένη της μέθης προκαλείται από την αφυδάτωση της μεμβράνης που τον περιβάλλει, αφού τραβιέται. Ew, do not visualise.

Έχει χάζι πάντως το βιβλίο.

Eyes on fire

2009-05-02T20:10:00.003+03:00

Πέτε μου ότι τα vocals στον intro ένεν τέλεια!

Ααχχ.. Ούφφου

A choice of lyrics:

I’m taking it slow
Feeding my flame
Shuffling the cards of your game
And just in time
In the right place
Suddenly I will play my ace

Blink-Όταν σκεφτόμαστε χωρίς να... σκεφτόμαστε

2009-04-29T18:17:00.006+03:00

Είμαι σχεδόν στο τέλος ενός βιβλίου του Malcom Gladwell, το "Blink, η δύναμη της διαίσθησης, η ικανότητα του να σκέφτεσαι χωρίς να σκέφτεσαι".

Λίγο πολύ ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι σε πολλές περιπτώσεις, μερικά δευτερόλεπτα ή ακόμα και μερικά εκατοστά του δευτερολέπτου είναι αρκετά για να εκτιμήσουμε μια κατάσταση ή ένα πρόσωπο και να αποφασίσουμε αναλόγως τον τρόπο που θα ενεργήσουμε ή θα νιώσουμε απέναντι σε αυτά. Η διαίσθηση μας, το ένστικτο, our gut λέει ο Gladwell, έχει πολλές φορές περισσότερο δίκιο από ώρες, μέρες και χρόνια παρατήρησης για τη λήψη μιας απόφασης. Και βέβαια αυτό δεν έχει να κάνει με μεταφυσικές και πνευματικές ικανότητες που έχουν σχέση με κάτι έξω από εμάς, αλλά με την απλή διαπίστωση μέσα από πληθώρα ερευνών, ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος, χρησιμοποιώντας ένα ασυνείδητο κομμάτι του, όπου αποθηκεύονται τεράστιες ποσότητες πληροφοριών, σε καταστάσεις όπου καλείται να πάρει μια απόφαση ή κρίση για κάτι πολύ γρήγορα, μπορεί μέσα σε απίστευτα ελάχιστο χρόνο να χρησιμοποιήσει τις κατάλληλες πληροφορίες τις οποίες δεν συνειδητοποιεί ότι σκέφτεται εκείνη τη στιγμή, και να πάρει μια απόφαση που θα είναι η καλύτερη, παρά εάν καθόταν για ώρες να συλλογίζεται και να ζυγίζει τα υπέρ και τα κατά.

Σκεφτείτε το. Έχετε συναντήσει άτομα στη ζωή σας τα οποία από την πρώτη στιγμή σας έκαναν να νιώσετε είτε όμορφα είτε άβολα, και δε μπορείτε να εξηγήσετε γιατί συμβαίνει αυτό, αφού τους ξέρετε για μόνο μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά; Η εξήγηση σύμφωνα με τον Gladwell και άλλους θεωρητικούς που ασχολήθηκαν με το θέμα είναι απλή. Σκεφτήκατε αστραπιαία, χωρίς να το καταλάβατε, μέσα από τις εμπειρίες σας με διάφορους ανθρώπους και τις καθημερινές σας επαφές οι οποίες χαράζονται στο ασυνείδητό σας, απογυμνώσατε τη συγκεκριμένη στιγμή συνάντησης από πληροφορίες που θα σας έκαναν να μπερδευτείτε και βγάλατε ένα συμπέρασμα. Όλα αυτά έγιναν τόσο γρήγορα που το μόνο που μπορέσατε να πείτε είναι "Ένιωσα περίεργα", "Την συμπάθησα από την πρώτη στιγμή", "Δεν ξέρω, μου βγάζει μια αρνητικότητα", "It just feels right", χωρίς να μπορείτε να εντοπίσετε ΕΝΑ συγκεκριμένο λόγο που σας έκανε να εκφραστείτε έτσι.

Βέβαια, δεν σημαίνει ότι η διαίσθηση οδηγεί πάντοτε σε θετικές προς το άτομο που την έχει, καταστάσεις ή πεποιθήσεις. Πολλές φορές η διαίσθηση μας, μας κάνει εχθρικούς απέναντι σε άτομα ή καταστάσεις που αντιμετωπίζονται κατα κάποιο τρόπο "ρατσιστικά" από τα κοινωνικά στερεότυπα. Ο Gladwell παρουσιάζει το παράδειγμα μιας έρευνας με πωλητές αυτοκινήτων, που έδειξε ότι οι πωλητές έδιναν μεγαλύτερες "κορόιδο" τιμές αυτοκινήτων σε μαύρους, μαύρες γυναίκες και γυναίκες σε σχέση με άσπρους άντρες πελάτες, ακόμα και αν τα άτομα έδιναν πληροφορίες που έδειχναν ψηλό βιοτικό επίπεδο και μόρφωση. Αυτά τα άτομα θα ορκίζονταν σε άλλες περιπτώσεις ότι δεν είναι ρατσιστές, ακόμα και αν τους έβαζες σε lie detectors. Το θέμα είναι ότι ασυνείδητα, βομβαρδισμένοι από τα μέσα και τον κοινωνικό τους περίγυρο με συγκεκριμένα κοινωνικά στερεότυπα που θεωρούν ομάδες ανθρώπων λιγότερο ευφυείς από άλλες, λειτούργησαν ασυνείδητα με ρατσισμό. Μια άλλη ενδιαφέρουσα έρευνα που αναφέρεται μέσα στο βιβλίο καταγράφει ότι οι επικεφαλείς επιχειρήσεων στην Αμερική είναι λευκοί άντρες(no surprise there), οι οποίοι έχουν σε ποσοστό 58% ένα μέσο ύψος 1,88, ενώ περίπου 7% είναι το αντίστοιχο ποσοστό τέτοιου ύψους στην Αμερική. Υπάρχει μια προτίμηση τις διευθυντικές θέσεις να αναλαμβάνουν..ψηλοί λευκοί άντρες. Νο wonder πολλές μετριότητες (επαγγελματικά) αναλαμβάνουν διευθυντικές θέσεις σε επιχειρήσεις. Έχω μες το νου μου τουλάχιστον τρεις. Εχεχε.. Αν είσαι κοντός ή γυναίκα ή μαύρος ή ο συνδυασμός τους, την έκατσες στάνταρ. Βέβαια δεν πρόκειται για εσκεμμένη προκατάληψη, κανένας δεν προσλαμβάνει κάποιο για το ύψος του, έλα όμως που ασυνείδητα φαίνεται η προτίμηση προς συγκεκριμένα στερεότυπα.

Τα τελευταία χρόνια μια ομάδα ψυχολόγων μελετά προσεκτικά το ρόλο που παίζουν τέτοιοι ασυνείδητοι συνειρμοί στις πεποιθήσεις και στη συμπεριφορά μας φτιάχνοντας το ΙΑΤ τεστ(Ιmplicit Association Test). Μπορείτε να κάνετε ένα τέτοιο τεστ αν το επιθυμείτε στο http://www.implicit.harvard.edu/. Το ενδιαφέρον αποτέλεσμα τέτοιων τεστ είναι ότι στην περίπτωση φύλου και φυλής, ακόμα και τα άτομα τα οποία συνειδητά πιστεύουν στη φυλετική ισότητα, ασυνείδητα σκοράρουν ακριβώς το αντίθετο. Ο ίδιος ο συγγραφέας, γεννημένος από Τζαμαικανή μητέρα, έκανε πάρα πολλές φορές το τεστ το οποίο έλεγε ότι έχει προτίμηση προς τους λευκούς άντρες.

Δεν τελείωσα ακόμα το βιβλίο, αλλά φαντάζομαι ότι ο συγγραφέας θα προτείνει τρόπους να αναγνωρίζουμε πότε μπορεί η διαίσθηση μας να βοηθήσει εμάς και τους γύρω μας για μια πιο ..ομαλή συμβίωση;

Ευκολοδιάβαστο, σας το συστήνω.

Όνειρο εαρινής νυχτός

2009-04-21T10:19:00.005+03:00

Μόνο στα όονειραααα...

Προχθές είχαμε μια συζήτηση με την αδερφή μου για το μεγάλο ταξίδι που θα κάνουμε του χρόνου το καλοκαίρι. Φέτος θα πάμε "μικρό" ταξίδι, λόγω συγγενικών υποχρεώσεων προς την Ελλάντα και ήδη σκοτώσαμε ένα μισθό σε Λονδίνα-Άμστερνταμ έκαστη, οπότε δεν μας σηκώνει καλοκαιρινό ταξίδι τελευταίας στιγμής. Ναι, είμαστε καλά οργανωμένο freak show, και σχεδιάζουμε να καταλήξουμε μέχρι τέλος Ιουνίου και να τα κλείσουμε όλα από φέτος. Σκεφτήκαμε λοιπόν να συνδυάσουμε Γαλλία-Ιταλία, να ξεκινήσουμε από Παρίσι, να κατεβούμε Κάννες και από Κάννες προς Φλωρεντία και μετά Ρώμη, σύνολο καμιά εικοσαριά μέρες. Θα προσπαθήσουμε να κρατήσουμε την ιδέα, αν και σαν προστεθούν και άλλες απόψεις-συνταξιδιώτες πιστεύω θα μπασταρτευθεί στο τέλος. Τέσπα η γενική ιδέα είναι αυτή.

Εγκούγκλαρα που λέτε εχτές διαμερίσματα προς ενοικίαση στο Παρίσι, από αυτά τα τέλεια στούντια που μπορείς να ενοικιάσεις από βδομάδα μέχρι 6 μήνες για να δω τις τιμές. Τελικά από τα ενοικιαστήρια εκατέληξα σε σελίδες για πωλήσεις διαμερισμάτων. Έχω μια τάση να ξεφεύγω από το θέμα γενικά.

Στούντιο σε κτίριο 19ου αιώνα 30 τ.μ απέναντι από το Λούβρο, 193 000 ευρώ. Μμμμ.

Διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου στην Grand Boulevard, ανακαινισμένο 250 000 ευρώ. Αχααμμμ.

Στούντιο στην Μονμάρτη 50 τ.μ με 55 ευρώ κοινόχρηστα το μήνα, 200 000 ευρώ. Εν καλόν.

Πύργος 18ου αιώνα στη Βουργουνδία, πλήρως ανακαινισμένος με 14 εκτάρια γης και δάσους, 2 λίμνες, 20 δωμάτια, 7 μπάνια, αίθουσα μπιλιάρδου, 2 βιβλιοθήκες, 2 κελάρια για κρασί, πισίνες, θέρμανση ξύλου, 1 500 000 ευρώ! Θέλω να κλαίω.

ΟΥΑΟ! Δηλαδή 5 πλάσματα να συνεταιριστούν και να βάλουν που 300 000 ευρώ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΥΡΓΟ ΣΤΗ ΒΟΥΡΓΟΥΝΔΙΑ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΣΕ ΚΡΑΣΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ. Στη Γαλλία. ΠΥΡΓΟ του 18ου αιώνα. Με ΚΕΛΑΡΙΑ. ΜΕ ΔΑΣΟΣ. ΜΕ ΛΙΜΝΕΣ. ΜΕ ΠΑΠΙΕΣ.

-Ασυγχώρητη εσείς που λέτε να πάτε φέτος τις διακοπές;

-Ε είπαμε να πάμε κανένα μήνα στον ΠΥΡΓΟ ΜΑΣ στη Βουργουνδία, να σκεφτούμε και την προώθηση των ΚΡΑΣΙΩΝ μας. Να πάρουμε και τα σκυλιά μας να τρέξουν λίγο στο δάσος να γεμίσουν αέρα τα πνευμόνια τους. Ξέρεις έπιασε με τηλέφωνο η οικονόμος και είπε μου ότι εν ναν 24 βαθμοί μες τον Ιούνη.

-Εμείς εν να πάμε καμιά Ιταλία ρε.

-Ρε γιατί εν περνάτε καμιά βδομάδα από τον ΠΥΡΓΟ ΜΑΣ. Θα είναι η μισή οικογένεια εκεί, αλλά έχουμε ακόμη 2 υπνοδωμάτια που δεν θα χρησιμοποιούνται. Αααα αγοράσαμε και εκείνο το πιάνο που σου έλεγα, με τη γυάλινη ουρά, θα μπορεί να κάμνει και πράκτις η κόρη σου. Ελάαατε ελάτε, θα είναι πολύ ωραία. Θα τρώμε το τυρί μας, θα πίνουμε το κρασί μας και θα κατεβούμε και Παρίσι για ψώνια. Δύο ώρες με το τρένο καλέ τίποτε δεν είναι.

-Τώρα να δούμε ρε. Δε θα θέλαμε να σας γίνουμε βάρος.

-ΒΑΡΟΣ; 14 εκτάρια γης κάπου θα σας χωρέσουμε βρε! (υστερικό γελάκι)

Δικαιούμαι εν ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΙ να ονειρεύομαι;;;

Θα τα πουλήσω ούλλα (τζαι όσα εν έχω) και θα πάω στη Βουργουνδία ρε γαμώτο!

Ο πύργος που λέγαμε...

Κλαψ.

Ο ρομαντισμός εν τάφω

2009-04-14T19:46:00.004+03:00

ΟΚ. Ετέλειωσα και το τρίτο βιβλίο της Meyer (Λυκόφως, Νέα Σελήνη, Έκλειψη). Ο έρωτας μιας κοπέλας με ένα βρικόλακα και όλα τα κακά που μπορούν να συμβούν στην πιθανότητα ύπαρξης μιας τέτοιας σχέσης. Πήγα και ενοικίασα και την ταινία που βγήκε από το πρώτο βιβλίο. Πάντα χάνουν οι ταινίες άμαν εθκιάβασες το βιβλίο. Τέσπα.

Αυτές οι σιροπιασμένες ρομαντζάδες με τραβούν πολύ. Το παραδέχομαι. Είμαι η Ασυγχώρητη και είμαι κρυφορομαντικιά. Ο ανεκπλήρωτος πόθος δύο ερωτευμένων (σε αγαπώ αλλά δεν μπορώ να σε φιλήσω πάνω από δευτερόλεπτα γιατί θα σε σκοτώσω), οι εσωτερικές και εξωτερικές πάλες των ερωτευμένων με φόβους, με τους φίλους και την οικογένεια και με σκοτεινές φρικιαστικές απειλές, η χωρίς όρους αγάπη που μόνο στα βιβλία συναντάς, με ξεκουράζουν, βγάζοντας με από την κουραστική λογική της πραγματικότητας. Το θέλω το παραμύθι μου κατά διαστήματα.

Πέραν από τον άκρατο ρομαντισμό που μπορεί να αηδιάζει μερικούς, τέτοιες ιστορίες αγάπης πάντα με βάζουν σε περαιτέρω σκέψεις. Ναι, δεν ζούμε στην εποχή της Τζέιν Ώστιν, δεν μας χαιρετούν με χειροφίλημα, δεν κοκκινίζουμε όταν κάποιος μας προσφέρει ένα λουλούδι, δεν ξιφομαχούν για χάρη μας, δεν θεωρούμε δεδομένη την αγάπη σχεδόν κανενός πλέον. Ο έρωτας έχει ημερομηνία λήξης, και πολλές φορές χρειαζόμαστε «βοηθήματα» και βιβλία του Ασκητή για να ανεχτούμε την ύπαρξη ενός συντρόφου. Ο Ρωμαίος κάνει δώδεκα βόλτες στη Μακαρίου με το κάμπριο και η Ιουλιέττα βάφει τα νύχια των ποδιών της με βαμβάκι στις μεσοδακτυλιές, στο μπαλκόνι της. Ο κύριος Ντάρσι διαβάζει τα αθλητικά και σηκώνει το κωλομέρι του για να κλάσει στην Ελίζαμπεθ Μπένετ, η οποία ρεύεται από μέσα της το υπερτιμημένο κινέζικο ντελίβερι. Σιγά μεν κάτσει να σκάσει ο Οθέλλος που τη ζήλια του για τη Δεισδαιμόνα. Έχει και αλλού πορτοκαλιές You get the point.

Νιώθω αρκετά πεζή μερικές φορές. Ευτυχώς που υπάρχουν και τα βιβλία για να διατηρείται μια ισορροπία. Γιατί μπορεί να μην βρούμε ποτέ τον Έντουαρντ, την Ελίζαμπεθ, τον Ρωμαίο, διαβάζοντας όμως τις ιστορίες τους, γνωρίζουμε την ύπαρξη τους, ακόμα και αν αυτή βρίσκεται στο μυαλό συγγραφέων και αναγνωστών, μέσα στις περίτεχνα συνδυασμένες λέξεις μερικών εκατοντάδων σελίδων.

Εξάλλου, όπως φαίνεται δεν είναι ανάγκη να υπάρχει κάτι, εφόσον η ψευδαίσθησή του σε παρηγορεί και σε εμπνέει.

O δρόμος σου είσαι εσύ

2009-04-07T19:09:00.002+03:00

Πολύ όμορφο, από το νέο άλμπουμ του Αλκίνοου Ιωαννίδη, Νεροποντή. Δυναμώστε το volume. Οι φωνές θυμίζουν μου Pink Floyd.

Ο δρόμος σου είσαι εσύ

Φεύγεις και πας

είσαι καράβι

Μπροστά κοιτάς

η θάλασσά σου πυρκαγιές και πάγοι

Μα πιο μπροστά

πάντα θα στέκει

ο γυρισμός σου που στη φουρτούνα αντέχει.

Φεύγεις, πού πας

και πού πιστεύεις

Τι κυνηγάς

Ποια γη σε θέλει, ποιον εαυτό γυρεύεις

Όλα είν εδώ

κι όλα για πάντα

και πιο μακριά σου είσαι μόνο εσύ.

Φεύγεις και πας

Πού επιστρέφεις

σε ποια στεριά

Η ξενιτιά σου είναι όλα όσα έχεις

Όλα είν εδώ

κι όλα για πάντα

Κάθε ταξίδι είναι γυρισμός.

Εσύ γεννάς τη θάλασσα

και χτίζεις το καράβι

Είσαι το εδώ και το αλλού

είσαι η γιορτή του γυρισμού

το δάκρυ του αποχωρισμού.

Και το ταξίδι σου είσ εσύ

είσαι το κύμα, το νησί

είσαι ο αέρας, το πανί

και τ άσπρο μου μαντήλι.

Φεύγεις, πού πας

πού ταξιδεύεις

Δρόμοι ανοιχτοί

Τα σύνορά σου είναι όπου αντέχεις

Όλα είν αλλού

κι όλα για λίγο

όταν δεν ξέρεις πως ο δρόμος σου είσαι εσύ.

Θέλω να σε πετάξω από το παράθυρο

2009-04-02T11:06:00.003+03:00

Είπα χτες στο λαπτοπ και του κακοφάνηκε.
Πρώτα έκανε update τα windows (Svista).
Μετά έκανε νάζια και δεν έκανε sign in στο messenger.
Ντάξει θα σου κάνω ένα restart του είπα.
Κάνουμε restart.
Aτού ο Γαβρίλης. Δεν θέλει να μπει στο messenger.
Μα μπαίνει στο google.
Κάνω αποσύνδεση το ίντερνετ και ξανασυνδέομαι.
Ωραία. Εμπήκεν.
Γιατί δεν λειτουργεί η κάμερα;
Μα που εν η εικονούα της;
Πάω στο λογισμικό της κάμερας. Not responding. Πριν απλά έδειχνε μαύρη οθόνη αλλά έτρεχε σε messenger και skype. Ωραίααα.
Δεύτερη δοκιμή. Δεν επανέρχεται (γιατρέ ηλεκτροσόκ;).
Χμμμμ... Κάτι σταματά κάθε φορά που κάμνει update.
Κάμνω uninstall τα drivers της κάμερας και την ξανακάμνω install.
Σκατά δεν ανταποκρίνεται.
Την ψάχνω στο device manager. Δεν την εντοπίζει.
Φκάλω όλες τις φωτογραφίες από το pictures και της βάζω σε άλλο folder (τούτο είσιε δουλέψει παλιά).
Κάνω restart.
Τίποτε. Δεν ανταποκρίνεται.
Παίρνω βαθιές αναπνοές.
Μπαίνω στο google.
Μάλιστα πρέπει να το γυρέψω τα σωστά driver που το e recovery της εταιρίας.
Το ψάχνω.
You have installed the right version for this camera.
Ok. Δεν είναι αυτό.
Λες να είναι πρόβλημα hardware;
Μα πώς χαλά μια built in camera αφού τα κωλοσύρματα εν μέσα;
Και τωρά εν να πρέπει να το πάρω στο κατάστημα για τούτη τη μαλακία;
Και το άλλο το κομπιούτερ εκατέβασα το στην αποθήκη.
ΟΚ.
Γυρίζω προς το λαπτοπ και του μιλώ, το κανακεύω.
Άτε καλό μου, άτε και η μάμμα δεν έχει χρόνο να σε πάρει γιατρό.
Η λαμπούδα του επεξεργαστή αναβοσβήνει χαρούμενη. Καμία εξέλιξη για τη λαμπούδα της κάμερας που μένει να κοιτάζει σβηστή στο κενό.
ΘΑ ΣΕ ΠΕΤΑΞΩ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ.
Του κλείνω την πόρτα (του) και πάω για ύπνο.

Σήμερα δουλεύκει φύρμα. Για πρώτη φορά τα windows εντόπισαν τη κάμερα! ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ. Και ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΜΕΡΑΣ ΚΑΝΟΝΙΚΑ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ 2μιση χρόνια!!!!

Εθέλαν λίον χρόνο να συνηθίσουν τη νέα τάξη πραγμάτων;;;;

Αλληλεγγύη σε όλους τους παθόντες των updates και των μυριάδων drivers που φκένουν για ΜΙΑ και μόνο κωλοσυσκευή εικόνας ή ήχου.

Μαθήματα Κυπριακής Ιστορίας

2009-03-30T22:57:00.002+03:00

Εδώ.

Τα σχόλια από μέρους μου περιττά.

Ήρτα

2009-03-30T18:42:00.006+03:00

Αλλά θέλω λίες μέρες να φέρω το νου μου.

London baby, London. Lovely, cheers love.

Επήαμεν και Birmingham (Πέρμιχαμ κυπροαγγλιστί) για λίγες μέρες. Oh yes. Ξυλοπαούρα που εφκάλαμεν!(παγωνιά δηλαδή). Ακόμη την ψάχνω τη μύτη μου (εκόπηκεν τζαι έππεσεν μες τα κανάλια της πόλης).

Ήσιεν περίπτωση να μεν πάμεν;

How come every time you come around my London London bridge wanna go down?

Μπιούττιφολ!

Έλειψα λίες μέρες και εκινητοποιηθήκαν οι Κυπραίοι με σφυρίχτρες αν άκουσα καλά. Δηλαδή μπορεί να σιονίσει πρωτεύουσα ανοιξιάτικα;;; Όοου μαϊ κοτ. Γι'αυτόν έφκαλεν ήλιο στο Λονδίνο τζαι έβρεσιεν στη Λευκωσία.

Όπως τζαι να έσιει, σε μερικές περιπτώσεις, καλύττερα να φτύνεις παρά να σφυράς.

Έφυα

2009-03-20T19:16:00.003+02:00

Για καμιά δεκαριά μέρες προς Λονδίνο μεριά. ΣΤΟΠ.

Για δουλειά. ΣΤΟΠ.

Θα μου λείψετε. ΣΤΟΠ.

Σας αφήνω ένα farewell gift. ΣΤΟΠ.

Αφιερωμένο σε όσους δέρνουν. ΣΤΟΠ.

Και όσους τους αφήνουν. ΣΤΟΠ. Really, stop.

Εδώ στη ρωγμή του χρόνου

2009-03-18T19:49:00.002+02:00

Εδώ στη ρωγμή του χρόνου

Κρύβομαι για να γλιτώσω απ' του Ηρώδη το μαχαίρι

Μισολιωμένος στη Χιροσίμα σου

Κάτι προγόνων ξύδι και χολή

σ' αυτήν την άδεια πόλη

Εδώ στη ρωγμή του χρόνου

Θάβομαι για να μεστώσω μες του Διογένη το πιθάρι

Στον όγδοο μήνα της, είναι η ελπίδα μου

Σχεδόν το βρέφος γύρω περπατά καθώς εσύ κουρνιάζεις

Εδώ στη γιορτή του πόνου

Ντύνομαι να μην κρυώνω

του Ουλιάνωφ το μειδίαμα

Σαντάλια του Χριστού, φορώ στα πόδια μου

Πραίτορες, βράχοι πάνω μου σωρό

μα 'γω θα αναστηθώ.

Ρισπέκτ. Άκουσα το σήμερα στην εκπομπή του Πανούση μετά από πολύν καιρό. Άραγε θα γραφτούν ξανά τέτοιες τραγουδάρες;

Το τέλειο σάντουιτς

2009-03-16T18:50:00.002+02:00

Το τέλειο σάντουιτς:

Υλικά:
1 φραντζολάκι με σισάμι
χαλλούμι
βούτυρο/μαργαρίνη
τομάτα
αγγουράκι

Μέσα:
Τοστιέρα
Τα χλωρά σας
1 μαχαίρι πουτζίνα που κόφκουν καλά

Διαδικασία:
1. Μοιράστε με μαχαίρι το φραντζολάκι στη μέση. Μη βγάλετε τη ψύχα ιερόσυλοι, απλά κουντήστε την μέσα αν εφκήκεν λίον έξω.
2. Βάλετε ένα τόνο βούτυρο/μαργαρίνη σε κάθε πλευρά, ώστε να μη φαίνονται οι πόροι του ψωμιού.
3. Βάλτε το χαλλούμι σε φέτες πάχους ενός εκατοστού.
4. Βάλτε το φραντζολάκι με το βούτυρο και το χαλλούμιν ΑΝΟΙΚΤΟΝ μες τη τοστιέρα.
5. Αφήστε να ψηθεί το χαλλούμι και να αρκέψει να τρέχει το βούτυρο κάνοντας "Φσσσσσςςς" στη τοστιέρα.
6. Μην βαρυψήσετε το χαλλούμι για να αποφευχθεί το εξής:

Καταναλωτής: Σε παρακαλώ, μεν φκεις ολόκληρο έξω τωρά που εν να σε δακκάσω.
Χαλλούμι: Εν να φκω ολόκληρο τζαι να πέσω χαμέ/πας τη φόρμα σου.
Καταναλωτής: Μα είσαι ολόφρεσκο, εν πρέπει να μου το παίζεις λάστιχο της σφεντόνας τωρά.
Χαλλούμι: Εεεε αλόπως εσύγχισες με με τίποτε χαλλούμιν της κούζας που λουβά. Εν ηφκαίνω. Δάκκασε πιο δυνατά.

7. Βγάλτε το σάντουιτς από τη τοστιέρα και προσθέστε λεπτές φέτες ντομάτας και ακόμη πιο λεπτές φέττες αγγούρι.
8. Κλείστε το σάντουιτς και ΠΙΕΣΤΕ το ΚΑΛΑ. Προσέχετε μην κρούσετε. Βάλτε αλόε βέρα αν κρούσετε.
9. Φκάρτε την ντομάτα και του αγγουράκι και πετάξετε τα. Μόνο το άρωμα θέλουμε όχι την αίσθηση λιωμένου φύλλου τομάτας και βραστού αγγουριού.
10. Απολαύστε το τέλειο σάντουιτς.
11. Επαναλάβετε τη διαδικασία γιατί εν εχορτάσετε.