Τετάρτη 21 Μαΐου 2008

Ο Κυπραίος οδηγά με ένα αγγούρι μες τον κώλο του



Ο Κυπραίος οδηγά με ένα αγγούρι μες τον κώλο του. Ναι.


Είσαι πας τα φώτα. Αμπα τζαι επέρασεν 1 δευτερόλεπτο που άψε το πράσινο τζαι εν εξεκίνησες.. αρκέφκει η ορχήστρα που τις πουρούες.


Θέλεις να στρίψεις κάπου τζαι βάλεις το δείκτη μια ώρα πριν τζαι σκέφτεσαι για τον πισινό ΠΟΥ ΟΔΗΓΑ ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΩ ΣΟΥ "εν να μου τη δώκει... εν να μου τη δώκει..." τζαι στρίφκεις. Ο άλλος που φκάλει που τα δόντια του το τρίμμα των μακαρουνιών που έφαε τζαι εν σε πρόσεχε, ή είπαμε έσιει αγγούρι μες τον κώλο του.. παλάρει θέμας νευριασμένα ενώ περνά μιαν τρίχα που τον προφυλακτήρα σου.


Θέλεις να στρίψεις δεξιά και οι απέναντι σου οδηγούν σε δύο λωρίδες. Προχωράς αρκετά μπροστά ώστε να νιώθουν άνετα οι που πίσω σου να σε προσπερνούν από αριστερά τζαι να έσιεις χρόνο να στρίψεις αρκετά έγκαιρα ώστε οι αγγουρόκωλοι να μεν σφίγγουνται τζαι άλλο. Τζαι έρκεται ένας που πρέπει να έσιει ένα μέτρο αγγούρι μες τον κώλο, σε προσπερνά από αριστερά.. μπαίνει μπροστά σου τζαι στρίφκει δεξιά..


Είσαι πας τα φώτα και είναι πράσινο. Έχει ουρά μπροστά. Είσαι πας τη γραμμή. Ανάφκει κόκκινο. Μινίσκεις τζαμέ. Ο πισινός οδηγός θίγεται τζαι σούζει τα σιέρκα του .. ΓΙΑΤΙ ΕΝ ΕΠΕΡΑΣΕΣ ΝΑ ΠΑΕΙΣ ΝΑ ΜΠΗΚΤΕΙΣ ΜΕΣ ΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΝΑ ΚΟΨΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΤΗ ΜΟΥ;


Προς όλους τους οδηγούς που διαβάζοντας τα πιο πάνω είδαν μέρος του εαυτού τους.


Φκάρτε τα αγγουράκια που τον κώλο σας σας παρακαλώ.


Αν βιάζεστε ξεκινάτε μισή ώρα πιο νωρίς από ότι συνήθως.


Τζαι πριν ξιτιμάσετε τη ράτσα κάποιου.. Τσεκάρετε άμπα τζαι εν συγγενής σας.. Στην Κύπρο ζούμε.


Τρίτη 13 Μαΐου 2008

You are what you read


Με αφορμή τον καταιγισμό των email για υπογραφές petition για "αποβολή" συγκεκριμένου καλλιτέχνη από διεθνείς διαγωνισμούς, or whatever, επειδή είχε ένα σκύλο σε εκθεσιακό χώρο ..και τον άφησε να λιμοκτονήσει και να πεθάνει.. τάχα...


Πιστεύκω ότι τούτη η αντίδραση του κόσμου επιβεβαιώνει το ίδιο το έργο του καλλιτέχνη. Ο κόσμος, χωρίς να εξετάσει το θέμα περισσότερο, χωρίς να κάμει μια μικρή έρευνα, εδέχτηκε τούτη την πληροφορία που το δόθηκε χωρίς να αφήσει περιθώριο αμφιβολίας..


Ακολούθησε σαν τον "όχλο" ένα σύνθημα.. όπως ασπούμε γίνεται στη μάππα πολλές φορές..ή σε κάτι ταινίες που δείχνει κάποιους να διαδηλώνουν τζαι πετάσσεται ένας άσχετος τζαι φωνάζει κάτι άσχετο τζαι φωνάζουν το ούλλοι μετά.


Ασπούμε για τις σφαγές σε διάφορα μέρη του κόσμου.. για τους πολέμους που κηρύσσει η Αμερική στην υποτιθέμενη τρομοκρατία.. γιατί εν εγίνηκε τόσο κακό με τα petition?


Εθίγηκεν ο κάθε ζωόφιλος που τούντην ιστορία... που ούτε καν εσυνέβηκε όπως τελικά φάνηκε όπως εκυκλοφόρησε σε ούλλο το κόσμο. Τις σιηλλιάες των αθρώπων που πεθανίσκουν κάθε μέρα που την πείνα αθυμάστε τους; Σαν να μεν πολλοθωρώ petition της UNICEF τωρά τελευταίως να κυκλοφορούν..


Anyway..


Ο Vargas έδωκε σαφές μήνυμα. Προφανώς κανένας από όλους αυτούς τους ανθρώπους εν το έπιασε:


"Είσαι ότι διαβάζεις", και κατ΄επέκταση, είσαι τζαι γίνεσαι τζείνο που δέχεσαι ως αλήθεια που οποιοδήποτε μέσο μαζικής ενημέρωσης, χωρίς δεύτερη σκέψη.


Ο βλογαράς αυτός τα λέει πολύ εμπεριστατωμένα.


Παρασκευή 9 Μαΐου 2008

Όταν η ανθρώπινη ηλιθιότητα ξανακτυπά-Εμφύλιος στο Λίβανο

Όταν βλέπω έτσι σκηνές θέλω να φωνάξω δυνατά: "ΤΡΑΓΙΚΟ"
Σε όλους τους Λιβάνιους φίλους μου ..και σε αυτούς που δεν γνωρίζω ..εκφράζω τη βαθιά μου αλληλεγγύη.

Πόσοι αθώοι θα πεθάνουν ακόμα στο βωμό των συμφερόντων τάχα μου αντιαμερικανών και αντισυριακών;

Πότε θα εύρει σωτηρία τούτος ο τόπος;

Πότε θα περπατούν οι άνθρωποι μες το δρόμο χωρίς να φοούνται ότι εν να τους παίξουν;

Πότε εν να πάψει ο κόσμος να σκοτώνει τον κόσμο για δήθεν ιδεολογίες και πιστεύω;

Κάποτε επήα σε μια συναυλία στη Βηρυτό πριν 4 χρόνια που είχε σύνθημα "I Love Life. I Love Lebanon". Ο κόσμος αγκαλιάζετουν και ετραγούδαν το τραγούδι της Fairuz "Beirut, beirutna". Η Βηρυτός , η Βηρυτός μας.. Η Βηρυτός όχι των χριστιανών και των μουσουλμάνων, όχι των εχόντων ή των μη εχόντων.. Απλά η Βηρυτός των ανθρώπων της.

Εκτές που επερπατούσα μες σε πολυσύχναστο δρόμο της Λευκωσίας, πήρα ένα τηλεφώνημα που ένα φίλο μου Λιβανέζο.. άκουα τους πυροβολισμούς που ήταν σχεδόν δίπλα του μέσα στο τηλέφωνο. Εσταμάτησα κάποια φάση τζαι έκατσα πας σε ένα παγκάκι τζαι έκλαψα. Πόσο αυτονόητη θεωρώ πολλές φορές την ασφάλεια τζαι τη ζωή μου!Όπως όλοι που εμάς που εν τους άγγιξε άμεσα ένας πόλεμος ακόμα.

Πυροβολισμοί στο κέντρο της Βηρυτού...

Οι δρόμοι προς και από το αεροδρόμιο κλειστοί και πάλι...

Ουδέν σχόλιο

H Χάμρα εν μια που τις πιο πολυσύχναστες περιοχές στο κέντρο.


ΤΡΑΓΙΚΟ.

Τρίτη 6 Μαΐου 2008

Η ηδονή της ζάχαρης




Τα φημισμένα γαλλικά macarons... Κατι το φως... κάτι το χρώμα. Σε τούτη τη φωτό που τα έβγαλα ξαναθυμούμαι τη γεύση.. τις μυρωδιές και την ατμόσφαιρα σε εκείνο το μικρό γαλλικό patisserie ένα ζεστό σχετικά απόγευμα.




Απλά ..τέλεια.