Δευτέρα 31 Αυγούστου 2009

Καλοκαιρινές διακοπές φορ έβαρ μαν!

Έχουμεν και λέμε...

Παλιά Επίδαυρος απογευματάκι, απολαύσαμεν θέα και μια βάφλα με νουτέλλα και καρύδια.


Στο Νααααύπλιο... (δαμέ, γύρω στις δύο, μες τον λαλλαόπηρον, ήπιαμεν ένα pint Amstel ΤΣΑΚΡΗΝ με τον φάδερ ημών..ωωωχχ)

Παλαιός Παντελεήμονας Πλαταμώνα, πλατεία, κάτω από τα κλήματα ήπιαμεν κόκκινο κρασί ημίγλυκον...



Παλαιού συνέχεια-μέσα από τις κεραμοσκεπές των πετρόκτιστων να προβάλει η θάλασσααα...



Παλαιού συνέχεια-Πλατεία, στα δεξιά εκκλησιά και ελληνική σημαία (στάντααααρ)...



Παλαιός Παντελεήμονας (ναι εν η τελευταία φωτό τούτη)... νομίζω εν τσαρτελλούθκια τζείνα τα λουλουδάκια;




Ο ομορφούλης "καταρράχτης" του Ενιπέα στο Λιτόχωρο (κατουροπηγούλα με πράσινα βουρβουλονεράκια)


Άμορφη Θεσσαλονίκη, Νυφίτσα του Θερμαϊκού, που λέει ο θείος Τζίμης, μετά από καλοκαιρινό απογευματινό μπουρίνι (μόλις επήα εννοείται έβρεξεν!). Τέλεια έννεν;

Πάττιχος κυπριακός, παγωτό Πυργά τζαι στο βάθος βάθος δούκισσα, στο σπίτι αγαπημένης εκ Λεμεσού φιλενάδας.
And last but not least.. ΤΡΙΓΩΝΑΑΑΑΑ ΠΑΝΟΡΑΜΑΤΟΣ. Μιάμμι μιάμμι μιάμμι ΜΙΑΜΜΜ!Αλλά τούτα εφάμεν τα Πρωταρά. Καμία σύγκριση με τζείνο που έφαα στη Ναυαρίνου φυσικά. Ήτο αδύνατο να το φκάλω φωτογραφία αφού παρολίγο να φάω και τα δαχτύλια μου τρώγοντας το.
Αξέχαστα Highlights χωρίς φωτογραφίες:
  • Το ιερόν φρέδον (freddo) που το τιμήσαμε δεόντως εφέτος.
  • Το νερό της παραλίας στους Νέους Πόρους Πιερίας που δεν έλεγε να ζεσταθεί και με έκαμε να λαχανιάζω και να ρουθουνίζω σαν τον Scrat με το βελανίδι που το Ice Age.
  • Οι μεγάλοι περίπατοι σε χωματσιές, χογλακόροτσους, άσφαλτο, άμμο, ανηφόρες και κατηφόρες με τα flip flop μου τα οποία δεν λένε να λύσουν.

Ναι ναι, ήταν υπέροχες αυτές οι διακοπές.


Αγαπητά μου τέκνα, σήμερον, την τελευταία μέρα του Αυγούστου, νομίζω μπορώ να πω ότι ετέλειωσεν ο γυρός, οι εκδρομές, τα ταξίδια (έχουμεν ακόμα μια βδομάδα τζαι κάτι σαββατοκυρίακα του Σεπτέμβρη βέβαια). Oh well, until next summer.. Πάω να κάμω laminate κάτι εικόνες για την πινακίδα της τάξης... Ούφφου, σνιφ.


Τρίτη 14 Ιουλίου 2009

This one goes out to all the lovers




Αισθησιακή φωνή εκφωνητή/τριας σε μεταμεσονύχτια ραδιοφωνική εκπομπή:


"Σε όλα τα ρομαντικά μωρά εκεί έξω, που συγκινούνται (ακόμη) από τον ιδιοφυή συνδυασμό φωνημάτων, λέξεων και προτάσεων, this one is for you!


Σήμερα θα ασχοληθούμε ολίγον με ποίηση.


Ερωτική ποίηση.


Ερωτική αραβική ποίηση."


O Nizar Qabbani, από τη Συρία, είναι ένας από τους διασημότερους "ερωτικούς" ποιητές της αραβικής σύγχρονης ποίησης. Σπούδασε νομική και εργάστηκε ως διπλωμάτης της χώρας τους στο Λίβανο, την Τουρκία, την Ισπανία,τη Βρεττανία και την Κίνα.


Η πρώτη του ποιητική συλλογή βγήκε το 1942, όταν αυτός ήταν ακόμη 19 ετών. Στα πρώτα του έργα ασχολήθηκε πολύ με την ερωτική του έλξη προς τη γυναίκα. Μέσα από μεταγενέστερα έργα του διακρίνεται η έντονη κριτική του διάθεση απέναντι στη σωβινιστική συμπεριφορά των αντρών απέναντι στις γυναίκες, όπως και η επιθυμία του για ξεσηκωμό τους και διεκδίκηση της θέσης τους στην κοινωνία. Αν και όπως πολλοί άραβες σύγχρονοι του, είχε επηρεαστεί/εμπνευστεί στο γράψιμο του από θέματα πολιτικής (όπως το Παλαιστινιακό), ο Qabbani φαίνεται πάντοτε να επιστρέφει στο ερωτικό στοιχείο.


Μερικά δείγματα στα αγγλικά:


Love Compared

I do not resemble your other lovers, my lady
should another give you a cloud
I give you rain
Should he give you a lantern, I
will give you the moon
Should he give you a branch
I will give you the trees
And if another gives you a ship
I shall give you the journey.



When I Love

When I love
I feel that I am the king of time
I possess the earth and everything on it
and ride into the sun upon my horse.

When I love
I become liquid light
invisible to the eye
and the poems in my notebooks
become fields of mimosa and poppy.

When I love
the water gushes from my fingers
grass grows on my tongue
when I love
I become time outside all time.

When I love a woman
all the trees
run barefoot toward me...



My Lover Asks Me

My lover asks me:
"What is the difference between me and the sky?"
The difference, my love,
Is that when you laugh,
I forget about the sky.


Every Time I Kiss You

Every time I kiss you
After a long separation
I feel
I am putting a hurried love letter
In a red mailbox.



Μπορείτε να βρείτε πολλά δείγματα σύγχρονης αλλά και κλασικής αραβικής ποίησης εδώ.


Enjoy ;)

Σάββατο 11 Ιουλίου 2009

Το μαγαζάκι των αυτοκτονιών




"Αποτύχατε στη ζωή σας; Με εμάς θα έχετε ένα πετυχημένο θάνατο!"


Αυτό είναι το σλόγκαν της οικογένειας Τιβάς, που εδώ και δέκα γενιές διατηρεί στη συνοικεία των λησμονημένων θρησκειών ένα μαγαζάκι που παρέχει στους αυτόχειρες διάφορους τρόπους για να θέσουν τέρμα στη ζωή τους (από μήλα εμποτισμένα με κυάνιο μέχρι δηλητηρίαση από άγγιγμα χρυσού βατράχου). Ο Μισίμα και η Λουκρές με τα δυο παιδιά του Βίνσεντ και Μέριλιν ζουν την καθημερινότητά τους μέσα στην απόλυτη απαισιοδοξία και κλίμα θανάτου.


Μέχρι τη στιγμή που γεννιέται ο Άλαν.


Ο Άλαν είναι καταδικασμένος με ένα φρικτό ελάττωμα: Είναι χαρούμενος και γελαστός και ήρθε για να φέρει τα πάνω κάτω στον κατάμαυρο κόσμο των Τιβάς...


Μια απολαυστική ιστορία με μπόλικο μαύρο χιούμορ και περιγραφές που θυμίζουν σουρεάλ γαλλικό σινεμά, από τον Jean Teule (εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί).


Ένα μικρό απόσπασμα:


"Στην πραγματικότητα, για να πω την αλήθεια, κύριε αντιπρόσωπε, εμείς δεν επιθυμούσαμε τρίτο παιδί. Γεννήθηκε επειδή δοκιμάσαμε ένα τρύπιο προφυλακτικό, ξέρετε, από εκείνα τα οποία πουλάμε στους ανθρώπους που θέλουν να πεθάνουν από σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα".


Η Λουκρές κουνάει το κεφάλι φουρκισμένη με το χτύπημα της μοίρας.


"Πρέπει να παραδεχτείτε ότι, για μία φορά που δοκιμάσαμε και εμείς κάποιο από τα προϊόντα μας, δεν σταθήκαμε και πολύ τυχεροί".


"Α, μα τα προφυλακτικά της εταιρίας Σκοτίστηκα για το Θάνατο έχουν εγγυημένες οπές. Θα έπρεπε να μας είχατε εμπιστοσύνη", αποκρίνεται ο αντιπρόσωπος.


"Τέλος πάντων..." λέει αναστενάζοντας η μητέρα του Άλαν, ο οποίος εμφανίζεται ξαφνικά στο μαγαζί.


"Καλημέεεεερα μαμά! Καλημέεεερα μπαμπά!" συνεχίζει ενώ πλησιάζει αυθόρμητα τον αντιπρόσωπο και τον φιλάει ευγενικά στα μάγουλα. "Είδατε, βρέχει, τι ωραία. Έχουμε ανάγκη το νερό ε;"


"Όλα καλά στο σχολείο;" τον ρωτάει η μητέρα του.


"Πολύ καλά. Θτο μάθημα τηθ μουθικηθ τραγούδηθα και όλη η τάκθη γελούσε μαζί μου."


"Ορίστε. Τι σας έλεγα;" αναφωνεί η κυρία Τιβάς, επικαλούμενη τη μαρτυρία του συνομιλητή της.


Παρασκευή 3 Ιουλίου 2009

Don't stop till you eat some sand

Αφιερωμένο στην αγαπημένη μου ξαδέρφη που μου έσυρε άμμο μες το στόμα πριν μια εβδομάδα, επειδή είπα MONON καμιά πενηνταριά φορές το "don't stop till you get enough" την ημέρα που επέθανε ο Michael.

Τζαι ναι έκαμα τζαι τη γνωστή φιγούρα δεξί χέρι πάνω κάτω διαγωνίως με παράλληλο "I broke my hip joints" move.

Keeping it old school. Michael?