Γιατί;

Εχτές, όπως εδιένυα τον απογευματινό μου ύπνο, εκτύπησε το τηλέφωνο μου. Με μισόκλειστα μάθκια, είδα το όνομα.. Η φίλη μου..

-Έλα κόρη.

(ακούεται η αδερφή της φίλης μου και στο background η φίλη μου να στριγγλίζει σαν να την εσφάζαν τζαι να κλαίει. Νομίζω εν θα ξιάσω ποττέ τούτη την κραυγή που έφκαλλε..)

-Έλα τωρά αμέσως ποδά. Ηύρε μηνύματα πας το κινητό του αρραβωνιαστικού της. Απάταν την. Σπάζει ό,τι εύρει μπροστά της..Νομίζω εν να κάμει κανένα μεγάλο κακό στον εαυτό της. ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΕΛΑ ΤΩΡΑ.

Εν θυμούμαι ήνταλως εβρέθηκα που το κρεβάτι μες το αυτοκίνητο.

Έφτασα σπίτι της τζαι άκουα την που έξω.. Εσφίγγουμουν να μεν κλάψω. Εν πολλά άσιημο πράμα να ακούεις ένα άθρωπο που αγαπάς να πονεί τόσο..

----------------------------

Ήταν 7 χρόνια μαζί. Πάντα στην παρέα εθεωρούσαμε την πολλά τυχερή, τζαι τζείνη τζαι τζείνο, που μετά που τόσο καιρό ήταν τόσο αγαπημένοι.. Στους αρραβώνες τους, πριν ένα μήνα, είχα πει ότι εν εξαναπήα σε αρραβώνες τζαι να είμαι τόσο ευτυχισμένη για κάποιο. Εθώρουν τους τζαι εσιέρουμουν τους, τζαι ιδιαίτερα τη φίλη μου, που η ζωή γενικά εν της τα είσιε φέρει εύκολα. Εκατάφερε να στήσει τη ζωή της μετά που χρόνια που εθώρεν τον τζύρην της να κακοποιά τη μάνα της, εστάθηκε δίπλα στη μάνα της τζαι έδωκε της ζωή ξανά, τζαι εβοήθησεν την να ξαναρχίσει.

Άμα την θωρώ τη φίλη μου, νιώθω περήφανη, γιατί ξέρω ότι σε πολλά μιτσιά ηλικία εχρειάστηκε να ωριμάσει τζαι να αναλάβει ευθύνες, τζαι να γίνει η μάνα της μάνας της τζαι η μάνα των αρφάων της, όντας η πιο μεγάλη στο σπίτι. Τζαι ελάλουν, ότι εστάθηκε τυχερή που ήβρε τούτο το παιδί να την αγαπήσει πραγματικά..


----------------------------

Η κατάσταση στην οποία την ήβρα ήταν απερίγραπτη. Εκρατούσαμέν την μες τα σιέρκα μας με ούλλη μου τη δύναμη για να μεν κάμει άλλο κακό. Τα νύσια της ήταν γεμάτα γέματα, τζαι οι βούτσιες της κταρμένες.. Μες το δωμάτιο της ούλλα σπασμένα. Εκλώτσαν, επαούριζεν, εφάκκαν μας τζαι εφώναζεν.. "ΓΙΑΤΙΙΙΙΙ; ΓΙΑΤΙΙ;;;;;".

Κάποια φάση άμαν ηρέμησε λίο.. έμεινε σαν το μωρό μες την αγκαλιά μου τζαι έφκαλε ένα κλάμα-βογγητό που θα έκαμνε τζαι τις πέτρες να σπάσουν. Έκλαια σιγανά μαζί της τζαι εν της ελάλουν τίποτε.. Ευτυχώς ήρτεν η μάμα της τζαι μια άλλη φίλη μας. Εβοηθήσαν με να της δώκουμε ηρεμιστικό τζαι εκάτσαν μαζί της.


Έπιασα το κινητό του αρραβωνιαστικού της, το οποίο είσιε ξιάσει ούλλη μέρα σπίτι της. Επήα στα μηνύματα τζαι ένιωσα την πρώτη αναγούλα. Ακόμα τζαι τη μέρα των αρραβώνων τους έγραφε μηνύματα σε μιαν άγνωστη. Εν μπορώ καν να περιγράψω τι της έγραφε. Το κύμα της αναγούλας εμεγάλωσε, τζαι εν άντεξα.. έκαμα εμετό ούλλη την αηδία που ένιωθα μες τα σωθικά μου. Εσκέφτουμουν πώς μπορεί να ένιωσε η φίλη μου, άμα εγώ εταράχτηκα τόσο...


Ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν τη ζωή τους μαζί. Προχτές ελαλούσεν μου η φίλη μου για τα arrangements του γάμου. Είσιεν τον τζιπάνω τον χαρτωμένο της. Τζαι η οικογένεια της είσιεν τον σαν το παιδί της. Ποττέ δεν μου επέρασε για εμένα, για κανενού που τους έξερεν, που το νου, ότι εν να ήταν ικανός για έτσι πράμα.

Τωρά τζείνος σιήζει πανιά τζαι φωνάζει πως την αγαπά.

Πιστεύκω ότι εσιηλομετάνιωσε για ότι έκαμε... αλλά εν αργά.

Τζείνο που εν μπορώ να καταλάβω εν γιατί;

Πώς μπορείς να αγαπάς κάποιο τζαι να του κάμνεις τούτο το πράμα;

Πώς μπορείς να θωρείς τον σύντροφο σου μες τα μάθκια τζαι να του λαλείς τόσα ψέματα;

Πώς μπορείς να έρκεσαι σπίτι σου, τζαι να τζίζεις του αθρώπου σου, με τα ίδια σιέρκα που πριν λίον έτζιζες κάποιου άλλου;

Πόσο εύκολα μπορείς να εμπιστευτείς οποιοδήποτε άλλο, άμα τζείνος που εθεώρας χρόνια ολόκληρα δικό σου άθρωπο, προδώνει σε;




Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός.. τζαι εμείς που την αγαπούμε εν να είμαστε δίπλα της.

Κανένας, όμως, ένεν ανάγκη να πληγώνεται τόσο.

Αν δεν είμαστε σίουροι, να μεν κάμνουμε αιώνιους όρκους.

Μπορεί να πληγώσουμε ανεπανόρθωτα κάποιο που πραγματικά αγαπήσαμε.

Ένα μασάζ μα τι μασάζ!

Είχε λίο καιρό που μια φίλη μου εμάσιετουν μου να πάω να κάμω μασάζ. Όσο παράξενο και αν ακούγεται, εκτός από τις σκόρπιες απόπειρες να μου κάμουν λίον πας τους ώμους οι φίλοι (που εστέφθηκαν με πλήρη αποτυχία αφού αντανακλαστικά εκάθησκα τους την πατσιά), δεν είχα κάμει μέχρι ψες επαγγελματικό μασάζ (όι το επαγγελματικό των 100 λιρών για τα έξτρα υπόψην σας..μην πάει αλλού το πονηρό σας μυαλουδάκι).

Της ιστορίας επροηγήθηκεν ο εξής διάλογος:

Φραπέ στη βεράντα μου με τη φιλενάδα μου...

Εγώ-Εψές πρέπει να ζαοτζοιμήθηκα..Πονώ δαμέ δεξιά που εν ο λαιμός..άσε που επήα να σκουπίσω σήμερα πριν έρτεις τη βεράντα τζαι νομίζω άνοιξεν η μέση μου.. Κοτζιακάρα κανονική στα 26. Η γιαγιά μου αππηά σιηνούιν κόρη τζαι εγώ ένα σκούπισμα τζαι ποφκάλουμαι...

Η φίλη- Κόρη είπα σου σιήλλιες φορές, πήεννε κάμε κανένα μασάζ να χαλαρώσεις. Εγώ έχω το στάνταρ μια φορά το μήνα. Δες το σαν treat for urself, κάτι που εν να σου κάμει καλό στην υγεία στην τελική. Να σου κλείσω ραντεβού στην τάδε.

Ε-Να σου πω την αλήθκεια ρε φιλενάδα , εν τζαι μπορώ πολλήν ώρα να μου μάχουνται πάνω μου.. Δαμέ κομμωτήριο πάω για τη ρίζα τζαι άμμα με λούνει στο λουστήρα η βοηθός, θέλω να την πατσίσω. Γονατά πάνω μου σάννα τζαι εν να μου φκάλει τα μύρα μου.

Φ-Ε σκέφτου πόσην αρνητική ενέργεια έσιεις μέσα σου μάνα μου! Άμα πας το λουστήρα εν αντέχεις πέντε λεπτά!

Ε-Τι αρνητική ενέργεια κόρη μου; Δαμέ κάμνει εφαρμογή την ενέργεια με τον τύπο του Άινστάιν πας τα ζινήσια μου!Αφού γονατά πάνω μου λαλώ σου! Εν πας τον αυχένα μου ούλλα τα 200 γραμμάρια βαφής που μου βάλλει;;;

Φ-Μουρμούρααα.. Απαισιόδοξη..Σφιγμένη φιλενάαας..... Ετέλειωσεν. Θα πιάσω την τάδε να σου κλείσω ραντεβού για μασάζ. Θα πάεις τζαι νύχτα ούτως ώστε μετά που εν να τελειώσεις να έρτεις σπίτι να τζοιμηθείς σαν το πουλούδιν!

Ε-Λαλώ σου εν θέλω!!

Φ-Σιωπή!

Να μεν τα πολυλογούμε.. Έκλεισε μου ραντεβού σε μια κοπέλα που άκουσα και εγώ προσωπικά ότι εν πολλά καλή μασέρ.

Εψές, κατά τις 8 επήα έφτασα στο ινστιτούτο. Την ώρα που έμπαινα έφκαινε μια άλλη κοπέλλα φανερά "χαλαρωμένη" και ανανεωμένη (το ένα της μάτι εκάμμαν παραπάνω που το άλλο), τζαι λέω στον εαυτό μου "Α, τελικά μπορεί όντως ναν καλή ιδέα".

Μπαίνω μέσα, η μασέρ, μια πολύ συμπαθητική και χαμογελαστή κοπέλα, με υποδέχεται. Τα φώτα είναι σβηστά, κεράκια ανάβουν γύρω από τη ξαπλώστρα (εν ξέρω ήνταλως αλλιώς το λαλούν το κρεβατάκι του μασέρ), καίγονται δύο essence sticks (άτε τωρά, εκκλησιά εν πάω γιατί τα λιβανίσματα ανακατώνουν με) και ακούγεται μια εξωτική "χτυπώ πας σε σωλήνες από παμπού" μουσικούδα..

"Ώστε είναι η πρώτη σου φορά που κάνεις μασάζ", αποκρίνεται με γλυκύτατη σιγανή φωνούλα η κοπελα..τόσο σιγανή,σε σημείο που της εζήτησα 2 φορές να μου ξανακάμει την ίδια ερώτηση.

"Ναι, η φίλη μου επιμένει ότι πρέπει να χαλαρώσω, έχω και κάτι μυικούς πόνους τον τελευταίο καιρό και είπα να δοκιμάσω", αποκρίνομαι.

"Ωραία! Βγάλε τα ρούχα σου, ξάπλωσε και εγώ πάω να κλειδώσω την πόρτα".

Τωρά γιατί τούτη η φράση μου λέει ότι το τι θα ακολουθήσει εν θα είναι μασάζ; Σκεφτείτε το υπό άλλο συγκείμενο επικοινωνίας και θα δείτε... :P

Η μασέρ επιστρέφει στο δωμάτιο και εγώ είμαι έτοιμη!

Ξεκινά από τα πόδια... Φτάνοντας στον πρώτο σύνδεσμο μυών νιώθω ένα οξύτατο πόνο να διαπερνά όλο μου το πόδι..

"ΑΑΑααα!", μου ξεφεύγει η πρώτη κραυγή.

"Χαλάρωσεεε..χαλάρωσεεε..Μη φοβάσαι..είναι φυσιολογικό να πονάς λίγο ώσπου να συνηθίσεις την πίεση..Θα κάνω όσο πιο απαλά γίνεταιιιι", μου λέει με καθησυχαστική φωνή η κοπέλα.. Να την πιστέψω;;;

Τελοσπάντων, το μαρτύριο συνεχίζεται. ΄Ώσπου μου τζίζει θέλω να της κάτσω την κλωτσιά.. Τζαι εκεί που πονώ παραπάνω, ασκεί μου παραπάνω πίεση.. Σφίγγουμαι..σφίγγουμαι να μεν τσιριλλήσω, προσπαθώ να σκέφτουμαι γκέισες να χορεύουν στον ρυθμό της "χτυπώ πας τα παμπού" μουσικής..προσπαθώ να σκεφτώ ότι προφανώς ο πόνος θα διώξει τα πιασίματα του ζαομαξιλαρκού τζαι της σκούπας.. θωρώ τα κεράκια και πιέζω τον εαυτό μου να συγκεντρωθεί στη φλόγα τους.. μυρίζουμαι τα essense sticks και εύχομαι να χασιήσιν πέρκει με πιάσει η μαστούρα τζαι εν νώθω τον πόνο..

Μπορώ να πω ότι στην μια ώρα και ένα τέταρτο μασάζ, η φάση που ένιωσα ότι εχαλάρωσα ήταν όταν ΕΣΤΑΜΑΤΑΝ ΝΑ ΜΕ ΤΡΙΦΚΕΙ ΣΑΝ ΤΟ ΠΑΣΤΟ ΤΟ ΚΡΕΑΣ.

Την ώρα που ετέλειωσεν η μασέρ, και αφού ένιωθα σαν να με εκλωτσούσαν δέκα ανοματοί σε όλα τα πιθανά μυικά κομμάθκια μου, γυρίζει και τι μου λαλεί:

"Ξέρεις, την ώρα που έκαμα την τελική κίνηση (ζίου ζίτσου) πάνω σου ένιωσα ότι το άγχος σου δεν έφυγε με τη δική μου εκπνοή (!!;;;).. Αλλά πιστεύω είναι επειδή δεν ήρθες καλά προετοιμασμένη και επειδή ήταν η πρώτη σου φορά".. Πάντα με το γλυκό της χαμογελαστό ύφος, μας την έσυρε κανονικά, σαν να μου ελάλεν αν δεν εδούλεψε πάνω σου, δεν φταίμε εμείς!

Anyway ήρτα σπίτι και δεν ήθελα να πέσω.. Νομίζω κάθε άλλο παρά χαλαρή με έκαμε το μασάζ.. Σήμερα το πρωί, σηκώστηκα 10 φορές πιο πιασμένη που τα προχτές και καθώς γράφω αυτό το ποστ,νιώθω πραγματικά ότι είμαι ένας χρησιμοποιημένος σάκος του μποξ. Αν με εδέρναν οι μιτσιοί στον Ύψωνα νομίζω θα ένιωθα λιότερο πόνο...

Υποθέτω, μερικά πράματα δεν κάμνουν για όλους τους ανθρώπους..

Άοοοοουυυυ...

Μια βελτιωμένη έκδοση των 10(+) Εντολών please;

Πριν προχωρήσω παρακάτω, θεωρώ απαραίτητο να αναφέρω τι εννοώ με τον όρο ηθική:
Η ηθική, το να ξεχωρίζεις δηλαδή το σωστό και το λάθος, δεν είναι κάτι στατικό και αδιάλλακτο, όπως μας παρουσιάζεται στα δόγματα, είναι ένα ζωντανό κομμάτι μέσα στον άνθρωπο, που εξελίσσεται μαζί με τη σκέψη του, όπως μας δείχνει η ιστορία μας, προς το καλύτερο. Το ότι αλλάζει, δεν την κάμνει κατανάγκην σχετικιστική έννοια, αντίθετα, είναι κάτι που μεταβαλλόμενο μας βοηθά να βελτιώνουμε τη ζωή της ανθρωπότητας. Ας μην ξεχνάμε ότι κάποτε το να απευθύνεσαι σε ένα άτομο από τη μαύρη φυλή ως κατώτερο ον, δεν εκλαμβανόταν από τον περισσότερο κόσμο (το λευκό), ως κάτι ανήθικο, παρόλο που αν κάτι τέτοιο γινόταν σήμερα στη δική μας εποχή, θεωρείται χωρίς καμία επιφύλαξη ρατσιστικό και απάνθρωπο. Όμως το zeitgeist (πνεύμα των καιρών), ευτυχώς αλλάζει, και από ότι φαίνεται, αλλάζει με τρόπο που τέτοιες ιδέες ,όπως η προηγούμενη, έχουν οριστεί πλέον στο μυαλό των περισσοτέρων ανθρώπων ως ανήθικες και άδικες.

Επειδή πιστεύω έντονα ότι υπάρχει σε μεγάλο βαθμό στον σημερινό κόσμο μια κοινή στάθμη ηθικής και, επειδή είναι επικίνδυνο να αφήνεται η ηθική στη σχετικότητα (πχ. "δε βαριέσαι ρε φίλε, όλα είναι σχετικά στην τελική"), γιατί αφήνει περιθώριο σε απάνθρωπες τακτικές (λιθοβολισμός μοιχαλίδων στην Σαουδική Αραβία) να δικαιολογούνται ως "σχετικές απόψεις", σε αυτή την ανάρτηση παρουσιάζω ένα κομμάτι της άποψης του Dawkins περί ηθικής, το οποίο πιστεύκω ότι προστατεύει από τη μια την ηθική από τον κίνδυνο της σχετικότητας και από την άλλη αφήνει περιθώριο να συμπληρωθούν και άλλες ηθικές αρχές, κάτι που αφήνει στους ανθρώπους περιθώριο για περαιτέρω βελτίωσης της ηθικής τους.

Παραθέτω τις εναλλακτικές Δέκα ( και περισσότερες) εντολές ηθικής, όπως τις παρουσιάζει ο Dawkins μέσα στο βιβλίου του "Η Περί Θεού αυταπάτη". Ο ίδιος χρησιμοποιεί της Δέκα (updated) Εντολές που βρήκε σε ιστοσελίδα στο ίντερνετ και τις συμπληρώνει με κάποιες δικές του. Αν έχετε καμιά καλή ιδέαν συμπληρώστε και εσείς !

Πριν αναφερθεί στις εντολές αυτές λέει:

"Με ποιον τρόπο όμως διακρίνουμε το σωστό και το λάθος;

Ανεξάρτητα από το πως θα απαντήσουμε σε αυτή την ερώτηση, γεγονός είναι ότι υπάρχει ένα είδος συναίνεσης ως προς το τι πράγματι θεωρούμαι σωστό ή λάθος-μια συναίνεση που επικρατεί σε εντυπωσιακά ευρεία κλίμακα... Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν προκαλούμε ανώφελο πόνο, πιστεύουμε στην ελευθερία του λόγου και την προστατεύουμε, ακόμη και αν διαφωνούμε για όσα λέγονται. Πληρώνουμε τους φόρους μας, δεν εξαπατούμε τους άλλους, δεν σκοτώνουμε, δεν διαπράττουμε αιμομιξία και, γενικά, δεν κάνουμε στους άλλους ό,τι δεν θα επιθυμούσαμε να μας κάνουν.

Μερικές από τούτες της χρηστές αρχές υπάρχουν και στα ιερά κείμενα, θαμμένες όμως κάτω από πολλά άλλα τα οποία κανένας έντιμος άνθρωπος δεν θα ήθελε να ενστερνιστεί-και δυστυχώς, τα ιερά βιβλία δεν παρέχουν κανόνες για τη διάκριση μεταξύ καλών και κακών ηθικών αρχών...Ένας καλός τρόπος για να εκφραστεί η συναινετική μας αυτή ηθική είναι να παρουσιαστεί ένας "Νέος Δεκάλογος", πράγμα που έχουν επιχειρήσει αρκετά άτομα και οργανισμοί...

• Μην κάνεις στους άλλους ό,τι δεν θα ήθελες να σου κάνουν εκείνοι.
• Σε ό,τι κι αν κάνεις, προσπάθησε να μην βλάπτεις κανένα.
• Να φέρεσαι στους συνανθρώπους σου, σε όλα τα έμβια όντα και στον κόσμο γενικότερα με αγάπη, εντιμότητα, ευσυνειδησία και σεβασμό.
• Μην παραβλέπεις το κακό όταν διαπράττεται, ούτε να αποφεύγεις να αποδώσεις δικαιοσύνη. Όμως να είσαι και πρόθυμος να συγχωρήσεις κάποιο για αδικήματα που έχει παραδεχθεί αυτοβούλως και για τα οποία έχει μετανιώσει.
• Ζήσε τη ζωή με αίσθημα χαράς και θαυμασμού.
• Να προσπαθείς να μαθαίνεις πάντα κάτι νέο.
• Να εξετάζεις όλα τα πράγματα, να ελέγχεις πάντα τις ιδέες σου βάσει των γεγονότων και να είσαι έτοιμος να αποκηρύξεις ακόμη και πεποιθήσεις που διαφυλάσσεις ως κόρη οφθαλμού, αν δεν συμβαδίζουν με αυτά.
• Ποτέ μη λογοκρίνεις ούτε να αποστρέφεσαι όσουν διαφέρουν από σένα, να σέβεσαι το δικαίωμα των άλλων να διαφωνούν μαζί σου.
• Να διαμορφώνεις τις απόψεις σου ανεξάρτητα, με βάση τη λογική και την πείρα σου. Μην επιτρέπεις στον εαυτό σου να καθοδηγείται τυφλά από τους άλλους.
• Να αμφιβάλλεις για το καθετί. "

Και ακολούθως ο Dawkins βρίσκει θέση και για αυτές τις "εντολές":

• " Να απολαμβάνεις την ερωτική σου ζωή (εφόσον δεν βλάπτεις κάποιον άλλο) και να επιτρέπεις και στους άλλους να απολαμβάνουν κατ'ιδίαν τη δική τους, όποιες και να είναι οι προτιμήσεις τους, οι οποίες δεν σε αφορούν στο ελάχιστο.
• Μην κάνεις διακρίσεις και μην καταδυναστεύεις άλλα πλάσματα εξαιτίας φύλου, της φυλής σου ή (όσο είναι δυνατόν) του είδους τους.
• Μην κατηχείς τα παιδιά σου σε δόγματα. Δίδαξέ τα πώς να σκέφτονται ανεξάρτητα, πώς να αξιολογούν δεδομένα, αλλά και πώς να διαφωνουν μαζί σου.
• Να υπολογίζεις το μέλλον σε χρονική κλίμακα που ξεπερνά τη διάρκεια της δικής σου ζωής . "

Πηγή: Dawkins, R. (2007) Η Περί Θεού Αυταπάτη, Εκδόσεις Κάτοπτρο, Αθήνα.

Έχετε καμιά άλλη καλή ιδέα να προσθέσετε; :)

Δείξε μου την Αγία Γραφή (το κομμάτι που σε συμφέρει) για να σου πω ποιος είσαι

Παίρνω αφορμή σε σχέση με μια συζήτηση στο blog της tubemap για την ομοφυλοφιλία για τούτην την ανάρτηση.

Βλέπω γενικά σε τέτοιες συζητήσεις εκτός και εντός blogoκοσμου, ότι πολλοί άνθρωποι οι οποίοι έχουν κατά τα άλλα πολύ δίκαιες και ισοπολιτικές απόψεις για θέματα που άπτονται πολύ έντονων κοινωνικών συζητήσεων, τζαι πραγματικά πιστεύκω ότι ένεν ρατσιστές ούτε μισάνθρωποι, ούτε μη-λογικοί άθρωποι, να επικαλούνται χωρία της Αγίας Γραφής για να ορίσουν τις πηγές της δικής τους ηθικότητας τζαι κοσμοθεωρίας τζαι σε τελική ανάλυση να σου λαλούν «έτα ούλλα τα ηθικά σωστά που πρέπει να κάμνει ένας άθρωπος τζαμέ, όπως τα πεν ο Θεός».

Για παράδειγμα ένας καλός χριστιανός θα μου πει ότι, ο Χριστός-ένας κατά την άποψή μου ιδιαίτερα ηθικός καινοτόμος για την ανώμαλη εποχή του-αναφέρεται στην ηθική ανωτερότητα στο «να γυρίσεις και το άλλο μάγουλο» και όχι να σφάξεις τον άλλο για ψήλου πήδημα, πράγμα που εσυνηθίζαν οι συντοπίτες του εκείνη την εποχή... (Βέβαια ο Χριστός εν μας επισημαίνει κατανάγκην πότε πρέπει να σταματήσουμε να «τρώμε ξύλο» ως ένδειξη ηθικής ανωτερότητας, αλλά τούτο ένεν ακριβώς το πράμα που με απασχολεί δαμέ.)

Ας πάρουμε δεδομένο, ότι η Αγία Γραφή, και μιλώ για όλα τα κεφάλαια της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, θεωρείται από τους χριστιανούς ο ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΣ λόγος του Θεού, ασχέτως αν εν οι άνθρωποι που το εγράψαν, ας πούμε ότι οι χριστιανοί πιστεύουν ότι είναι ένα κείμενο θεόπνευστο το οποίο πρέπει να αποτελεί σημείο αναφοράς κάθε αθρώπου που θέλει ναν «καθ’εικόναν και καθ’ομοίωσιν» του Δημιουργού του. Αν κάποιος χριστιανός έχει διαφορετική άποψη, ρωτήστε οποιοδήποτε θεολόγο που θέλει να αποκαλείται χριστιανός ή απλά πηγαίνετε στην εκκλησία την Κυριακή.. Εν θα σας θκιαβάσουν αποσπάσματα που εγκυκλοπαίδειες, ή Σαίξπηρ, εν φυσιολογικό ότι οι αναφορές τους προέρχονται που την Αγία Γραφή και οποιαδήποτε θεολογική ανάλυση των κειμένων που γίνεται από μεταγενέστερους θεολόγους και ιεροκήρυκες, αυτό το θεόπνευστο κείμενο έχει ως αναφορά!

Το πρόβλημα στη συγκεκριμένη εικόνα όπως το βλέπω εγώ, τζαι φαντάζουμαι οποιοσδήποτε άθρωπος πιστεύκει ότι κάτι εν πάει καλά, είναι ότι στο «σύγχρονο χριστιανισμό» οι διάφοροι θεολόγοι-δικηγόροι του, ξεδιαλέγουν αποσπάσματα των Γραφών με τρόπο που να εξυπηρετούν την πίστη, για να ταιριάζει στα δεδομένα της εποχής της. Τούτο κατ'εμένα δεν είναι κακό καθαυτό, αλλά ουσιαστικά με πιο κριτήριο κάμνουν τούτην την επιλογή τζαι για παράδειγμα διούν ιδιαίτερη έμφαση στην Καινή μετά Χριστόν Διαθήκη, τζαι όι στην Παλαιά Διαθήκη; Το κριτήριο τους εν ο ένεν η προσωπική τους ανάλυση για το συγκεκριμένο θέμα; Δηλαδή οι ηθικοί κανόνες της ανάλυσής που παρουσιάζουν ως σωστή προς τον χριστιανό είναι αποτέλεσμα ενός ανθρώπινου αυτοσχεδιασμού; Ας αναφερθώ σε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα για να γίνω πιο σαφής.

Ξέρετε όλοι λίγο πολύ την ιστορία του Νώε στο βιβλίο της Γένεσης. Εν ολίγοις να σας τη θυμήσω:οι άνθρωποι έπεσαν στην εκτίμηση του θεού, έτσι αποφασίζει να τους πνίξει με έναν κατακλυσμό με εξαίρεση τον Νώε, την οικογένεια του τζαι δύο είδη από κάθε ζώο (προφανώς τα υπόλοιπα ζώα και έμβια όντα ήταν εξίσου αμαρτωλά με τους αθρώπους που του την εμπήκαν). Σε τούτο το σημείο, πολλοί χριστιανοί, και κυρίως οι θεολόγοι-δικηγόροι, εν μου πουν, «μα καρτέρα, εμείς δεν ερμηνεύουμε κυριολεκτικά το βιβλίο της Γένεσης ΠΛΕΟΝ αλλά συμβολικά, αλληγορικά». Μάλιστα.. Δηλαδή πέστε μου ειλικρινά..ΤΙ συμβολικό μήνυμα μπορεί ένας άθρωπος, και χειρότερα, ένα μωρό να πάρει που τούτη την ιστορία; Ότι ο θεός που αγαπά τους αθρώπους, κάμνει μια τεράστια γενοκτονία για να καθαρίσει τον μολυσμένο κόσμο; Και ξέρετε πολύ καλά ότι έχει κόσμο που πιστεύκει ότι ο κατακλυσμός πραγματικά επήρε θέση κάποτε σε τούτο τον κόσμο, τζαι δικαιολογεί φαινόμενα όπως το πιο πρόσφατο τσουνάμι, λέγοντας «εν σημάδι που το θεό ότι τζείνοι οι αθρώποι εκάμναν έκλυτη ζωη». ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!

Ας μεν παραμείνω στις σαδιστικές εμμονές του θεού της Παλαιάς Διαθήκης, μπορείτε αν θέλετε να τη διαβάσετε στην Αγία Γραφή, βρίσκοντας και άλλες αναφορές σε ένα θεό που καλεί τους ανθρώπους να σφάξουν στο όνομα του, να δώσουν τις κόρες τους για ομαδικό βιασμό, που πραγματικά εν καταλαβαίνω τι σοι ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟ τζαι ΗΘΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ μπορούν να έχουν τέθκοιες ιστορίες τρόμου.

Ας πάμε στην Καινή Διαθήκη, όπου το νέο version του θεού, ονόματι Χριστός, σίουρα είναι ένα τεράστιο update , ιδιαίτερα για την εποχή τζαι την περιοχή που εζούσε. Ας πούμε ότι για του χριστιανούς, ο Χριστός αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για πολλές καινοτόμες ιδέες του. Εν έσιει ιδέες που μπορεί να μεν τους βολεύκουν; Για παράδειγμα ο Χριστός είπε σαφέστατα «Οποιος έρχεται κοντά μου και δεν απαρνιέται τον πατέρα του και τη μητέρα του, τη γυναίκα του και τα παιδιά του, τους αδερφούς και τις αδερφές του, ακόμη και την ίδια του τη ζωή, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου». Talk about family values! Αναρωθκιούμαι ήντα άποψη ήσιε για το συγκεκριμένο θέμα η γεναίκα του αποστόλου Αντρέα, όταν ο άντρας της την άφηκε με πέντε έξι κοπελλούθκια για να ακολουθήσει το «δάσκαλό» του.

Βέβαια κάποιος θεολόγος-δικηγόρος και καλός χριστιανός εν να βουρήσει να μου πει ότι ο Χριστός αποτελεί την τέλεια εικόνα του πως πρέπει να είναι ένας άθρωπος, τζαι εν σε αναγκάζει να απαρνηθείς τα πάντα για τζείνον. Χαλόου; Είμαι η μόνη που εν θωρεί τα λόγια του; Δηλαδή ΤΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΤΕΛΙΚΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΛΑΜΒΑΝΩ ΩΣ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ ΠΙΟΝ ΡΕ ΠΑΙΘΚΙΑ;

Τζαι στο πόιντ μου, πώς μπορεί ένα βιβλίο το οποίο επιδέχεται προσωπικής ανάλυσης που τον καθένα μας να αποτελεί αναφορά για τις ηθικές μας αξίες τζαι τι εν σωστό να κάμνουμε; Με πιο κριτήριο ονομάζουμε ως συμβολικά-αλληγορικά κάποια πράματα που μας ξινίζουν τζαι κυριολεκτικά κάποια πράματα που μας βολεύκουν;;; Με την προσωπική μας άποψη τζαι ανάλυση;; Ε πέτε μου καλό, πού εν ο θεός στη συγκεκριμένη φάση;

Οπότε, την επόμενη φορά που εν να σκεφτείτε να αναφέρετε την Αγία Γραφή για να δικαιολογήσετε τα πιστεύω σας, θκιαβάστε ήνταμπου γράφει μέσα, γιατί πραγματικά πιστεύκω, ότι τέθκοιου είδους «θεόπνευστα» κείμενα, ασιεροθκιαλεμένα στην τελική τους φάση, εν μπορούν να αποτελούν σε καμιά περίπτωση πηγή ηθικών αξιών για τον άθρωπο. Μάλλον σενάριο για ταινίες τρόμου...