Τρίτη, 15 Ιουλίου 2008

Δεν ξεχνώ

Ότι κάποιοι σκότωσαν για μιαν "ένωση" και τώρα βγάζουν αφρούς προτιμώντας τη διχοτόμηση.
Τα όπλα που έστρεψαν αδέρφια σε αδέρφια.
Πως ένας άνθρωπος με εμμονές και όχι ιδέες μπορεί σε μια μέρα να βάλει σε καλούπια τα όνειρα των παιδιών και των εγγονιών του.
Την κάθε ίντζα της Κύπρου.
Τα λόγια του μακαρίτη τον παππού μου: Παππού, είπες μου κάποτε, ότι τζαι να κάμνω στη ζωή μου, να μεν ξιάνω την Κύπρο. Ξέρω ότι εν εννοούσες κομμάθκια ούτε εμπήκες σε διλήμματα για πoιο που τα θκυο πρέπει να αγαπάς. Τζαι ας επέθανες με τον πόνο της απώλειας κομμαθκιού που την καρδιά σου.
Δεν ξεχνώ και βλέπω μπροστά.

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δεν ξεχνω τον προδοτη μακαριο που εθαψε την ενωση με την πατριδα.
ΝΤΡΟΠΗ στους φασιστες που υπεγραψαν συμφωνιες χωρις να λαβουν υποψιν το 97% του κυπριακου Ελληνισμου που ηθελε ενωση ΝΤΡΟΠΗ και στους απογονους τους.

Εδωσαν το αιμα τους τοσοι Κυπριοι για τουτο που επρεπε να γινει, την ενωση ενος ελληνικου νησιου με την πατριδα μας οχι για μια "ενωση"!!!
η μονη "ενωση" που ονειρευστε ειναι αυτη με τους τουρκους αλλα θα μεινουν μονο ονειρα απατηλα.

Λυγία είπε...

ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΞΕΧΝΑΜΕ...ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ.

Ασυγχωρητη είπε...

Ανώνυμε/Ανώνυμη εν επερίμενα διαφορετική αντίδραση .. Όπως είπα. Μες τα ίδια καλούπια τα μυαλά των παιδιών και τον αγγονιών τους. Είναι τραγικό..